Valter Deshpali

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Jump to navigation Jump to search
Valter Deshpali

Valter Deshpali (i lindur më 1947) është cellist dhe profesor në Akademinë e Muzikës në Zagreb.[1]

Biografia[redakto | redakto tekstin burimor]

Vitet e hershme[redakto | redakto tekstin burimor]

Deshpali u lind në Zadar, Kroaci dhe u diplomua në Juilliard School (violonçel me L. Rose, muzike me F. Galimir dhe Juilliard Kuartet[2]). Ai gjithashtu kreu master klasat me P. Casals, P. Fournier dhe A. Navarra, dhe bëri dy vite studime pasuniversitare te G. Kozolupova në Konservatorin e Moskës.

Karriera[redakto | redakto tekstin burimor]

Deshpali ka performuar në të gjithë botën, duke përfshirë shfaqje në festivale në Gstaad,[3] Lockenhaus,[4] Kuhmo[5] dhe Dubrovnik edhe në disa koncerte më prestigjioze, të tilla si Carnegie, Royal Festival Hall në Londër, Sydney Opera House, Concertgebouw e Amsterdamit, Salla Muzikore e Moskës etj. Si soloist morri pjesë edhe në orkestra të ndryshme, duke përfshirë Deutsches Symphonie-Orchester Berlin, Drezden Filharmonia, Varshavë Filharmonia, Rotterdam Filharmonia, Radio Orkestra Holandeze, Washington National Symphony, Sydney Symphony, Melburn Simphony etj., nën baton e dirigjentë të shquar, të tillë si Roberto Benzi,[6] Sergiu Comissiona, James Conlon, Vernon Handley, Günther Herbig, Hiroyuki Iwaki, Andrzej Markowski, David Zinman etj. Në mesin e partnerëve të tij muzikor ishin edhe Gidon Kremer, Yo-Yo Ma, Heinrich Schiff, Philippe Entremont, Yuri Bashmet, Tabea Zimmermann, Irena Grafenauer, Dmitry Sitkovetsky dhe Alexandre Rabinovitch.

Mësimdhënia[redakto | redakto tekstin burimor]

Një rrjedhë e qëndrueshme e konkurrencës së fituesve ndërkombëtarë kanë ardhur nga klasat e Deshpalit. Përveç mësimdhënies në Zagreb, ai ka qenë gjithashtu një mysafir profesor në konservatoret muzikore në Hagë, Amsterdam, Kopenhagë dhe në Graz (Universiteti i Muzikës),[7] redaktor i muzikës së violonçelit me botuesit më të mëdhenjë të muzikës, dhe anëtar i paneleve vlerësuese në garat më prestigjioze ndërkombëtare, duke përfshirë Tchaikovsky (Moskë), Bach (Leipzig) dhe ARD (Mynih).

Mirënjohje dhe vlerësime[redakto | redakto tekstin burimor]

  • Vladimir Nazor (Shpërblim i dhënë nga Parlamenti Kroat në vitin 2010)[8][9]
  • Shpërblimi i Qytetit Zagreb
  • Shpërblimi "Milka Trnina"
  • Shpërblimi Porin (për vepër jetësore) (2014.)[10]

Referenca[redakto | redakto tekstin burimor]