Benu Hashim

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Jump to navigation Jump to search

Benu Hashim (Arabisht: بنو هاشم) është klani i fisit Kurejsh, të cilit i përkiste profeti Muhamed, i quajtur sipas stërgjyshit të Muhamedit, Hashim ibn Abd Manaf.

Anëtarët e këtij klani, dhe veçanërisht pasardhësit e tyre, përmenden gjithashtu si Hashimidë, Hashimitë ose Hashemitë dhe shpesh mbajnë mbiemrin al-Hāshimi. Këta pasardhës, dhe veçanërisht ata që gjurmojnë prejardhjen e tyre tek Muhamedi nëpërmjet vajzës së tij Fatimes, mbajnë titullin tradicional të Sherifit (shpesh sinonim i Sejidit).

Nga shekulli i 8-të, prejardhja Hashimid u konsiderua si një shenjë fisnikërie dhe formoi bazën mbi të cilën shumë dinasti legjitimuan sundimin e tyre. Disa nga dinastitë më të famshme islame me prejardhje Hashimid përfshijnë Abasidët (sunduar nga Bagdadi 750–945; mbajtën kalifatin pa ushtruar pushtet 945–1258 në Badgad dhe 1261–1517 në Kajro), Fatimidët (sunduan nga Kajroja dhe pretenduan kalifatin 909–1171), alavidët (sundimtarët e Marokut, 1631–tani), dhe Hashemitët (sundimtarët e Jordanisë, 1921–tani).