Vullneti i fundit dhe testamenti i Adolf Hitlerit
Adolf Hitler, kancelar dhe diktator i Gjermanisë nga viti 1933 deri në 1945, nënshkroi testamentin e tij politik dhe testamentin e tij privat në Führerbunker më 29 prill 1945, një ditë para se të kryente vetëvrasje me gruan e tij, Eva Braun.
Testamenti politik ishte në dy pjesë. Në të parën, Mein politisches Testament, ai mohoi akuzat për luftënxitje, shprehu falënderimet e tij për qytetarët besnikë të Gjermanisë dhe u bëri thirrje atyre që të vazhdonin luftën. Në të dytën, ai shpalli Hajnrish Himlerin dhe Herman Gëringun si tradhtarë dhe përcaktoi planin e tij për një qeveri të re nën Karl Dënic. Sekretari i Hitlerit Traudël Junge kujtoi se ai po lexonte nga shënimet ndërsa diktonte testamentin dhe besohet se Xhozef Gëbelsi e ndihmoi ta shkruante atë.
Si testamenti politik ashtu edhe testamenti privat i Adolf Hitlerit iu diktuan Junges gjatë ditëve të fundit të jetës së Hitlerit dhe u nënshkruan më 29 prill 1945, por këto sende nuk duhet të ngatërrohen me një dokument krejtësisht të ndryshëm dhe të diskutueshëm të njohur si Testamenti i Adolf Hitlerit.[a]
- ↑ The Testament of Adolf Hitler consists of alleged recordings made by Reichsleiter Martin Bormann from Hitler's bunker in Berlin; it purports to be a continuation of the widely published table talks Hitler conducted during the course of the war. Biographers Joachim Fest and Alan Bullock, as well as other historians have taken them as legitimate, but their authenticity is questioned by a considerable number of scholars, not the least of which includes Ian Kershaw, who refused to reference them in his authoritative work on Hitler.[1] On this, also see Kershaw.[2]
<ref> ekzistojnë për një grup të quajtur "lower-alpha", por nuk u gjet etiketa korresponduese <references group="lower-alpha"/>
- ↑ Nilsson 2018, ff. 871–891.
- ↑ Kershaw 2001, ff. 1024–1025, fn 121.