Gustav Meyer

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Jump to navigation Jump to search

Gustav Meyer (25 nëntor 1850 - 28 gusht 1900) ishte një gjuhëtar gjerman, studiues i gjuhëve indo-evropiane, konsiderohet të jetë një nga albanologët më të rëndësishme të kohës së tij,[1] më e rëndësishmja provoi se gjuha shqipe i përket familjes Indo-evropiane.[2] Në nder të kontributit të tij për albanologjinë, një shkollë në Tiranë mban emrin e tij.

Jeta[redakto | redakto tekstin burimor]

Lindi në Groß Strehlitz në provincën prusiane të Silezisë (sot Strzelce OpolskiePoloni). Më 1867 u regjistrua në Universitetin e Breslau (sot Universiteti i Wrocław) për të studiuar filologji klasike, gjuhët indo-evropiane, greqishten moderne dhe sanskritishten. Aty u ndikua nga filologët Martin Hertz dhe Adolf Friedrich Stenzler. Më 1871 ai mbrojti dizertacionin De nominibus graecis copositus (Emrat e përbërë grekë). Të njëjtin vit u emërua ndihmësprofesor në Universitetin e Göttingen, dhe një vit më vonë profesor i gjuhëve të lashta në të njëjtin universitet.

Shkoi të punonte në një gjimnaz në Gotta, nga 1874 në Malá Strana, Pragë me ndërmjetësimin e Wilhelm von Hartel, dhe u emërua lektor i jashtëm (Privatdozent) tek Charles University në 1876. Vitin tjetër u emërua profesor i sanskritishtes dhe gjuhësisë së krahasuar tek Universiteti i Gracit, ku vijoi studimet në greqishten e lashtë, turqishten dhe shqipen. U bë profesor i plotë në Grac që nga 1881[3]. Për shkaqe shëndetësore serioze, hoqi dorë nga mësimdhënia dhe kërkimi shkencor më 1897[4] dhe vdiq në një klinikë për trajtimin mendor në Fieldhof, pranë Gracit[5].

Punime[redakto | redakto tekstin burimor]

Gjatë periudhës kur punoi në Grac botoi studimin e tij Kontribute mbi teorinë e fjalëformimit në greqisht dhe latinisht (1872). Atje u përqendrua rreth albanologjisë, dhe përgatiti themelet e dishepullizimit përmes botimit të veprave që vijojnë[3]:

  1. Albanesische Studien, I, (1882);
  2. Etymologisches Wörterbuch der albanesischen Sprache, Strassburg, (1891);
  3. Kurzgefasste albanesische Grammatik, Leipzig, (1888);
  4. Zum indogermanischen - Perfectum auf die albanesische Formenlehre, published in the Miscellanea di filologia e linguistica in memoriam by Napoleone Caix e Angelo Canello, Firenze, (1886);
  5. Die lateinischen Elemente im Albanesischen, published by Gröbers Grundriss, I, I. Auflage (1888) etj.

Meyer çmohet si gjuhëtari që provoi se gjuha shqipe i përket familjes indo-evropiane[2]. Ai njihet për korrespondencën e gjatë me Jeronim de Radën, figurë prijëtare e Rilindjes Kombëtare[6].

Referenca[redakto | redakto tekstin burimor]

  1. ^ Bardhyl Demiraj (2010). Wir sind die Deinen: Studien zur albanischen Sprache, Literatur und Kulturgeschichte, dem Gedenken an Martin Camaj (1925-1992) gewidmet. Otto Harrassowitz Verlag. f. 550.  978-3-447-06221-3. founder of modern albanology, Gustav Meyer 
  2. ^ a b Philip Baldi (1983). An Introduction to the Indo-European Languages. SIU Press. f. 87–88.  978-0-8093-1091-3. In fact, Albanian was not established definitively Indo-European until the latter part of the nineteenth century, when certain structural and lexical correspondences that demonstrated the Indo-European character of the language were noted (especially by Gustav Meyer) 
  3. ^ a b Baliu, Begzad (9 korrik 2008). "Gustav Majer dhe albanologjia (Pjese nga libri)". Zemrashqiptare. 
  4. ^ Pohl, Heinz Dieter (1994). "Meyer, Gustav". Neue Deutsche Biographie. Marrë më 5 mars 2018. 
  5. ^ Rrota, Justin (2006). Gjuha e shkrueme ase vërejtje gramatikore. Shkodër: Botime Françeskane. f. 570.  99943-696-9-5. 
  6. ^ Robert Elsie (24 December 2012). A Biographical Dictionary of Albanian History. I.B.Tauris. f. 104.  978-1-78076-431-3.