Xhamadani

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Jump to navigation Jump to search
Xhamadani i Isa Boletinit.

Xhamadani është një pjesë e sipërme e veshjes tradicionale shqiptare e cila përbëhet prej leshit.[1] Ajo mund të jetë me mëngë të shkurtra ose pa mëngë. Xhamadani pa mëngë është vetëm një lloj i jelekut shqiptar, krahas edhe dy llojeve të tjera të xhamadanëve siq është jeleku më reshme, dhe jeleku fermele.[2] Jeleku më reshme doli nga përdorimi rreth fillim të shekullit XX ndërsa xhamadani i zakonshëm dhe jeleku fermele vazhduan të përdoren në festimet tradicionale. Një xhamadan i mirë është zakonisht mjaft i qëndisur, ndonjëherë në ari: në të kaluarën e largët cilësia dhe bukuria e xhamadanit ishin edhe një tregues të rangut social.

Etimologjia[redakto | përpunoni burim]

Ka hyrë në gjuhën shqipe nga turqishtja camadán, me prejardhje nga persishtja.[3]

Burrat nga Kukësi veshur me xhamadan

Shih edhe[redakto | përpunoni burim]

Referenca[redakto | përpunoni burim]

  1. ^ Blumi 2011, p. 19
  2. ^ Gjergji 1976, p. 152
  3. ^ Dizdari, Tahir (2005). "Xhamadán-i" në Fjalorin e Orientalizmave në Gjuhën Shqipe. Tiranë: Instituti Shqiptar i Mendimit dhe i Qytetërimit Islam. f. 1097. 

Burimet[redakto | përpunoni burim]