Vehbi Kikaj

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Shko te: navigacion, kërko

Vehbi Kikaj lindi më 1942 në fshatin Lupç i PoshtëmPodujevës dhe ndërroi jetë në vitin 1986Prishtinë. Është njëri nga shkrimtarët tanë më të shquar dhe me i dashur për fëmijë. Ai shkroi pak për tridhjetë vjet të krijimtarisë së pandërprerë letrare: rreth njëqind e tridhjetë poezi, shtatë tregime dhe një roman.

Vepra[redakto | redakto tekstin burimor]

Vjersha[redakto | redakto tekstin burimor]

Prozë[redakto | redakto tekstin burimor]

Në librat Zogu i argjendtë

dhe Shtëpia ime ka sy, Vehbi Kikaj boton edhe shtatë proza, të cilave edhe vetë nuk u  referohet si skica apo tregime:
  • Dukati e Fjala
  • Princi i mjerë
  • Havakushi
  • Drandafili im
  • Tri gëzime
  • Djaloshi i gurtë
  • Princi i mjerë
  • Në lundrën "Teuta"
Ndërsa poezit janë me porosi domethënëse dhe kuptimplotë.Secila porosi ka një mësim të vlefshëm për jetën tonë.Disa nga veprat(poezit) e tij janë:

•Shtëpia ime ka sy •Luante si qengj •Pemët në verë •Çdo të hajë kukulla e fushës etj.

Roman[redakto | redakto tekstin burimor]

  • Sarajet e bardha.

Përkthime[redakto | redakto tekstin burimor]

  1. Çipolino nga Gianni Rodari përktheu Vehbi Kikaj; Selatin Ahmeti (ilustrimet)
  2. Robinson Kruso nga Daniel Defoe përktheu Vehbi Kikaj
  3. Pranë votrës nga Angel Karalijçev
  4. Sikur të ishte hëna balonë nga Ivan Çekoviç përktheu Vehbi Kikaj; Qamil Batalli

Literature[redakto | redakto tekstin burimor]