Iluminati

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Shko te: navigacion, kërko
Simboli i shoqërisë

Illuminati, ose më saktë "Rendi i Illuminati" , ishte emri i një shoqërie sekrete Bavareze të shekullit të tetëmbëdhjetë[1] .

Historia[redakto | redakto tekstin burimor]

Sipas historiografisë zyrtare, ajo u krijua në Ingolstadt, Gjermani, më 1 maj 1776 nga Johann Adam Weishaupt (1748 - 1830), si një alternativë ndaj Masonerisë , duke supozuar një strukturë të ngjashme.

Emri Illuminati është përdorur shpesh në teoritë e konspiracionit për grupe të dyshuara që do kontrollojnë botën.

Organizimi i sektit ishte i ngjashëm me atë masonik, pati strukturë piramidale dhe shkallë të ndryshme të inicimit të cilat përgjigjej në një ndërgjegjësim progresiv të sekretet e sektit dhe një fuqi më të lartë. Vetëm adeptët e klasave të larta kanë qenë në dijeni të qëllimit të fundit të Urdhrit të vërtetë Iluminatit.

Më 16 korrik 1782 , nën mbrojtjen dhe bashkëpunimin e princit Ferdinand, Duka i Brunswick "Aaronit," kokë "formale" e Frimasonerisë, mblodhi në Wilhelmsbad (Gjermani) një takim të përgjithshëm të anëtarëve masonik. Udhëheqësi i Illuminati nuk mori pjesë personalisht, por dërgoi krahun e djathtë, Knige, një mason i njohur.

Mendohet që masonët janë njerëz të një shtrese politike dhe sociale shumë të lartë nga të gjitha vendet[2]..

Letërsi[redakto | redakto tekstin burimor]

  • Manfred Agethen: Geheimbund und Utopie. Illuminaten, Freimaurer und deutsche Spätaufklärung. Oldenbourg, München 1987, ISBN 3-486-54171-4.
  • Richard van Dülmen: Der Geheimbund der Illuminaten. Frommann-Holzboog, Stuttgart 1977, ISBN 3-7728-0674-0 (Textauszug online). In: Zeitschrift für Bayerische Landesgeschichte. 36/1973, S. 793–833.
  • Karl-Heinz Göttert: Knigge oder von den Illusionen des anständigen Lebens. dtv, München 1995, ISBN 3-423-04672-4.
  • Stephan Gregory: Wissen und Geheimnis: Das Experiment des Illuminatenordens. Stroemfeld, Frankfurt am Main 2009, ISBN 978-3-86109-183-7.
  • Thomas Grüter: Freimaurer, Illuminaten und andere Verschwörer. Wie Verschwörungstheorien funktionieren. Scherz, Frankfurt am Main 2006, ISBN 3-502-15047-8.
  • Ludwig Hammermayer: Entwicklungslinien, Ergebnisse und Perspektiven neuerer Illuminatenforschung. In: Alois Schmid, Konrad Ackermann (Hrsg.): Staat und Verwaltung in Bayern. Festschrift für Wilhelm Volkert zum 75. Geburtstag. Beck, München 2003, ISBN 3-406-10720-6, S. 421–463.
  • Jochen Hoffmann: Bedeutung und Funktion des Illuminatenordens in Norddeutschland. In: Zeitschrift für Bayerische Landesgeschichte. 45/1982, S. 363–380.
  • Christoph Hippchen: Zwischen Verschwörung und Verbot. Der Illuminatenorden im Spiegel deutscher Publizistik (1776–1800). Böhlau, 1998, ISBN 3-412-04296-X.

Referencat[redakto | redakto tekstin burimor]

  1. ^ David Chilton. James H. Billington’s «Fire in the Minds of Men»
  2. ^ Vernor L. Stauffer «New England and the Bavarian Illuminati», Ch.III