Jump to content

Diskutim:Azem Shkreli

Page contents not supported in other languages.
Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Kjo faqe këtu është vetëm për diskutim mbi artikullin Azem Shkreli. Wikipedia nxit diskutimin mes vullnetarëve të saj dhe nuk do të censurojë komente bazuar në pikëpamjet ideologjike ose politike. Wikipedia nuk do t’i ndryshojë komentet. Ato ose do të publikohen, ose do të fshihen nëse nuk u binden rregullave kryesore.
Fillo një temë të re diskutimi.
Ju lutemi nënshkruani me: – ~~~~

Të gjitha komentet u nënshtrohen këtyre rregullave:

  • Përmbajuni temës!
  • Nuk lejohen: sharje, fyerje, fjalor i papërshtatshëm, gjuhë që përmban urrejtje, sulme personale, thirrje për dhunë apo çdo qëndrim tjetër jo i rregullt.

VEPRA E TIJ-NJË YLL QË NUK SHUHET KURRË[Redakto nëpërmjet kodit]

AZEM SHKRELI;KY SHKRIMTAR I SHQUAR

VEPRA E TIJ-NJË YLL QË NUK SHUHET KURRË

Shkruan:Shaban Cakolli

Në Kosovë ideja e të qenurit shkrimtar ishte e lidhur ngushtë me autorë si Azem Shkreli,që i siguruan letërsisë një status shoqëror dhe kulturor,krijuan atmosferen intelektuale dhe artistike që ne ta ndjenim vetën më mirë dhe më të ambientuar..Letërsia shqiptare,kultura shqiptare,kombi shqiptar kishin një njeri të madh,gjithmonë i rrethuar nga penda të mëdha,ishte gjithmonë befasues për të mirë ku ne krijuesit e ri e vështronim si idhull që çastet e bisedës me te i mbajmë si çaste me të cilat do të mburremi tërë jetën.

Azem Shkreli ishte dhe mbeti përfaqësuesi më i shquar i brezit të shkrimtarëve shqiptarë të Kosovës që lindën në letërsinë e viteve të 60-ta.Azem Shkreli ishte ndër autorët e rrallë që kemi në letërsinë shqipe,që përban substratin tonë kulturor,që krijoi ndjesinë tonë kulturore dhe artistike,bazën e integrimit shpirtëror shqiptar edhe në rrethanat kur ky integrim kalonte përmes pengesash politike dhe ideologjike.Fjalët e tij ishin të ëmbla të urta e fjalë mençurie.Ai ishte patriot i shquar,i ngulitur thell në tokën e vet,në tokën tonë shqiptare,të cilit as në kohët më të liga që përjetuam nuk i vente mendja kurrë të shpërngulej.Koha e ngrirë mbi ne, e ngrinte fort në zemër Shkrelinkurrë nuk ndihej i qetë,gjithnjë i pa pushuar dhe i pa rehatuar,gjithmonë në lëvizje,prore në ethe e ankth,thellësisht i brengosur për gjithçka shqiptare.Vështirë i pranonin krijuesit tanë gjendëjet e pllakosjes së robërisë,kur fara e ulkonjave grabitçare na i kishin ndarë zemrat në copa,na i kishin shpërnda në të katër anët më të dashurit tanë.Këtë dhembje e ndjente Shkreli,se në zemrën e tij lexoheshin ndarjet,kishte miq e krijuestë shkapërderdhur në Gjermani,Zvicërr,Kanada,Amerikë dhe ishte në lëvizje.Në diasporën shqiptare kur vinte Shkreli bënte vepra të mëdha,sepse e njihte peshën e plagës së mërgimit.Me një fjalë poeti,dramaturgu,prozatori,eseisti ,publicisti ynë i njohur Azem Shkreli ka vezëlluar dhe shpërndarë dritën nëpër hapësirën mbarëkombëtare e më gjërë,andej vazhdon të mbetet në kujtesë për çdo dashamirë të fjalës së shkruar shqipe.Emri i tij është emër përjetësimi,emër i një krijuesi i cili pas vetës la mbi njëzet vepra..Vërtetë vdekja e parakohëshme e Azemit na goditi rëndë dhe na la një humbje të madhe në letërsinë,artin dhe kulturën shqiptare në Kosovë,Shqipëri,Maqedoni,Mal të Zi kudo ku jetojnë shqiptarët,për të cilin kujtesa nuk do të na shuhet kurrë.Shkreli nuk ishte vetëm shkrimtar.Ai ishte ideolog,intelektual e para së gjithash njeri i urtër e zemërgjërë që bënte secilin për vete.Ky shkrimtar i shquar,i ngrohet,i dhimbshëm kurrë nuk u nda nga hallet e popullit,jetoi me to,i mallkoj me pendë,,u rrëpat të përmbys kohët e liga,të ngris kohë të reja dhe pa halle.Kur gjendej në mesin e mërgimtarëve ua zvoglonte mallin,u jipte kurajo,i nxiste për punë të mirëfilltë profesionale.Ai kishte disa tipare dalluese:ishte i qartë në mendime,vlerësues i gjithëanshëm i situatave,i drejtëpërdrejtë në biseda,i dashur për miq e pedagog. Me urtësi e dije me sinqeritet ka krijuar ura miqësie me të huajt,i ka njohur ata me kulturën dhe letërsinë shqiptare.Edhe sot miq të tij krijues gjerman e në veqanti Hans-Joachim Lamksch dhe Bodo Gudjons shfaqin dhimbjen e tyre për mikun e madh krijues Azem Shkrelin.Për ne mërgimtarët në Gjermani lajmi i majit 1997 ra si rrufe dhe na i lëndoi zemrat.Ky lajm i dhimbshëm tronditi gjithë mërgimtarët por në veqanti krijuesit atje.I bënim pyetje vetës:Si na mashtroj kjo vdekje tinzare?!A mund të vdiste një njeri i tillë?Vdekja e tij na ka nda vetem fizikisht me te,por vepra e tij do të jetoj me ne,nga se ai me shkrimet e tij na jepte gjallëri dhe na i shtonte ndjenjat e atdhedashurisë.Në mbamendjen tonë do ta kemi përherë njeriun më të afërt në përpjekjet e këtij mendimtari të madh për afirmimin e vlerave letrare dhe kulturore të kombit tonë.Me vdekjen e Shkrelit ne mërgimtarët dhe krijimtaria jonë letrare humbëm shumë,humbëm mësuesin dhe krijuesin e madh të letërsisë sonë.Kujtimet për te te ne mërgimtarët ruhen me rrespekt,kurse veprat e tij më të dashurat dhe më të lexuarat.SHKRELI