Jump to content

Dëshmori

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Martirët e krishterë të Japonisë; Piktura japoneze e shekullit të 17-të.

Një dëshmor apo martir, është dikush që vuan persekutimin dhe vdekjen për mbrojtjen, heqjen dorë ose refuzimin për të hequr dorë ose për të mbrojtur, një besim fetar ose kauzë tjetër siç kërkohet nga një palë e jashtme.

Në rrëfimin martirizues të komunitetit që kujton, ky refuzim për të përmbushur kërkesat e paraqitura rezulton në dënimin ose ekzekutimin e një individi nga një shtypës. Prandaj, statusi i 'dëshmorit' mund të konsiderohet një titull pas vdekjes si një shpërblim për ata që konsiderohen të denjë për konceptin e martirizimit nga të gjallët, pavarësisht nga çdo përpjekje e të ndjerit për të kontrolluar se si do të kujtohen paraprakisht. Deri më tani, dëshmori është një figurë relacionale e punës kufitare të një shoqërie që prodhohet nga kujtesa kolektive. I aplikuar fillimisht vetëm për ata që vuajtën për besimet e tyre fetare, termi filloi të përdoret në lidhje me njerëzit e vrarë për një kauzë politike.

Shumica e martirëve konsiderohen të shenjtë ose respektohen nga ndjekësit e tyre, duke u bërë simbole të lidershipit dhe heroizmit të jashtëzakonshëm përballë rrethanave të vështira. Martirët luajnë një rol të rëndësishëm në fe. Në mënyrë të ngjashme, martirët kanë pasur efekte të dukshme në jetën laike, duke përfshirë figura të tilla si Sokrati, midis shembujve të tjerë politik dhe kulturor.[1]

Shiko dhe[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

Referimet[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

  1. ^ Fjalor i Gjuhës së Sotme Shqipe - Tiranë, 1980