Pushtimi ushtarak

Hartë e fazës së parë të Operacionit Barbarossa më 25 gusht 1941.

Në gjeopolitikë, një pushtim ushtarak zakonisht i referohet një ofensive ushtarake në të cilën një shtet dërgon luftëtarë, zakonisht në numër të madh, për të hyrë me forcë në territorin e një shteti tjetër, ku secila palë mund të mbështetet nga një ose më shumë aleatë. Ndërsa qëllimet strategjike për një pushtim mund të jenë të shumta dhe komplekse në natyrë, objektivi kryesor taktik normalisht përfshin pushtimin ushtarak të një pjese ose të gjithë territorit të shtetit të pushtuar. Sot, nëse një shtet kryen një pushtim pa u sulmuar paraprakisht nga kundërshtari i tij, kjo konsiderohet gjerësisht si një krim ndërkombëtar dhe dënohet si një akt agresioni.

Historikisht, pushtimet janë shoqëruar në mënyra të ndryshme me pushtimin dhe aneksimin, vetëmbrojtjen (nëse pushtuesi është sulmuar i pari), çlirimin e popullit të shtetit të pushtuar (ose të territorit që ishte pushtuar prej tij), ose vendosjen ose rivendosjen e kontrollit ose autoritetit mbi një territor. Motive të tjera të zakonshme përfshijnë ndarjen e detyruar të një shteti, rrëzimin ose ndryshimin e qeverisë së vendosur të një shteti ose fitimin e lëshimeve nga qeveria e lartpërmendur, ose ndërhyrjen për të mbështetur një palë ndërluftuese në luftën civile të një shteti.

Një pushtim mund të jetë shkaku i një lufte, pjesë e një strategjie më të gjerë për t'i dhënë fund një lufte, ose mund të përbëjë një luftë të tërë në vetvete. Për shkak të shkallës së gjerë të operacioneve ushtarake që lidhen me pushtimet, ato zakonisht janë strategjike në planifikim dhe ekzekutim.

Shiko edhe

• Pushtimi
• Sulmi (ushtarak)
• Okupimi ushtarak