Sotir Peçi

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Shko te: navigacion, kërko
Sotir Peçi.jpg

Sotir Peçi (1873-1932) ishte mësues, publicist, nëpunës dhe ministër shqiptar.

Jeta[redakto | redakto tekstin burimor]

Lindi në DardhëKorçës. Ishte i biri i Jovan Peçit, një tregtar i pasur druri që si edhe dardharë të tjerë bënte prerjen e tregtinë e lëndës së drurit nga Greqia e Veriut deri në Anadoll. (Prej këtij profesioni ka mbetur edhe shprehja: "Ta pret me sopatën e dardharit"). Nga nëna, rridhte prej familjes së famshme të Themelinjve. Dy vëllezërit Themeliu, Jovani e Athanasi, gjatë një lëvizjeje greke për të shkëputur troje të tjera nga perandoria otomane rreth viteve 1850, që njihet si lëvizja e Limbozit, kishin armatosur 400 burra që i mbanin me pagë. Lëvizja dështoi dhe ata u gjendën të rrënuar. Për kompensim, mbreti Othon iu fali një çiflig në Gavrolimbi.

Pas studimeve të larta në Athinë, më 1905 Peçin e gjejmë në SHBA. Grekërit i propozuan t’ia jepnin çiflikun me vlerë 30.000 napolona flori, të trashëguar nga i ati, me kusht që të hiqte dorë nga lufta kombëtare, por Sotiri e refuzoi me përbuzje propozimin e tyre.[1] Ishte nga të rrallët, në mos i vetmi mërgimtar me Universitet, i bashkohej turmës së hallexhinjve, prandaj u prit krahëhapur prej atdhetarëve. Më 1906 botoi të parën gazetë në gjuhën shqipe “Kombi” në Boston të SHBA. Qe iniciator për formimin e shoqërisë “Besa-Besë” me Fan Nolin dhe K. Tromarën, dhe “Lidhja” në ShBA, me anën e së cilës dhe në bashkëpunim me Fan Nolin dhe shokë, ndezi flakën e patriotizmit shqiptar.[1] Me shpalljen e kushtetutës otomane, vjen në Shqipëri për të marrë pjesë, si delegat kolonive shqiptare të Amerikës dhe të Bukureshtit në Kongresin e Manastirit (1908) dhe anëtar i komisionit për hartimin e alfabetit të gjuhës shqipe.

Më 1911-1912 ishte drejtor i shkollës “Mësonjëtorja shqipe” në Korçë. Mori pjesë në hapjen e shkollës normaleElbasanit ku u caktua edhe mësimdhënës për shkencat e natyrës. Gjatë viteve 1911-1912 S.Peci do të jetë drejtor i arsimit në prefekturën e Korçës. Më 1915 do të zgjidhet anëtar i Komitetit të fshehtë në Shkodër. Kur u caktua si anëtar i KLSH, shërbente në Drejtorinë e përgjithshme të arsimit, Deri në këtë kohë kishte botuar edhe disa tekste mësimore. Kongresi i Lushnjës e zgjodhi si ministër të Arsimit në kabinetin e Sulejman Delvinës dhe më 1922 parlamenti e emëroi anëtar të këshillit të lartë. Vdiq më 8 prill të vitit 1932 në Follorinë, trupi u suall në Korçë në kohën e sundimit të Zogut.[1]

Burime[redakto | redakto tekstin burimor]

[1]
Gabim referencash: Etiketat <ref> ekzistojnë, por nuk u gjet etiketa <references/>