Selver Kryeziu

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Jump to navigation Jump to search
Selver e Emin Kryeziu - Beteja e Koshares

Selver Bajram Kryeziu u lind në Roganë (ish Rogoçicë) me 5 nëntor 1969 , shkollën fillore dhe gjimnazin i kreu në vendlindje,pas kryerjes së gjimnazit merr ftesën për shërbim ushtarak në Armatën Jugoslave, në pamundësi dhe mungesë për t’u larguar jasht vendit, pranon ftesën dhe me 24 dhjetor 1990 merr rrugën për në Shibenik të Kroacisë. Pas 9 muajsh shërbim, nisë edhe konflikti ushtarak në mes Kroacisë dhe Jugoslavisë fashiste me çrast Selver Kryeziu mbetet në sherbim dhe front të luftës ku edhe dotë plagoset në krahror, me ndihmën e një eprori boshnjak arrin që të desertoj dhe nën mbikqyrje të kryqit të kuq Kroat qëndroj plot dy muaj.

Përmes miqëve dhe familjarëve, merr rrugën nga Kroacia për në Zvicër. Në Zvicër, Selver Kryeziu qëndroj plot 9 vite. Pas shpalljes së mobilizimit nga Shtabi i UÇK-së, Selver Kryeziu vendosi të kthehet në Kosovë respektivisht në mbrojtje të atdheut.

Me 2 prill ishte caktuar dita e nisjes nga Bern -i i Zvicres për në Durrës, me 4 prill 1999 Selver Kryeziu inkuardohet në front pa u stërvitur dhe se kjo ishte edhe dëshira e tij, u radhitë në Brigadën 138 që e komandonte Komandanti Rrustem Berisha, pas rënies së legjendës Agim Ramadani, Brigada merr emrin e tij.

Që nga 4 prilli deri me 29 prill 1999, Selver Kryeziu ishte i pozicionuar në vijat e para të frontit, me 29 prill 1999 trimi i madh Selver Kryeziu lagu me gjak malet e Koshares ,gjaku i tij pikoj për të sjellur Lirinë e Kosovës nënë, ra për të mos vdekur kurr.

Varrimi i Dëshmorit Selver Kryeziu u bë në Bajram Curr të Shqipërisë ndërsa rivarrimi bëhet pas luftës me nderime të larta ushtarake në varezat e dëshmorëve në Koshare bashk me 127 dëshmorë. Sot emrin e dëshmorit Selver Kryeziu e mban Shtëpia e Kulturës në Roganë, me një vetkontribut të fshatarëve të Roganës iu është ngritur edhe lapidari në Katushnicë ku qëndron bashk me bashkëvendasin e tij Dëshmorin e Kombit Emin Kryeziu.

Burimi i të dhënave[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

  • "Dëshmorët nuk vdesin kurrë" - 2004 nga autori Ramadan S. Latifaj