Lal Bahadur Shastri

Lal Bahadur Shastri
Kryeministër i Indisë (i 2-ti)
Në detyrë 9 Qershor 1964 – 11 Janar 1966
Presidenti	Sarvepalli Radhakrishnan
Zëvendëspresidenti	Zakir Husain
Paraprirë nga	Xhavaharlal Nehru
Pasuar nga	Indira Gandhi
Ministër i Jashtëm
Në detyrë 9 Qershor 1964 – 18 Korrik 1964
Kryeministri	Vetja
Paraprirë nga	Gulzarilal Nanda
Pasuar nga	Sardar Swaran Singh
Të dhëna vetjake
U lind më	Lal Bahadur Verma (1904-10-02)2 tetor 1904 Mughalsarai, Provincat e Bashkuara të Agrës dhe Oudhit, India Britanike (tani Pt. Deen Dayal Upadhyaya Nagar, Uttar Pradesh, Indi)
Vdiq më	11 janar 1966 (61 vjeç) Tashkent, RSS Uzbeke, (tani Uzbekistan) Bashkimi Sovjetik Stampa:Labeldata
Nënshtetësia	Indiane
Partia politike	Kongresi Kombëtar Indian
Bashkëshortja/et	Stampa:Married
Fëmijët	6; duke përfshirë Anilin, Hari Krishnën dhe Sunilin
Shkollimi	Mahatma Gandhi Kashi Vidyapith
Punësimi	Politikan
Çmimet	Bharat Ratna (1966) (pas vdekjes)
Nofka/t	Nanhe

Lal Bahadur Shastri ( 2 tetor 1904 – 11 janar 1966) ishte një politikan dhe burrë shteti indian që shërbeu si kryeministri i dytë i Indisë nga 1964 deri në 1966. Ai kishte shërbyer më parë si ministër i Brendshëm i Indisë nga viti 1961 deri në vitin 1963.

Si kryeministër, Shastri promovoi Revolucionin e Bardhë - një fushatë kombëtare për të rritur prodhimin dhe furnizimin e qumështit - duke mbështetur kooperativën e qumështit Amul në Anand, Guxharat dhe duke krijuar Bordin Kombëtar të Zhvillimit të Bulmetit . Duke nënvizuar nevojën për të rritur prodhimin e ushqimit të Indisë, Shastri promovoi gjithashtu Revolucionin e Gjelbër në Indi në 1965. Kjo çoi në një rritje të prodhimit të grurit ushqimor, veçanërisht në shtetet e Punxhabit, Harjanës dhe Uttar Pradeshit . Ai udhëhoqi vendin gjatë Luftës së Dytë Indi-Pakistan . Slogani i tij " Jai Jawan, Jai Kisan " ("Përshëndetje ushtarit; Përshëndetje fermerit") u bë shumë popullor gjatë luftës. Lufta përfundoi zyrtarisht me Deklaratën e Tashkentit më 10 janar 1966; Shastri vdiq të nesërmen.