Sinekdoka

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Jump to navigation Jump to search

Sinekdoka (nga greq. συνεκδοχή, synekdoké "të kuptuarit së bashku") është një figurë stilistike në të cilën një fjalë merr kuptim më të gjerë ose më të ngushtë nga ai që realisht ka në të vërtetë.[1]

Kështu përdoret e tëra për pjesën «dhe fshati qeshet (fshatarët) / dhe bota tallet (njerëzit)» (Musaraj, Epopeja e Ballit Kombëtar) ose pjesa për të tërën «E ruaj si dritën e syrit» (syrin). Përdoret ndryshe edhe njëjësi për shumësin «U tëhuej Inglizi: s'ka me dalë ushtari / me i grahë bulkut si kaut me sjeçe t'begut» (Mjeda, Liria II) ose shumësi për njëjësin «N'ato male ku sundonin Markagjona (Markagjoni, të fisit Markagjoni) / shkrep më shkrep gjëmon jehona» (Nonda Bulka, Soditje).

Lëndën nga e cila është bërë sendi në vend të sendit vetë «Hekurat në dorë t'i mbani, (armët) / erdhi koha për me vdekë» (Siliqi, Kanga e Çetës).

Vendi për banorët e tij «Me Shqipëri të lëftonem (shqiptarët) / kam frikës mos turpëronem.» (Çajupi, Sulltani).[1]

Shih edhe[redakto | redakto tekstin burimor]

Weblinks[redakto | redakto tekstin burimor]

Wiki WikiFjalori: Sinekdoka – shfletoni më shumë në fjalorin e lirë

Referencat[redakto | redakto tekstin burimor]

  1. ^ a b F. Leka, F. Podgorica, S. Hoxha (1972). Fjalor shpjegues i termave të letërsisë. Tiranë: Universiteti Shtetëror i Tiranës, Instituti i Historisë dhe i Gjuhësisë. f. 211–212.