Keltët

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Jump to navigation Jump to search
Shpërndarja e popujve keltikë:
██ Qendra e Kulturës Hallstatt (shekulli V p.e.s.) ██ Shpërndarja maksimale keltike nga viti 275 p.e.s. ██ Zonat Lusitane në Iberi ku vendosja keltike është e paqartë ██ Zonat ku gjuhët keltike fliten sot

Keltët ishin një popull indo-evropianë që në periudhën e shkëlqimit maksimal (shekujt IV-III p.e.s.) u zgjeruan në një zonë të gjerë të Evropës, nga Ishujt Britanikë deri në Danub, si dhe në disa vendbanime të izoluara në jug, rezultat i zgjerimit në gadishullin iberik, italik dhe anadollik. Të bashkuar nga origjina etnike dhe kulturore, me një grup gjuhësh indo-evropiane të përbashkët dhe me vizionin e njëjtë fetar,[1] keltët gjithmonë ishin të ndarë politikisht; midis grupeve të ndryshme të popullsisë keltike ishin Britanët, Gaulët, Panonët, Keltiberët dhe Galatët, përkatësisht ndarë në Ishujt Britanikë, Gaulia, Panonia, Iberia dhe Anadollia.

Referenca[redakto | redakto tekstin burimor]

  1. ^ Koch, John (2005). Celtic Culture: a historical encyclopedia. Santa Barbara: ABC-Clio. p. xx. ISBN 978-1-85109-440-0.