Alfabeti osman

Alfabeti osman (osmanisht: الفبا‎ elifbâ), i njohur edhe si elifbaja, është një version i alfabetit pers, të bazuar në alfabetin arab, që përdorej për shkrimin e gjuhës osmane deri në vitin 1928, ku u zëvendësua nga alfabeti turk, i bazuar në alfabetin latin.

Alfabeti

Shkrimi me alfabetin osman bëhet nga ana e djathtë kah ana e majtë, sikurse tek alfabeti arab dhe pers. Paraqitja e një shkronje ndryshon në varësi të pozicionit të saj në një fjalë:

• e izoluar (në një fjalë me një shkronjë);
• përfundimtare (në rast ku është e lidhur në të djathtë me shkronjën paraardhëse);
• e mesme (e lidhur në të dy anët); dhe
• fillestare (në rast ku është e lidhur në të majtë me shkronjën pasardhëse).

E izoluar	Përfundimtare	E mesme	Fillestare	Emri	Turqishte e sotme
ا‎	ـا‎	—		elif	a, e
ء‎	—			hemze	—, '
ب‎	ـب‎	ـبـ‎	بـ‎	be	b (p)
پ‎	ـپ‎	ـپـ‎	پـ‎	pe	p
ت‎	ـت‎	ـتـ‎	تـ‎	te	t
ث‎	ـث‎	ـثـ‎	ثـ‎	se	s
ج‎	ـج‎	ـجـ‎	جـ‎	cim (xhim)	c
چ‎	ـچ‎	ـچـ‎	چـ‎	çim	ç
ح‎	ـح‎	ـحـ‎	حـ‎	ha	h
خ‎	ـخ‎	ـخـ‎	خـ‎	hı (hë)	h
د‎	ـد‎	—		dal	d
ذ‎	ـذ‎	—		zel	z
ر‎	ـر‎	—		re	r
ز‎	ـز‎	—		ze	z
ژ‎	ـژ‎	—		je (zhe)	j
س‎	ـس‎	ـسـ‎	سـ‎	sin	s
ش‎	ـش‎	ـشـ‎	شـ‎	şın (shën)	ş
ص‎	ـص‎	ـصـ‎	صـ‎	sad	s
ض‎	ـض‎	ـضـ‎	ضـ‎	dad	d, z
ط‎	ـط‎	ـطـ‎	طـ‎	tı (të)	t
ظ‎	ـظ‎	ـظـ‎	ظـ‎	zı (zë)	z
ع‎	ـع‎	ـعـ‎	عـ‎	ayn (ajn)	', —
غ‎	ـغ‎	ـغـ‎	غـ‎	gayn (gajn)	g, ğ, v
ف‎	ـف‎	ـفـ‎	فـ‎	fe	f
ق‎	ـق‎	ـقـ‎	قـ‎	kaf	k
ك‎	ـك‎	ـكـ‎	كـ‎	kef	k, g, ğ, n, y
گ‎	ـگ‎	ـگـ‎	گـ‎	gef	g, ğ
ڭ‎	ـڭ‎	ـڭـ‎	ڭـ‎	nef	n
ل‎	ـل‎	ـلـ‎	لـ‎	lam	l
م‎	ـم‎	ـمـ‎	مـ‎	mim	m
ن‎	ـن‎	ـنـ‎	نـ‎	nun	n
و‎	ـو‎	—		vav	v, o, ö, u, ü
ه‎	ـه‎	ـهـ‎	هـ‎	he	h, e, a
ی‎	ـی‎	ـیـ‎	یـ‎	ye (je)	y, ı, i

Numrat

Osmanishtja përdoron numrat arab të lindjes.

Shifra	Numri	Osmanisht	Turqisht
٠‎	0	صفر	sıfır
۱‎	1	بر	bir
۲‎	2	ایكی	iki
٣‎	3	اوچ	üç
٤‎	4	درت	dört
۵‎	5	بش	beş
٦‎	6	آلتی	altı
٧‎	7	یدی	yedi
٨‎	8	سكز	sekiz
٩‎	9	طقوز	dokuz
۱٠‎	10	اون	on