Irine Banushi

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Jump to navigation Jump to search

Irine Banushi (Shkodër, 18 gusht 1906 - Tiranë, 25 nëntor 1973) ka qenë klerik i lartë ortodoks dhe pedagog shqiptar.

Biografia[redakto | përpunoni burim]

U lind më 18 gusht 1906 në Shkodër,[1] i quajtur Ilia, i biri i Nikolla Kolo dhe Nedo Banushit.[2] Shkollën e mesme e filloi në liceun Illyricum më 1925 dhe e përfundoi në Seminarin Ortodoks të Cetinjës më 1931. Ndoqi fakultetin e teologjisë në Universitetin e Beogradit, ku u diplomua në qershorin e 1938.[1] Më 1939, pas pushtimit italian të Shqipërisë, u internua në Mantova për një vit.[3]

Pasi u kthye në atdhe, Kryesia e Kishës Ortodokse Autoqefale të Shqipërisë e emëroi profesor në Seminarin Kombëtar «Apostull Pavli», kurse Ministria e Arsimit e caktoi profesor të gjuhës latine dhe historisë në Gjimnazin e Shtetit në Tiranë, në tetor të 1941.

Më 30 janar 1942 u hirotinos hierodhjakon, një ditë më pas hieromonah e arkimandrit me emrin Irine, dhe më 1 shkurt peshkop.[1]

Referencat[redakto | përpunoni burim]

  1. ^ a b c Fjalor Enciklopedik i Viktimave të Terrorit Komunist I (A-Ç). Tiranë: Instituti i Studimit të Krimeve dhe Pasojave të Komunizmit. 2012. f. 151–152.  978-9928-168-01-6. 
  2. ^ Alibali, Isa (2007). Me Tano Banushin dhe humorin e tij: jeta dhe veprimtaria artistike. Tiranë: Pegi. f. 15–16.  978-99943-40-86-6. 
  3. ^ Juka, Gëzim H. (2018). Shkodranët e 7 prillit dhe të 29 nëntorit. Tiranë: Reklama. f. 158.  9789928440358.