Vehbi Kikaj

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Shko te: navigacion, kërko

Vehbi Kikaj (lindi më 1942, Lupç i Poshtëm dhe ndërroi jetë në vitin 1986, Prishtinë) ishte njëri nga shkrimtarët shqiptarë më të shquar dhe më të dashur për fëmijë. Ai shkroi rreth njëqind e tridhjetë poezi, shtatë tregime dhe një roman përgjatë tridhjetë viteve të krijimtarisë së pandërprerë letrare.

Vepra[redakto | redakto tekstin burimor]

Vjersha[redakto | redakto tekstin burimor]

Prozë[redakto | redakto tekstin burimor]

Në librat Zogu i argjendtë dhe Shtëpia ime ka sy, Vehbi Kikaj boton edhe shtatë proza, të cilave edhe vetë nuk u referohet si skica apo tregime:

  • Dukati e Fjala
  • Havakushi
  • Drandafili im
  • Tri gëzime
  • Djaloshi i gurtë
  • Princi i mjerë
  • Në lundrën "Teuta"
Ndërsa poezitë janë me porosi domethënëse dhe kuptimplotë. Secila porosi ka një mësim të vlefshëm për jetën e përditshme. Disa nga veprat(poezitë) e tij janë:

•Shtëpia ime ka sy •Luante si qengj •Pemët në verë •Çdo të hajë kukulla e fushës etj.

Romani i tij i vetëm është:

  • Sarajet e bardha.

Përkthimet e tij janë:

  1. Çipolino nga Gianni Rodari përktheu Vehbi Kikaj; Selatin Ahmeti (ilustrimet)
  2. Robinson Kruso nga Daniel Defoe përktheu Vehbi Kikaj
  3. Pranë votrës nga Angel Karalijçev
  4. Sikur të ishte hëna balonë nga Ivan Çekoviç përktheu Vehbi Kikaj; Qamil Batalli

Literature[redakto | redakto tekstin burimor]