Shko te përmbajtja

Elektrodinamika kuantike

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë

Elektrodinamika kuantike (EDK) është një teori e fushës kuantike e elektrodinamikës me karakter relativistik. Elektrodinamika kuantike u zhvillua nga një numër fizikanësh duke filluar që në fund të 1920-ve. Ajo përshkruan disa aspekte të mënyrës se si elektronet, pozitronet dhe fotonet bashkëveprojnë me njëri-tjetrin. Elektrodinamika kuantike nga ana matematike përshkruan të gjitha dukurit qe përfshinë thërrmijat e ngarkuara që bashkëveprojnë duke shkëmbyer fotone. Teoria është quajtur "margaritari i fizikës" për të gjitha parashikimet jashtëzakonisht të sakta të madhësive si moment anormal magnetik i elektronit, dhe zhvendosja e Lambitshkallët e energjisëhidrogjenit.[1]

Në terma teknike, Elektrodinamika kuantike mund te përshkruhet si një teori perturbative e vakumit kuantik elektromagnetik.

Fjala "kuantum" ne Latinisht, do te thotë "sa shumë" (neut. sing. nga quantus)[2]. Fjala "elektrodinamike" u vendos nga Andre-Mari Amperi ne 1822[3]. Fjala "kuantum", sic përdoret ne fizikë, dom.t.s. në referencë me nocionin e matjes, u përdor për herë të parë nga Maks Plank, në 1900 dhe u riforcua nga Ajnshtajni në 1905 kur ai përdori termin kuanti i drites.

Teoria kuantike filloi në 1900, kur Maks Plank hipotezoi se energjia është e kuantizuar në mënyre që të derivonte një formulë që parashikonte varësinë e frekuencave të vëzhguara nga energjia e emetuar nga një trup i zi. Kjo varësi është plotësisht ne mospërputhje me fiziken klasike. Ne 1905, Ajnshtajni shpjegoi efektin fotoelektrik duke postuluar se energjia dritore vjen në copa diskrete që më vonë u quajtën fotone. Ne 1913, Bori përdori kuantizimin në propozimin e tij për shpjegimin e vijave spektrale të atomit të hidrogjenit. Ne 1924, Luis de Brojli propozoi një teori kuantike mbi natyrën valore të thermijave subatomike. Fraza "fizika kuantike" u përdor për herë të parë në veprën e Xhonstonit Universi i Plankut në Dritën e Fizikës Modernë. Këto teori, edhe pse dakord me faktet eksperimentale në një farë mase, ishin teori fenomenologjike : ato nuk jepnin justifikime rigoroze për kuantizimin që përdornin.

Interpretimi Fizik i EDK

[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

Formulimi Matematik

[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

Matematikisht, EDK ka strukturën e një teorie mase abeliane, me një grup simetrie U(1) si një grup mase. Fusha skalare e cila shërben si mjedis për bashkëveprimin midis fushave të ngarkuara me spin-1/2 është fusha elektromagnetike. Funksioni i Lagranzhit në EDK për bashkëveprimin e elektronit dhe pozitronit nëpërmjet fotonit është :

ku
janë matricat e Dirakut ;
dhe e konjuguara komplekse e Dirakut janë fusha që paraqesin thërrmija të ngarkuara elektrikisht, në mënyrë specifike fushat e elektronit dhe pozitronit qe paraqiten nga spinorët e Dirakut ;
është një derivat kovariant i një mase, me fuqinë ciftuese të njëjtë me (ngarkesën elektrike) ;
kovarianti i një potenciali katër dimensionalfushës elektromagnetike dhe
tensori i fushës elektromagnetike.

Ekuacionet e Ojler-Lagranzhit

[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

Stampa:Portal

  1. Richard Feynman, 1985. QED: The strange theory of light and matter (chapter 1, page 6, first paragraph). Princeton Univ. Press.
  2. Online Etymology Dictionary.
  3. Grandy, W.T. (2001). Relativistic Quantum Mechanics of Leptons and Fields, Springer.

Për lexim të mëtejshme

[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]
  • Feynman, Richard Phillips (1998). Quantum Electrodynamics. Westview Press; New Ed edition. ISBN 978-0201360752. {{cite book}}: Mungon ose është bosh parametri |language= (Ndihmë!)
  • Claude Tannoudji; Dupont-Roc; Jacques Gilbert; Grynberg Gilbert (1997). Photons and Atoms: Introduction to Quantum Electrodynamics. Wiley-Interscience. ISBN 978-0471184331. {{cite book}}: Mungon ose është bosh parametri |language= (Ndihmë!)
  • De Broglie, Louis (1925). Recherches sur la theorie des quanta [Research on quantum theory]. France: Wiley-Interscience. {{cite book}}: Mungon ose është bosh parametri |language= (Ndihmë!)
  • J.M. Jauch; Rohrlich, F. (1980). The Theory of Photons and Electrons. Springer-Verlag. ISBN 978-0387072951. {{cite book}}: Mungon ose është bosh parametri |language= (Ndihmë!)
  • Miller, Arthur I. (1995). Early Quantum Electrodynamics : A Sourcebook. Cambridge University Press. ISBN 978-0521568913. {{cite book}}: Mungon ose është bosh parametri |language= (Ndihmë!)
  • Schweber, Silvan, S. (1994). QED and the Men Who Made It. Princeton University Press. ISBN 978-0691033273. {{cite book}}: Mungon ose është bosh parametri |language= (Ndihmë!)Mirëmbajtja CS1: Emra të shumëfishtë: lista e autorëve (lidhja)
  • Schwinger, Julian (1958). Selected Papers on Quantum Electrodynamics. Dover Publications. ISBN 978-0486604442. {{cite book}}: Mospërputhje ISBN / Datë (Ndihmë!); Mungon ose është bosh parametri |language= (Ndihmë!)
  • Walter Greiner; Bromley, D.A.; Müller, Berndt. (2000). Gauge Theory of Weak Interactions. Springer. ISBN 978-3540676720. {{cite book}}: Mungon ose është bosh parametri |language= (Ndihmë!)
  • Kane, Gordon, L. (1993). Modern Elementary Particle Physics. Westview Press. ISBN 978-0201624601. {{cite book}}: Mungon ose është bosh parametri |language= (Ndihmë!)Mirëmbajtja CS1: Emra të shumëfishtë: lista e autorëve (lidhja)
  • J.M. Dudley and A.M. Kwan, "Richard Feynman's popular lectures on quantum electrodynamics: The 1979 Robb Lectures at Auckland University," American Journal of Physics Vol. 64 (June 1996) 694-698.

Lidhje te jashtme

[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]