Sistemi koordinativ polaro-cilindrik

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Jump to navigation Jump to search
Sistemi koordinativ

Sistemi koordinativ polaro-cilindrik është sistem gjeometrik që mundëson lokalizimin e pikave në hapësirë.

Ky sistem gjeometik përbëhet nga një plan i fiksuar që zakonisht quhet plani ekuatorial ( lexo:epsilon), një pol O të fiksuar në atë planë dhe boshti polar Ox, një boshtë zenitorë (Oz lexo:boshti Oz normal me planin epsilon). Nga këto lemente themelore fitohet rrezja polare që zakonisht shenohet me r e që paraqet distancën e projeksionit të pikës, këndin polar që zakonisht shenohet me (lexo:fi) e që paraqet këndin ndërmjetë rrezez polare dhe boshtit Ox, dhe aplikatja që zakonisht shënohet me z e që paraqetë distancen e pikës prej planit .[1]


Burimi i të dhënave[redakto | përpunoni burim]

  1. ^ Ismet Dehiri : Matematika I dhe II. Prishtinë, 1979