Marshi i Pavarësisë

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
(Përcjellë nga İstiklâl Marşı)
Shko te: navigacion, kërko
Dorëshkrimi origjinal i Mehmet Aqif Ersojit

Marshi i Pavarësisë (turqisht: İstiklâl Marşı), i njohur si Marshi i Lirisë,[1] është himni kombëtar i Republikës së Turqisë , zyrtarisht i adpotuar më 12 mars 1921 (2 vjet e gjysëm para themelimit të republikës më 29 tetor 1923) si një sagë muzikore motivuese për trupat që luftonin në Luftën turke për pavarësi, dhe si një himin për Republikën që ishte ende për t'u themeluar.

E shkruar nga Mehmet Aqif Ersoj, dhe e kompozuar nga Osman Zeki Üngör dhe muzikanti armen Edgar Manas, ky himn ka temë dashurinë ndaj atdheut turk, lirinë dhe besimin, si dhe lavdërimin për virtytet e shpresës, përkushtimit dhe flijimit në kërkimin e lirisë, të gjitha të paraqitura përmes imazheve vizuale, prekëse dhe kinestetike, sepse këto koncepte lidhen për flamurin, shpirtin e njeriut dhe atdheun. Dorëshkrimi origjinal nga Ersoji mbart titullin Kahraman Ordumuza – "Ushtrisë sonë heroike", duke iu referuar ushtrisë së popullit turk që përfundimisht fitoi Luftën turke për pavarësisë, me tekstin që reflekton mbi flijimet e ushtarëve gjatë luftës.[2]

E dukshme në këtë vepër patriotike të kësaj natyre është mungesa e përmendjes së veçorive kombëtare, pasi himni nuk përmban fjalët 'Turk' ose 'Turqi'.

Kompozimi gjithashtu është miratuar si himni kombëtar i Republikës Turke të Qipros Veriore, një shtet i panjohur ndërkombëtarisht në ishullin e Qipros që u shpall i pavarur nga komuniteti turk qipriot në vitin 1983 pas ngjarjeve të vitit 1974.

Teksti[redakto | redakto tekstin burimor]

Teksti i Marshit të Pavarësisë përfshinë një poemë të gjatë me 41 vargje. Vetëm 8 vargjet e para (me shkronja të trasha) këndohet në ceremoni zyrtare.

Teksti në turqishten osmane Teksti në turqishten moderne
،قورقما سونمز بو شفقلرده یوزن آل سنجاق
،سونمه‌دن یوردمڭ اوستنده توتن اڭ صوڭ اوجاق
.اوبنم ملتمڭ ییلدیزیدر پارلایاجق
.اوبنمدر اوبنم ملتمڭدر آنجاق
،چاتما قربان اولایم چهرهڭی ای نازلی هلال
،قهرمان عرقمه بر گول نه بو شدت بو جلال
،سڭا الماز دوکولن قانلرمز صوڭره حلال
!حقیدر حقه طاپان ملتمڭ استقلال
،بن ازلدن بریدر حر یاشادم حر یاشارم
،هانگی چیلقین بڭا زنجیر وراجقمش شاشارم
،کوکره‌مش سیل کبی‌یم بندمی چیگنر آشارم
.ییرتارم داغلری انگینلره صیغمام طاشارم
،غربڭ آفاقنی صارمشسه چلیک زرهلی دیوار
،بنم ایمان دولی کوکوسم کبی سرحدم وار
،اولوسون قورقما نصل بویله بر ایمانی بوغار
.مدنیت دیدیگن تک دیشی قالمش جانور
،آرقاداش یوردوما آلچاقلری اوغراتما صاقین
،سپر ات کودهڭی، دورسون بو حیاسزجه آقین
،دوغاجقدرسگا وعد ایتدیڭی کونلر حقڭ
.کیم بیلیر بلکی یارین بلکی یارین دن ده یاقین
،باصدیغڭ یرلری طوپراق دییه رک گچمه طانی
،دوشون آلتنده کی بیڭلرجه کفنسز یاتانی
،سن شهید اوغلیسڭ اینجیتمه یازیقدر آتاڭی
.ویرمه دنیالری آلسه ڭ ده بو جنت وطنی
،کیم بو جنت وطنڭ اوغرینه اولمازکه فدا
،شهدا فیشقیراجق طوپراغی صیقسه ڭ شهدا
،جانی جانانی بوتون واریمی آلسین ده خدا
.ایتمه سین تک وطنمدن بنی دنیاده جدا
،روحمڭ سندن الهی شودر آنجاق املی
،دکمه سین معبدمڭ کوکسنه نامحرم الی
،بو اذان لر که شهادتلری دینڭ تملی
.ابدی یوردمڭ اوستنده بنم یگلملی
،او زمان وجد ایله بیڭ سجده ایدر وارسه طاشم
،هرجریحه مدن الهی بوشانور قانلی یاشیم
،فیشقیریر روح مجرد گبی یردن نعشیم
.او زمان یوکسله رک عرشه ده گر بلکی باشم
،دالقالان سن ده شفقلر کبی ای شانلی هلال
،اولسون آرتق دکولن قانکارمڭ هپسی حلال
،ابدیاً سڭا یوق عرقمه یوق اضمحلال
،حقّیدر حر یاشامش بایراغمڭ حریت
...حقیدر حقه طاپان ملتمڭ استقلال
Korkma, sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak;
Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak.
O benim milletimin yıldızıdır, parlayacak;
O benimdir, o benim milletimindir ancak.
Çatma, kurban olayım çehreni ey nazlı hilâl!
Kahraman ırkıma bir gül! Ne bu şiddet bu celâl?
Sana olmaz dökülen kanlarımız sonra helâl,
Hakkıdır, Hakk'a tapan, milletimin istiklâl!
Ben ezelden beridir hür yaşadım, hür yaşarım.
Hangi çılgın bana zincir vuracakmış? Şaşarım!
Kükremiş sel gibiyim, bendimi çiğner aşarım;
Yırtarım dağları, enginlere sığmam, taşarım.
Garbın âfakını sarmışsa çelik zırhlı duvar,
Benim iman dolu göğsüm gibi serhaddim var.
Ulusun, korkma! Nasıl böyle bir imanı boğar,
"Medeniyet!" dediğin tek dişi kalmış canavar?
Arkadaş! Yurduma alçakları uğratma sakın!
Siper et gövdeni, dursun bu hayasızca akın.
Doğacaktır sana vaadettiği günler Hakk'ın;
Kim bilir? Belki yarın? Belki yarından da yakın!
Bastığın yerleri "toprak" diyerek geçme, tanı!
Düşün, altındaki binlerce kefensiz yatanı!
Sen şehit oğlusun, incitme, yazıktır atanı;
Verme, dünyaları alsan da bu cennet vatanı.
Kim bu cennet vatanın uğruna olmaz ki fedâ?
Şüheda fışkıracak toprağı sıksan, şühedâ!
Canı, cananı, bütün varımı alsın da Hüdâ,
Etmesin tek vatanımdan beni dünyada cüdâ.
Rûhumun senden, ilâhi, şudur ancak emeli;
Değmesin mabedimin göğsüne na-mahrem eli!
Bu ezanlar ki şahadetleri dinin temeli,
Ebedi yurdumun üstünde benim inlemeli.
O zaman vecd ile bin secde eder varsa taşım;
Her cerihamdan, ilâhi, boşanıp kanlı yaşım,
Fışkırır rûh-i mücerret gibi yerden nâşım;
O zaman yükselerek arşa değer belki başım!
Dalgalan sen de şafaklar gibi ey şanlı hilâl;
Olsun artık dökülen kanlarımın hepsi helâl!
Ebediyyen sana yok, ırkıma yok izmihlâl.
Hakkıdır, hür yaşamış bayrağımın hürriyet;
Hakkıdır, Hakk'a tapan milletimin istiklâl!

Referencat[redakto | redakto tekstin burimor]

Lidhje të jashte[redakto | redakto tekstin burimor]