Tre Pashallarët

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Jump to navigation Jump to search
Tre Pashallarët

Talat Pasha (majtë), Enver Pasha (mes) dhe Xhemal Pasha (djathtë)

Tre Pashallarët përbëhet nga tre sundimtarë të rëndësishëm osmanë që lanë gjurmët e tyre në ditët e fundit të Perandorisë Osmane: Mehmed Talat Pasha (1874–1921), Veziri i Madh (kryeministër) dhe Ministri i Brendshëm; Ismail Enver Pasha (1881–1922), Ministri i Luftës; dhe Ahmet Xhemal Pasha (1872–1922), Ministri i Marinës. Këta tre pashallarë, të cilët ishin drejtorët kryesorë të Partisë për Bashkim e Përparim, luajtën një rol themelor në hyrjen e Perandorisë Osmane në Luftën e Parë Botërore përkrah gjermanëve.

Studiuesit perëndimorë thonë se pas Bastisjes në Portën e Lartë në vitin 1913, këta tre burra u bënë sundimtarët de facto të Perandorisë Osmane deri në shpërbërjen e saj pas Luftës së Parë Botërore.

Pas armëpushimit të Mondros, Talat, Enver dhe Xhemal Pasha, të cilët u larguan nga Stambolli me një nëndetëse gjermane më 2 nëntor 1918, u dënuan më vonë me vdekje për shkak të ndikimit të tyre në gjenocidin armen. Talat dhe Xhemal Pasha u vranë nga komandantët armenë, ndërsa Enveri vdiq në një pritë nga armenët në Taxhikistan ndërsa po përpiqej të ngrinte një kryengritje muslimane anti-ruse. Enveri akuzoi vrasësit armenë, gjë që rezultoi në vdekjen e tij.

Shih edhe[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]