Lumnimi

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Jump to navigation Jump to search
Papa Gjon Pali II lumturoi më shumë njerëz sesa kishin bërë të gjithë paraardhësit e tij në 400 vjet, dhe u fortlumturua gjashtë vjet pas vdekjes së tij, në Meshën Hyjnore të Mëshirës në 2011

Lumnimi (shqipërim nga latinishitja i beatificationem, (nga latinishtja beatus, "të bekuar" dhe facere, "për të bërë")) është një njohje që i akordohet nga Kisha Katolike të vdekurve që hyjnë në Qiell për aftësinë e tyre që të ndërmjetësojnë te Zoti në emër të individëve që lutem në emrin të tyre.

Histori[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

Deri më 1634 Peshkopët lokalë kishin fuqinë që të lumnonin. Në atë vit Papa Urbani VIII, me kushtetutën apostolike Cœlestis Jeruzalem, në 6 korrik, ia rezervoi këtë pushtet vetëm Vatikanit.[1][2]

Që nga reformat e vitit 1983, një mrekulli duhet të ketë ndodhur përmes ndërmjetësimit të personit që do lumturohet, edhe pse hetimet mjekësore të Kishës kryhen privatisht dhe prandaj janë subjekt i spekulimeve në lidhje me metodat e tyre.[3][4]

Kërkesa e një mrekullie nuk është e domosdoshme për lumnimin e atyre që vdesin në martirizim, pra si dëshmorë, pasi shenjtëria është vënë në dukje nga të qenit të vrarë in odium fidei (d.m.th. në urrejtje të besimit).

Dita e festës për një të person të bekuar nuk është universale, por është e famshme vetëm në rajonet ku personi merr nderim të veçantë.

Praktikat nën Papë të ndryshëm[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

Papa Gjon Pali II (18 Maj 1920 – 2 prill 2005) e ndryshoi rrënjësisht praktikën e mëparshme katolike për lumnimin. Në tetor të vitit 2004, ai kishte fortlumturuar 1,340 njerëz, më shumë sesa kishin bërë të gjithë paraardhësit e tij që nga Papa Sixtus V (1585-1590), i cili themeloi një procedurë lumnimi të ngjashme me atë që përdoret sot. Pasardhësi i Gjon Pali II, Papa Benedikti XVI ndaloi zakonin që lumnimi të bëhet vetëm në Vatikan me Papën që kryeson; lumnimet tani mund të mbahen aty ku subjekti ka jetuar, gjithsesi duhet të jetë prezent Kardinalit Prefekt i Kongregatës për Shkaqet e Shenjtorëve[5] i caktuar për të qeverisur ceremoni si i Deleguar Papnor. Papa ende mund të kryesojë, ashtu siç ndodhi më 19 shtator të vitit 2010, kur Benedikti XVI shentëroi John Henry Newman në Cofton Park, Birmingham, në ditën e fundit të vizitës së tij në Britaninë e Madhe. Benedikti XVI gjithashtu personalisht shërbeu Meshen e Shenjtërimit të paraardhësit të tij, Gjon Palit II, në Bazilikën e Shën Pjetrit, në faqen e Dytë të dielën e Pashkëve, ose të Djelën e Mëshirës Hyjnore, në 1 Maj 2011, në një ngjarje që tërhoqi më shumë se një milion njerëz.

Konfirmimi i kultit[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

Konfirmimi i kultit është disi një procedurë e ndryshme , në të cilin kisha njeh kultin lokal të një personi, duke pohuar se një nderim i atij personi është i pranueshëm. Një konfirmim i tillë është më shumë një sanksionim zyrtar i katolicizmit popullor sesa një hap aktiv për procedurë lumnimi, por subjekti i kultit mund të trajtohet si "i bekuar."[6]

Referimet[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

Citatet[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

  1. ^ A. De Meester, J.C.D., Juris Canonici et Juris Canonico-Civilis Compendium Nova Editio, Tomus Tertius, Pars Secunda (Brugis: Desclée de Brouwer et Sii, 1928) pg. 86 (citing the canonist Pope Benedict XIV, De Servorum Dei Beatificatione et Beatorum Canonizatione)
  2. ^ Beatification and Canonization, Catholic Encyclopedia, accessed 1 Nov 2015
  3. ^ Foster, Peter (5 September 2007). "Mother Teresa 'miracle' patient accuses nuns". The Daily Telegraph. 
  4. ^ "Pope paves way to beatification of John Paul II". BBC News. 14 January 2011. 
  5. ^ There have been occasions where a Cardinal from the local region was put in place instead.
  6. ^ "Patron Saints Index Definition: Cultus Confirmation". Catholic-forum.com. Arkivuar nga origjinali më 14 July 2006. Marrë më 2013-03-26. 

Burimet[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

Lidhje të jashtme[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]