Sindromi i stokholmit

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Shko te: navigacion, kërko

Sindoroma e Stockholm-it është gjëndja psikologjike në të cilën vikitima e një pengmarrje mund të shfaq ndjenja pozitve ndaj pengmarrësit të saj.

[redakto | redakto tekstin burimor]

“Sindromi i Stokholmit” eshte nje forme e depresionit nervor qe karakterizohet nga reagimi [kunderpergjigjia] ne menyre anomalike, e cila bazohet ne kunderveprimin e sistemit mendore te njeriut ne kushtet e perballimit te dhunes mes te ciles rrezikohet edhe jeta e tije.

Sindromi i Stokholmit eshte reagimi psikik ose mendore ne te kunderten me ate qe quhet e llogjikshme te kunderveproje dhe te kunder pergjigjet atehere kur eshte rene viktime e dhunes ose e pengemarrjes.

Ajo pasoje psikike qe karakterizohet me nje viktime, zakonisht nje i mbajtur peng dhe i keqtrajtuar ne vend qe te urreje dhe te denoje kriminelin dhe aktin e tije kriminal, i cili i ka ushtruar dhune psikike dhe fizike dhe e ka keqtrajtuar krijon simpati dhe dashuri per te. Zakonisht" syndrome Stockholm' quhet kthesa psikologjike e pengjeve ndaj pengmarresve, atehere kur kriminelet pengemarres duke pare qe rrezikohet jeta e tyre kryejne disa veprimtari miresjellese [ne menyre hipokritike] ndaje pengjeve dhe keshtu fitojne simpatine e tyre. Reagimi psikik ne menyre anomalike ndaje krimineleve pengemaresve si dhe pershtatja e tyre me kushtet e dhunes e cila u eshte ushtrua viktimave quhet "Sindromi i Stokholmit"


Referenca[redakto | redakto tekstin burimor]