Shko te përmbajtja

Balil Gjini

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë

Balil Gjini është një nga zërat më të dallueshëm bashkëkohorë të letërsisë shqipe, i njohur për prozën e tij lirike, thellësinë filozofike dhe përkushtimin ndaj origjinalitetit gjuhësor. Puna e tij përfshin romane, poezi, tregime të shkurtra dhe përkthime të autorëve të mëdhenj evropianë.

Shkrimtari Balil Gjini

Balil Gjini,  i lindur më 16 qershor 1950I lindur në  Lazarat  të  rrethit të Gjirokastrës në  Shqipëri . Ai jeton në  Berat, Shqipëri.

Balil Gjini - Biografia

[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

[1]Ai studioi gjuhë-letërsi në  Universitetin e Tiranës. Më pas, nga viti 1988, punoi si gazetar për gazetën Kushtrimi në Berat, ku qëndroi deri në rënien e regjimit komunist. Ai mori pjesë në lëvizjen për demokratizim dhe ishte kandidat për Partinë Demokratike në zgjedhjet e para në Mars, 1991. Nga viti 1992 deri në vitin 2007, ai ishte drejtor i Bibliotekës Publike të Beratit.

Sot, përveç shkrimit të romaneve, tregimeve të shkurtra dhe poezive, Balil Gjini përkthen në shqip autorë të tillë si:

Emil Cioran, Michel Tournier, Milan Kundera, Jean Joubert, Bohumil Hrabal, Jean Baudrillard

Revista Letrare: [8]

  • Flatra të fluturta fjalësh, poezi, Toena, Tiranë, 2007.[14]
  • Mulliri që bluante trëndafilë, roman, Toena, Tiranë, 2004.[15][16]
  • Magjepsja e zuskave, tregime, Uegen, Tiranë, 2001.* Magjepsja e zuskave, tregime, Uegen, Berat, 1999.[21]
  • Fantazma ëndrrash, poezi, Uegen, Tiranë, 1994.[26]
  • Adhurimi i mbretërve magë (roman), Michel Tournier — Arka e Noes, 2025.[27] Mbi librin: Episodi i Tre Mbretërve, të cilët erdhën nga Arabia e lumtur për të adhuruar Fëmijën Jezus, nëse është vetëm tema e disa rreshtave të vetëm njërit nga katër Ungjijtë, ka goditur thellë imagjinatën e njerëzve për dy mijë vjet. është homazh i popujve të largët për Shpëtimtarin, është ndoshta edhe më shumë, shpërthimi madhështor dhe mahnitës i NJë mijë e një Netëve në shpellën e Lindjes së Krishtit. Kush ishin ata? Nga erdhën? Pse e kishin lënë mbretërinë e tyre? çfarë gjetën ata në Jerusalem - me Herodin e Madh - e pastaj në Betlehem? Historia dhe legjenda, duke heshtur, i lanë shteg një romancieri t'u përgjigjej këtyre pyetjeve. Kështu na thotë ky libër: Gaspardi, Mbreti i Zi, kishte një dhimbje zemre; i riu Melchior, i dëbuar nga froni i tij nga një grusht shteti, po përjetonte një dramë politike; Balthazari, mbreti mbrojtës, erdhi në Betlehem për të kërkuar rehabilitimin e imazhit, të mallkuar nga Dhiata e Vjetër, dhe certifikatën e lindjes së artit të krishterë. Megjithatë, surpriza e kësaj historie është në pjesën e fundit. Autori merr atje traditën e një Magu të katërt, për të cilin, Ungjilli nuk flet, sepse, pasi erdhi nga larg, mbërriti shumë vonë dhe e humbi takimin në Betlehem. Por është shkruar se i fundit do të jetë i pari dhe fati i Taorit, Princit të Mangalores, pasi ka qenë më i gjati dhe më i dhembshmi, do të jetë gjithashtu më prekësi dhe më i lavdishmi. Duke u larguar me qëllimin qesharak për të zbuluar recetën e rahat-llokumit me fëstëk, Taori gjen Eukaristinë dhe ai bëhet, pas Shën Gjon Pagëzorit, martiri i parë i krishterimit. Me këtë histori naive dhe të dhunshme, Michel Tournier gërmon në burimet e spiritualitetit perëndimor dhe ai na jep versionin e tij origjinal të Legjendës së Artë. Mbi autorin Michel Tournier (1924-2016) ishte filozof dhe shkrimtar francez, kandidat për Çmimin Nobel. Ka fituar Çmimin e madh të Akademisë së Shkencave për romanin "Premti, ose Limbat e Paqësorit" dhe Çmimin Goncourt për "Mbreti i verrishtave".
  • Hebrenjtë, një popull vetmitar (ese), Emil Cioran — Arka e Noes, 2025. [28] Në moshën njëzet vjeçare i doja gati me keqardhje që s’isha i tyre. Pak kohë më pas, duke mos mundur t’ua fal që kishin luajtur një rol parësor në rrjedhën e kohës, fillova t’i urrej me tërbimin e një dashuri-urrejtësi. Shkëlqimi i kudopranisë së tyre më bënte ta ndieja më mirë obskurantizmin e vendit tim, i cili, siç e dija, ishte i dënuar të mbytej e të zhdukej; ndërsa ata, e ndieja po aq mirë se, çfarëdo të ndodhte, do të mbijetonin…
  • Silogjizmat e hidhërimit (ese), Emil Cioran — Zenit, 2025.[29] [30] Ciorani preferonte ta emёrtonte veten njё agnostik; refuzonte tё mbahej si mendimtari mirёfilli, ndjehej në margjina të letërsisë. E kë të besosh! Se prapë diku kthehet të thotë që “ne jemi realisht ne, vetëm kur duke u vёnё ballё vetes nuk përkojmё, s’përpuqemi me asgjë, as edhe me singularitetin tonё
  • Historia dhe Utopia (ese), Emil Cioran — Zenit, 2023.[31] Historia dhe utopia, tundimi për të ekzistuar, demiurgu mortje, padobia e të qenit lindur apo silogjizma të hidhërimit. Inkursioni tij nuk është as prej shenjti as prej antishenjti, pikërisht se mungon rrugëtimi shënjues.
  • Ushtrime admirimi (ese), Emil Cioran — Zenit, 2019.
  • Pohime dhe anatema (ese), Emil Cioran — Zenit, 2016.[32] Të lexosh është të lësh dikë tjetër të lodhet për ty. Forma më delikate e shfrytëzimit.
  • Pavdekësia (roman), Milan Kundera — Pika pa sipërfaqe, 2015.[33]

[34] [35] [36]

                                                                                    "Pavdekësia" rrëfen ngjarje në dy periudha kohore: Në Francën bashkëkohore, Anjeza, e martuar dhe me një vajzë të rritur, ndihet e tëhuajësuar nga i shoqi, e bija dhe motra e saj. Në Vajmarin e shekujve 18-19, Gëtja, tashmë i martuar prej kohësh dhe drejt pleqërisë, përjeton një histori të ngatërruar me Betina Brentanon, njëzet vjet më e re se ai dhe e sapomartuar.
  • Testamentet e tradhëtuara (ese), Milan Kundera — Pika pa sipërfaqe, [37] Sepse mbërthimi i botës reale bën pjesë në përcaktimin e vetë romanit; por si të kapet dhe të jepet përmes një loje magjepsëse të fantazisë? Si të jetë e rrefkët në analizën e botës dhe, në të njëjtën kohë, papërgjegjshmërisht e çlirët në ëndërrimet zbavitëse?
  • Një vetmi me shumë zhurmë (roman), Bohumil Hrabal — Zenit, 2009/2010.[38] Ironia prageze është melankolia e një bëme eterne, një lojë në dukje infantile, e krisur dhe e marrë në kuptimin sipëran, është beteja e kotë për njeriun dhe vizionin e tij të botës që e rrethon, është luftë e hominizmit ndaj humanizmit formal dhe konvencional, një betejë kundër asoj teorie lumturake të shtetit dhe kundër aparatit burokratik.
  • Për Francën (ese), Emil Cioran — Zenit, 2010.[39] Ç'libër i çuditshëm! Nisur për t'iu kushtuar Dekadencës së Francës, ai, sipas gjasave, në të vërtetë është një Himn për Francën, një himn dashurie.
  • Amerika (ese), Jean Baudrillard — Zenit, 2009.[40] Lexo Amerikën të zbulosh të nëndheshmen e një kontinenti përrallash. Të qasësh një tjetër univers, një tjetër kohë, një tjetër botë. Të rrokësh imazhet e një utopie të çuditshme që, pa reshtur, përkundet mes ëndrrës dhe realitetit.
  • Mbreti i verishtave (roman), Michel Tournier — Ombra GVG, 2008.[41] "Mbreti i verrishtave" është orvatja e shkrimtarit për të trajtuar një temë krejtësisht të allasojtë: temën e burrit, i cili, gjithë jetën e vet s'bën gjë tjetër veçse kthehet në një fëmijëmbartës. Por, në të vërtetë, ky burrë me fëmijët kalipeç, që përçapet rrugëve për t' u kthyer në banesën e vet, është një shënjtor, apo një monstër, është një ëngjëll, apo një lugat?
  • Historitë e pyllit të thellë (tregime), Jean Joubert — Shtëpia Botuese 55, 2007.
  1. ↑ "Balil Gjini". Shoqata Kulturore Atdhetare Lazerati Michigan (në anglishte amerikane). 2025-12-31. Marrë më 2026-01-03.
  2. ↑ Gjini, Balil. "Biblioteka Kombëtare e Shqipërisë". www.bksh.al. Marrë më 2025-12-29.
  3. ↑ sh.p.k, Albas. "Balil Gjini: "Egrushja" është romani që rrit keqkuptimet dhe sfidon botën e ashpër - Portali Shkollor". www.portalishkollor.al. Marrë më 2025-12-29.
  4. ↑ ALBAS MEDIA, BALIL GJINI (2025-11-18), Çfarë fshihet pas romanit “Egrushja” të Balil Gjinit?, fq. 213, marrë më 2025-12-29
  5. ↑ GJINI, BALIL (2023). Unëgjinjtë (-sipas Gjinit-). TIRANE ALBANIA: ZENIT.
  6. ↑ "Midhja që përsos nga brenda guackën | Agron Tufa" (në anglishte amerikane). Marrë më 2025-12-29.
  7. ↑ Gjini, Balil (2021). Bishti i dhelprës. Tiranë: Zenit Editions. ISBN 978-9928-293-16-9.
  8. ↑ "Drama e rrëfyer me humor te "Bishti i dhelprës" së Balil Gjinit". Revista Letrare. 2021-11-28. Marrë më 2024-05-22.
  9. ↑ Ahmetaj, Arbër (2020-10-30). "Reflektim mbi romanin "Teqeja e shterpave"". Revista Letrare. Marrë më 2025-12-29.
  10. ↑ Gjini, Balil (2017). Teqeja e shterpave: roman. Botim Zenit. ISBN 978-9928-113-67-2.
  11. ↑ "Astar mëndafshi, Balil Gjini". Libraria ShtepiaeLibrit.com (në anglisht). Marrë më 2025-12-29.
  12. ↑ Gjini, Balil (2013). E Katërta: roman. Zenit Editions. ISBN 978-9928-113-22-1.
  13. ↑ "Melusina, Balil Gjini". Libraria ShtepiaeLibrit.com (në anglisht). Marrë më 2025-12-29.
  14. ↑ Salihu, Remzi (6 janar 201). "Fenomeni i fluturimit fiktiv në freskinë e fjalës së fshehtë". www.zemrashqiptare.net. Marrë më 2025-12-29.{{cite web}}: Mirëmbajtja CS1: Datë e përkthyer automatikisht (lidhja)
  15. ↑ Gjini, Balil (2004). "BiblioToscana - Mulliri qe bluante trendafile". www.biblio.toscana.it. Marrë më 2025-12-29.
  16. ↑ GJINI, BALIL (2004). Mulliri që bluante trëndafilë. TIRANE: TOENA. fq. 120. ISBN 9992719370.
  17. ↑ "Po , e zi – Altera Books". Marrë më 2025-12-29.
  18. ↑ Kapitalplacering I : studiehandledning och artikelsamling. Stockholm: Studierådet Affärsbankerna (SA). 1989.
  19. ↑ Gjini, Balil (2001). Engjëlli i nëmur: novelë. Tiranë: Botimet Toena. ISBN 978-99927-1-387-7.
  20. ↑ Gjini, Balil (2001-01-01). Engjëlli i nëmur: novelë. Botimet Toena. ISBN 978-99927-1-387-7.
  21. ↑ Gjini, Balil (1999). Magjepsja e zuskave. Berat: Uegen. fq. 71.
  22. ↑ GJINI, BALIL (1996). "Biblioteka Kombëtare e Shqipërisë". www.bksh.al. Marrë më 2025-12-29.
  23. ↑ Myftiu, Luan. "Përshtypje nga libri i Balil Gjinit "Tre gisht nder" Luan Myftiu". www.bksh.al. Marrë më 2025-12-29.
  24. ↑ Gjini, Balil. "Përdhunimi; Tre gisht nder :Tregim Balil Gjini. Në: Tema : e përjavshme, politiko-kulturore". www.bksh.al. Marrë më 2025-12-29.
  25. ↑ "Përurim". Goodreads (në anglisht). Marrë më 2025-12-29.
  26. ↑ Gjini, Balil (1994). Fantazma ëndrrash: Poezi. Shtëpia Botuese "J. Vruho".
  27. ↑ "Adhurimi i mbretërve magë, Michel Tournier". Libraria ShtepiaeLibrit.com. Marrë më 2025-12-29.
  28. ↑ "Hebrenjtë, një popull vetmitar, Emil Cioran". Libraria ShtepiaeLibrit.com (në anglisht). Marrë më 2025-12-29.
  29. ↑ "Silogjizmat e hidhërimit, Emil Cioran". Libraria ShtepiaeLibrit.com. Marrë më 2025-12-29.
  30. ↑ Zejno, Krenar (2025-03-31). "Del nga shtypi "Silogjizmat e hidhërimit" i Emil Cioran, botuar nga "Zenit"". www.gazetatema.net. Marrë më 2025-12-29.
  31. ↑ "Historia dhe utopia, Emil Cioran". Libraria ShtepiaeLibrit.com. Marrë më 2025-12-29.
  32. ↑ "Pohime dhe anatema, Emil Cioran". Libraria ShtepiaeLibrit.com. Marrë më 2025-12-29.
  33. ↑ Group, PMB. "Online catalogue Library "Max van der Stoel"". library.seeu.edu.mk (në frëngjisht). Marrë më 2025-12-29.
  34. ↑ “Pavdekësia : roman; L'immortalité”. COBISS+. Botues: Pika pa sipërfaqe, Tiranë, 2015; ISBN 978‑9928‑185‑12‑9; Përkthyes: Balil Gjini; Faqe: 383–384.
  35. ↑ “Pavdekësia / Milan Kundera”. Online catalogue Library “Max van der Stoel”. Autor: Milan Kundera; Përkthyes: Balil Gjini; Botues: Pika pa sipërfaqe, 2015; ISBN 978‑9928‑185‑12‑9; 383 f.
  36. ↑ “Pavdekësia – Altera Books”. Faqe produkti: ISBN 9789928185129; Botues: Pika pa sipërfaqe; Numri i faqeve: 382.
  37. ↑ "Testamentet e tradhtuara, Milan Kundera". Libraria ShtepiaeLibrit.com. Marrë më 2025-12-29.
  38. ↑ "Një vetmi me shumë zhurmë, Bohumil Hrabal". Libraria ShtepiaeLibrit.com. Marrë më 2025-12-29.
  39. ↑ "Për Francën, Emil Cioran". Libraria ShtepiaeLibrit.com. Marrë më 2025-12-29.
  40. ↑ "Amerika, Jean Baudrillard". Libraria ShtepiaeLibrit.com. Marrë më 2025-12-29.
  41. ↑ "Mbreti i verrishtave, Michel Tournier". Libraria ShtepiaeLibrit.com. Marrë më 2025-12-29.
Marrë nga "https://sq.wikipedia.org/w/index.php?title=Balil_Gjini&oldid=2890689"