Shko te përmbajtja

Shkolla koreografike e Tiranës

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Shkolla koreografike e Tiranës
Shkolla Kombëtare e Baletit
Vendndodhja

Të dhëna
LlojiShkollë publike artistike e mesme
Themeluar më1957

Shkolla Kombëtare e Baletit është institucioni i vetëm arsimor në Shqipëri i specializuar në fushën e baletit dhe koreografisë. E themeluar në vitin 1957 me vendim të Këshillit të Ministrave, ajo ka luajtur një rol të rëndësishëm në profesionalizimin e artit skenik në vend.

Shkolla u themelua në një kohë kur arti koreografik në Shqipëri ishte ende në fazën amatore. Krijimi i saj përfaqësonte një hap të rëndësishëm drejt zhvillimit të një sistemi të organizuar dhe profesional të edukimit artistik. Iniciativa lindi nga një grup i talentuar i lidhur me Pallatin e Pionierëve dhe Filarmoninë Shqiptare, të cilët kontribuan në ngritjen e këtij institucioni: Zoica Haxho, Ganimet Vendresha, Agron Aliaj, Xhemil Simixhiu dhe Petrit Vorpsi.

Në këtë nismë u përfshinë edhe ekspertë të huaj, veçanërisht nga Rusia, si M. Meserer, V. Matorin dhe pedagogu i njohur N. I. Tarasov, të cilët ndihmuan në ndërtimin e kurrikulës dhe përgatitjen e pedagogëve të parë shqiptarë.

Programet mësimore

[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

Fillimisht shkolla funksionoi me një program 6-vjeçar, i cili më vonë u zgjerua në 8-vjeçar. Lëndët bazoheshin në modelin e Shkollës së Baletit të Teatrit Balshoi të Moskës dhe përfshinin disiplina klasike të baletit, por edhe përmbajtje me karakter kombëtar si: Vallja Popullore Shqiptare, Ushtrime të Karakterit Kombëtar dhe Folklori Koreografik.

Përzgjedhja e nxënësve u bë ndër fëmijët me prirje artistike në shkollat fillore, qendrat sportive dhe Pallatin e Pionierëve. Edhe sot, klasat janë të strukturuara në çifte të ndara për vajza dhe djem.

Mjediset dhe zhvillimi

[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

Në vitet e para, shkolla përballej me mungesë mjedisesh të përshtatshme për zhvillimin e mësimit. Sallat e baletit ishin të përbashkëta me Institutin e Lartë të Arteve dhe Teatrin Kombëtar. Vetëm më vonë u ndërtua një sallë e veçantë për nevojat e shkollës. Pavarësisht vështirësive, përkushtimi i nxënësve dhe mësuesve çoi në rezultate të dukshme, përfshirë pjesëmarrjen e tyre në produksionin e parë kombëtar të baletit, “Halili dhe Hajria”.

Pedagogë të shquar

[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

Brezat e parë të pedagogëve përfshijnë emra si Luan Shtino, Nermin Ahmeti, Miltjadh Papa, Gëzim Kaceli dhe Sadik Batku. Më pas, atyre iu bashkuan figura të tjera të njohura si: Pëllumb Agalliu, Hajdar Shtuni, Skënder Jazexhiu, Ilir Kerni, Ludmill Cakalli, Arjana Pertena, Vera Fida, Miranda Shehu, etj.

Artistë të dalë nga shkolla

[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

Nga kjo shkollë kanë dalë shumë balerinë dhe koreografë të njohur që kanë pasuruar trupën e Teatrit të Operas dhe Baletit dhe kanë performuar në skena ndërkombëtare. Ndër ta mund të përmenden: Teuta Bashari, Kozeta Bakiu, Florian Saqillari, Alma Kokona, Ada Strazimiri, Bekim Murati, Anila Vasjari, dhe të tjerë.

Repertori dhe krijimtaria

[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

Shkolla ka ndërtuar një repertor të pasur koreografik në bashkëpunim me autorë si Petrit Vorpsi, Agron Aliaj, Panajot Kanaci dhe Luan Shtino. Aktivitetet tradicionale si Koncertet e Majit u shndërruan në ngjarje vjetore të rëndësishme kulturore.

Shoqërimi muzikor

[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

Pianistë të njohur si Fatmira dhe Lili Tafaj, Limoz Dizdari, Liljana Papuçiu, Alida Germenji, Tamara Kushe dhe të tjerë kanë dhënë një kontribut të rëndësishëm në shoqërimin e mësimeve dhe shfaqjeve të shkollës. Instrumentistë të muzikës popullore si Reshit Shehu kanë qenë gjithashtu pjesë e jetës artistike të institucionit.

Roli në kulturën shqiptare

[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

Shkolla Kombëtare e Baletit ka luajtur një rol kyç në edukimin e brezave të rinj të artistëve, duke krijuar një bazë të fortë për zhvillimin e artit koreografik në Shqipëri. Ajo vazhdon të mbetet një qendër e rëndësishme për formimin profesional dhe avancimin e baletit në vend.