Mësimdhënia me nxënësin në qendër

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Jump to navigation Jump to search

Mësimdhënia me nxënësin në qendër, e njohur ndryshe edhe si edukimi me nxënësin në qendër, përfshin metodat e mësimdhënies që zhvendosin fokusin e mësimit nga mësimdhënësi tek nxënësi. Në mënyrë më specifike mësimdhënia me nxënësin në qendër synon të zhvillojë autonominë dhe pavarësinë e nxënësve për të nxënë [1] duke e kaluar përgjegjësinë për të nxënë në duart e nxënësve, duke u dhënë atyre bazat mbi aftësinë se si të mësojnë dhe studiojnë një lëndë specifike dhe skemat që kërkohen për të matur kërkesat specifike të performancës. [2] [3] [4] Mësimdhënia me nxënësin në qendër fokusohet në aftësitë dhe praktikat që mundësojnë të mësuarit gjatë gjithë jetës dhe zgjidhjen e problemeve në mënyrë të pavarur[5] Teoria dhe praktika e të nxënit me nxënësin ne qendër bazohet në teorinë konstruktiviste të të nxënit që thekson rolin kritik të nxënësit në ndërtimin e të kuptuarit nga informacioni i ri dhe përvoja paraprak.

Referimet[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

[[Kategoria:Pedagogji kritike]] [[Kategoria:Pedagogji]]

  1. ^ Jones, Leo. (2007).
  2. ^ Rogers, C. R. (1983).
  3. ^ Pedersen, S., & Liu, M. (2003).
  4. ^ Hannafin, M. J., & Hannafin, K. M. (2010).
  5. ^ Young, Lynne E.; Paterson, Barbara L. (2007). Teaching Nursing: Developing a Student-centered Learning Environment. f. 5. ISBN 078175772X. Mungon ose është bosh parametri |language= (Ndihmë!)