Diskutim:Gjergj Elez Alia

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Jump to navigation Jump to search
Kjo faqe këtu është vetëm për diskutim mbi artikullin Gjergj Elez Alia. Wikipedia nxit diskutimin mes vullnetarëve të saj dhe nuk do të censurojë komente bazuar në pikëpamjet ideologjike ose politike. Wikipedia nuk do t’i ndryshojë komentet. Ato ose do të publikohen, ose do të fshihen nëse nuk i binden rregullave kryesore.
Shtyp këtu për të filluar një temë të re diskutimi.
Ju lutemi nënshkruani me: – ~~~~

Të gjitha komentet u nënshtrohen këtyre rregullave:

  • Përmbajuni temës!
  • Nuk lejohen: sharje, fyerje, fjalor i papërshtatshëm, gjuhë që përmban urrejtje, sulme personale, thirrje për dhunë ose çdo qëndrim tjetër jo i rregullt.

ky tregim na tregon fuqitë mbinatyrore të nje njeriu'

== Kuptimi i tregimit Gjergj Elez Alia == kjo eshte heroike

Gjergj Elez Alia kishte nëntë plagë në trupin e tij dhe lëngonte për nëntë vjet në shtrat në shtëpinë e tij dhe të gjithë e kishin harruar atë. Vetëm motra e tij nuk e kishte haruar ate, e cila kujdesej për të natë dhe ditë për nëntë vjet. Një ditë erdhi lajmi se kishte zbritur ne tok nje Baloz i Zi. Balozi i Zi kishte ardhur nga deti dhe vriste njerëz e shkatërronte fshatra çdo dite.

Një ditë Gjergj ndjeu disa pika të ujit në fytyrën e tij dhe mendonte se shtëpia e tij ishte bërë aq e vjetër sa që pikonte nga shiu.Dhe filloi ta mallkonte kështjellën .Motra e tij i tha atij se ai nuk ishte shi, por lotët e saj në fytyrën e tij. Ajo i tha atij se Balozi e kishte kërkuar atë dhe herët a vonë do të vijnë për ta marrë. Gjergj i tha asaj të marrë kalin e tij dhe të bëjë gati për luftë, sepse ai do të shkonte të luftonte kundër Balozit të tmerrshëm. Ditën tjetër Gjergji shkoi ne sheshin e burave dhe luftoi kundër Balozit dhe doli fitimtar. Ai u kthye në shtëpi tek motra e tij dhe pasi ata u përqafuan me gëzim, të dy zemrat e tyre u ndalën dhe ata vdiqën menjëherë së bashku. Ata u varrosën në të njejtin varr dhe vendi kurrë nuk u harrua. Gjithkush që kalonte pranë ndalej për të kujtuar veprimet e tij të mëdha për të ruajtur nderin e motrës se tijë.