Hipoksemia

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Jump to navigation Jump to search

Hipoksemia është një sëmundje kur përmbajtja e oksigjenit në gjak nën nivelin e duhur. Niveli normal i oksigjenit në gjak varet prej moshës, gjinisë dhe peshës trupore. Norma qëndron diku rreth (pO2) > 65 mm Hg (kjo vlerë mundet të jetë patologjike për njerëzit me mbipeshë). Prej (pO2) nën 50 mm Hg flitet për hipoksemi të rëndë.

Në këtë grup apo shkaktarë të kësaj sëmundje hynë: Sëmundjet mushkërore (atelektaza, embolia mushkërore, sëmundjet intersticiale të mushkërive), qëndrimi në bjeshkët e larta >2000-2500 m mbi nivelin e detit), pamjaftueshmëria e zemrës dhe shanti kardiak dajthtas-majtas.[1]

Burimi i të dhënave[redakto | redakto tekstin burimor]

  1. ^ Praktikumi i Fiziologjisë Patologjike - Universiteti i Prishtinës, 2002 Fakulteti i Mjekësisë