Nakamura Masanao

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Jump to navigation Jump to search
Portreti i Nakamura Masanaos

Nakamura Masanao (||Gjuha japoneze|Japonisht]]: 中村 正直, 24 qershor 1832 – 7 qershor 1891) ishte edukator dhe figurë i njohur gjatë periudhës Meiji.

Biografia[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

Ai lindi në një familje samuraiEdo, Nakamura fillimisht ishte dijetar konfucianizm. Në vitin 1866, si një mbikëqyrës akademik, ai shoqëroi një grup prej 14 studentësh Tokugawa bakufu për të studiuar në Britaninë e Madhe.[1] Rënia e regjimit të Tokugawa solli një fund të hershëm për studimet e studentëve në Londër dhe Nakamura u kthye në Tokio në qershor 1868.

Në kthimin e tij në Japoni, ai përktheu Self-Help, nga Samuel Smiles, dhe On Liberty, nga John Stuart Mill në japoisht. Të dy tekstet u botuan më 1871 dhe 1872 respektivisht, dhe u dëshmuan të jenë jashtëzakonisht të njohura.

Ai mësoi në Universitetin Perandorak të Tokjos, themeloi shkollën Dojinsha dhe drejtoi atë që më vonë u bë Universiteti Ochanomizu. Nakamura u vu në dukje edhe për promovimin e mundësive për arsimim të grave dhe, me ndihmën e Henry Faulds, një mjek skocez dhe misionar prezbiterian, duke krijuar Rakuzen-kai, një institucion bamirës për edukimin e fëmijëve të verbër.[2]

Nakamura ishte një nga filozofët të mirënjohur japonezë që u konvertua në Krishterizm. Ai e shihte krishtërizmin si themelim për fuqinë ushtarake dhe ekonomike të kombeve perëndimore dhe deklaroi se Japonia duhet të hidhërojë besimet e saj tradicionale si një hap të domosdoshëm në forcimin e kombit. Në këtë, ai ishte një nga anëtarët më radikal të rrethit origjinal të filozofëve në Meirokusha.

Referimet[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

  1. ^ Cortazzi, Hugh (2002). Britain and Japan: Biographical Portraits, Vol. 4. Japan Society Publications. f. 217.  1-903350-14-X.
  2. ^ Cortazzi, Hugh (2002). Britain and Japan: Biographical Portraits, Vol. 4. Japan Society Publications. f. 223.  1-903350-14-X.