Qehajai

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Jump to navigation Jump to search

Qehaja në Jug dhe Shqipëri të Mesme, në Veri theksi shpërngulet qehajë-a,[1] nga ket'hyda (osmanisht كدخدا) , titull osman që do të thotë "kujdestar/mbarështues, zëvendës, toger". Ka prejardhjen nga fjala katak-khvatai në gjuhën perse ("zot shtëpie", më vonë "i parë/kryetar, i parë fisi").[2]

Përdorej për mbarështuesin, kujdestarin, njeri i besueshëm për administrimin e një pasurie për mbarështimin e punëve të përditshme të një përfaqësuesi, funksionari të një ndërmarrje ose të një shtëpie pasanike.[1]

Referencat[redakto | përpunoni burim]

  1. ^ a b Dizdari, Tahir (2005). "Qehajá-j" në Fjalorin e Orientalizmave në Gjuhën Shqipe. Tiranë: Instituti Shqiptar i Mendimit dhe i Qytetërimit Islam. f. 788. 
  2. ^ Orhonlu, Cengiz; Baer, G.; Ed. Ketk̲h̲udā. 4. f. 893–894.