Adolf Hitler

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Shko te: navigacion, kërko
Adolf Hiler
Adolf Hitler-1933.jpg
Emri Adolf Hitler
Führer (Lider) i Gjermanisë Naziste 1933- 30 prill 1945
Kancelari i Weimar Republikës 1933-1945
Krytar i Partisë Naziste (NSAPD) 1921-1945
Partia Politike Partia Naziste
Porfesioni Artist,Piktor,Jurist,Ideolog,Potikan
Datlindja 20 Prill 1889
Vendlindja Branunu Inn,Austria
Datvdekja 30 Prill 1945
Vendvdekja Berlin,Gjermania
Feja Katolik Fantik
Bashkortja Eva Braun

Adolf Hitler (Branau, Austri, 1889-Berlin 1945) ishte një shtetar gjerman. Lindur në Austri dhe ushtar gjatë Luftës së Parë Botërore, Hitleri bëhet lideri i partisë naziste në 1921. Pas një puçi të dështuar (1923), ai ekspozoi doktrinën nacional-socialiste në Mein Kampf dhe e vuri pak e nga pak në zbatim pas ardhjes së tij në pushtet në 1933. Ai e transformoi Gjermaninë në një shtet totalitar ku ai u shpall udhëheqës (Führer) dhe politika e tij e jashtme çoi në Luftën e dytë botërore, luftë totale e shquar nga dominimi gjerman në Europë dhe gjenocidi ndaj hebrenjve.

Pas studimeve mediokre dhe ngeljes në arte, Hitleri përfshihet në mjediset pangjermanike dhe antisemite në Vienë. Thellësisht i ndikuar nga lufta, humbja në 1918 dhe situata para-revolucionare që rezultoi në Gjermani, ai hyri në 1920 në partinë naziste (NSDAP), në të cilën ai mori së shpejti drejtimin.

Hitleri e bëri partinë një makinë lufte kundër Republikës së Vajmarit. Tentativa e tij për puç në Mynih e çoi në burg ku ai krijoi Mein Kampf, një udhërrëfim veprimesh më shumë sesa traktat i një doktrine. Ai shfaq një urrejtje të thellë për hebrenjtë, duke i mbajtur të përgjegjshëm për të gjitha të këqijat e Gjermanisë, aspirata për hegjemoni kontinentale nga vendi i tij, madje botërore dhe një lavdërim për dhunën dhe parimin e liderit (Führerprinzip). Këtë centralizmë, ai e zbaton fillimisht në partinë e tij, nga ku u përjashtuan të gjitha tendencat kundërshtuese deri në eliminim fizik të kundërshtarëve të tij (Nata e thikave të gjata, 1934).

Fillimisht e frenuar nga begatia e vendit në vitet 1920, partia naziste përfiton më vonë nga kriza e 1929. Hitleri kultivon dyanshmërinë për të tërhequr mbështetës nga të gjitha grupet shoqërore: të papunë, punëtorë, mikroborgjezë, mësuesë, kapitalistë. Në 30 janar 1933, ai bëhet kancelar i Rajhut dhe, në 2 gusht 1934, president. Midis këtyre dy datave, ai zhduku çdo formë kundërshtimi, mori masat e para antisemite dhe dyfishoi institucionet e republikës me organe dhe agjentë nazistë.

Midis 1934 dhe 1939, Hitleri transformoi Gjermaninë në një shtet totalitar ku asgjë nuk i shmangej kontrollit të Führerit ose përfaqësuesve të tij. Regjimi korri suksese shoqërore (zhdukja e papunësisë, industrializimi me anë të armatimit) dhe të jashtme (shfaqja e forcës në Rin, Austri, Çekosllovaki që shpjegojnë popullaritetin e tij, por që provokuan reagimin e vontë të fuqive perëndimore dhe fillimin e Luftës së Dytë Botërore.

Nga 1939 deri në 1941, Hitleri u bë mjeshtër i pjesës më të madhe të Europës dhe organizoi një sistem kontinental themeluar mbi shërbimin ndaj Rajhut të madh gjerman dhe vënien në punë të gjenocidit ndaj hebrenjve të Europës. Por, hyrja në luftë e Bashkimit Sovjetik, më vonë e Shteteve të Bashkuara në 1941, përmbysën progresivisht situatën. Hitleri, sa vjen e më shumë i goditur nga realiteti, nuk mundi të ndalojë pushtimin e Gjermanisë nga Aleatët dhe vret veten në 30 prill 1945.


Përmbajtja

Fillimet e Hitlerit[redakto | redakto tekstin burimor]

Fëmijëria dhe rinia (1889-1907)[redakto | redakto tekstin burimor]

Hitleri nuk ishte gjerman; ky djalë doganieri është austriak, i lindur më 20 prill 1889 në Braunau, qytezë në kufirin austriako-gjerman. Ai i bëri studimit në Austrinë e Sipërme, në veçanti në Linz dhe frekuentoi kolegjin modern (Staatsrealschule) deri në 1905. Ai nuk punonte shumë, siç thoshte dhe vetë: “Mësoja atë që më pëlqente; sabotoja plotësisht atë që nuk më dukej me rëndësi ose që nuk më interesonte. »

Babai i tij, me të cilit nuk kishte marrëdhënie të mira, vdiq që në 1903, por e la familjen me të ardhura mjaft të përshtatshme, gjë që mohon çdo dokument që tregon se Hitleri jetonte në një gjëndje të keqe. Edhe kur jeton në një strehë për burra, duket qartë se kjo bëhet për të shmangur shërbimin në ushtrinë e Habsburg]ëve, të cilët sundojnë në Austro-Hungari]]. Hitleri bën atëherë një jetë të qetë, duke frekuentuar teatrot, duke zbuluar muzikën e Vagnerit dhe duke i përkushtuar shumë orë përpunimit të projekteve arkitekturore të fandaksura. Ai humbet në 1907 nënën e tij, të cilën e adhuronte.

Vitet e formimit (1908-1914)[redakto | redakto tekstin burimor]

Vitet në Vienë (1908-1913)[redakto | redakto tekstin burimor]

Hitleri u zhvendos në Vienë në 1908 për të hyrë në shkollën e Arteve Pamore, ku nuk u pranua. Ai u refuzua po ashtu nga shkolla e arkitekturës, por qëndrim i tij në kryeqytetin e Perandorisë austro-hungareze e ndikoi thellësisht tek ai. Ai jetonte me shitjen e pikturave të tij me ngjyra uji.

Rritur me ndjenjën e antisemitizmit nga mësuesit e tij në Linz, ai ndikohet edhe më shumë, gjatë kësaj periudhe, nga lëvizja shoqrore-kristiane austriake, frymëzuar nga Karl Lueger (1844-1910) dhe nga partia e Georg von Schönerer (1842-1921), ekstremisht antisemite. Ai lexonte me kënaqësi Zhorzh Sorelin, Niçen, Shopenhauerin dhe pamfletet raciste të Adolf Lanz. Urrejtja e tij rritet kundër hebrenjve, social-demokratëve, sindikatave, parlamentit dhe Habsburgëve. Shumë shpejt, ai mendon se ka gjetur një lidhje mes marksizmit, social-demokracisë, parlamentarizmit dhe judaizmi. Ai u impresionua gjithashtu nga strukturat e kishës katolike, që do të frymëzonte më vonë organizimin e partisë së tij.

Në atë botë kozmopolite që ishte Viena në vitet përpara luftës – ku banonin gjermanë, çekë, polakë, hungarezë, kroatë dhe italianë – u zhvillua tek ai një ndjenjë pangjermanizmi mjaft e lartë. Hitleri sulmote ashpër sistemin e Habsburgëve, që sipas tij kishte dënuar me vdekje gjermanizmin me “10 milionë qenie njerëzore”. Që nga ky moment, ai zgjedh Gjermaninë, ku do të vendoset në maj 1913. Sado i shkurtër të ishte, qëndrimi në Vjenë ndikoi thellësisht te Hitleri, ku ai krijoi idenë e një kombi të madh gjerman.

Qëndrimi në Mynih (1913-1914)[redakto | redakto tekstin burimor]

Gjatë një viti e gjysmë, Hitleri jetoi në Mynih, kryeqytet i Bavarisë (atëherë pjesë e Perandorisë gjermane), ku lexonte shumë vepra të larmishme, në një mënyrë shpeshherë sipërfaqësore, pa mendim kritik, i gatshëm të pranonte çdo ide që i bashkëngjitej atyre që ai kishte të vetat.

Hitleri ushtar (1914-1920)[redakto | redakto tekstin burimor]

Lufta (1914-1918)[redakto | redakto tekstin burimor]

Në gusht 1914, ai futet, edhe pse austriak, në ushtrinë bavareze, ndërkohë që, disa muaj më përpara, ishte deklaruar i paaftë për shërbim për shkak të rezistencës dhe kokëfortësisë së tij. Që nga tetor 1914, ai qëndron në frontin perëndimor, ku shfaqi trimëri dhe fitoi shumë citime. Dy herë i plagosur, ai dekorohet megjithatë me kryqin e hekurit të klasit të parë, diçka shumë e rrallë për një tetar të thjeshtë, gradë që nuk e kishte kaluar pasi eprorët e tij mendonin se ai nuk i kishte cilësitë për të qenë lider. I plagosur keqaz në sy nga gazrat, ai dërgohet në Pomerani, ku ai mëson për fundin e luftës dhe për Republikën e Vajmarit (9 nëntor 1918).

Një vit pritje (1918-1919)[redakto | redakto tekstin burimor]

Hitleri ridërgohet në Mynih, ku mendohet se ai u përpoq të aderohej me komunistët. Sado e vërtetë që të jetë kjo, ai me shumë mundësi ka mbajtur shiritin e kuq në krahut dhe ka qenë në kontakt deri në 1919 me trupat e këshillave të punëtorëve dhe ushtarëve, ku disa donin që të zgjeronin revolucionin bolshevik në Bavari, madje në tërë Gjermaninë. Por, që me hyrjen e turpave të ligjshme në Mynih, ai vendoset për të kërkuar, nga një komision ushtarak, mbi veprimet revolucionare dhe më pas dërgohet në një kurs formimi civil antibolshevik. Ai bëhet Bildungsoffizier, komisar politik i një regjimenti bavarez dhe qëndron në Reichsëehr (ushtria gjermane) deri më 1 prill 1920.

Hyrja në partinë punëtore gjermane (1919-1920)[redakto | redakto tekstin burimor]

Hitleri i bashkohet në 1919 një partie punëtore gjermane (Deutsche Arbeiterpartei), themeluar nga një punëtor i Mynihut, Anton Dreksler, i cili ia ndryshoi emrin në 1920 në “partia nacional-socialiste e punëtorëve gjermanë” (Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei, NSDAP), shkurtuar në partia “naziste”. Në të futet edhe një inxhinier, Gotfrid Feder – teoricieni i parë i partisë – dhe kapiteni Ernst Röhm, drejtuesi në të ardhme i SA. Shumë shpejt, Hitleri hyn në komitetin drejtues të lëvizjes dhe më pas merr drejtimin (1921).

Hitleri lider i partisë naziste (1921-1933)[redakto | redakto tekstin burimor]

Fillimet e partisë nacional-socialiste[redakto | redakto tekstin burimor]

SA, seksionet e sulmit, luajtën rol thelbësor në marshin e Hitlerit drejt marrjes "ligjore" të pushtetit.

Nga kjo NSDAP, që, në 1919, numëronte 60 anëtarë, Hitleri bëri një parti të vetën, ku gazeta e saj, Voelkischer Beobachter, shpërndante 20 000 kopje; në fillim javore, kjo gazetë u bë ditore duke filluar nga 1923-shi. Në të njëjtin vit, partia naziste dominonte të gjitha grupimet e tjera ekstremiste, duke grumbulluar 55 000 militantë. Që prej atëherë, jeta e Hitlerit lidhet pashmangshmërisht me atë të partisë së tij. Bashkë me gjeneralin Ludendorf, ish-tetari bëhet një nga dy figurat më të mëdha të së djathtës ekstreme të Mynihut dhe reputacioni i tij fillon të zgjerohet përtej Bavarisë.

Që nga 1921, Hitleri krijoi një urdhër shërbimi që do të bëheshin seksionet e sulmit, SA (Sturmabteilung) dhe shoqëron në partinë e tij njerëz që do të merrnin së shpejti përgjegjësi të rëndësishme: Hermann Goering, Rudolf Hess, Otto dhe Gregor Strasser, Alfred Rozenberg, Vilhelm Frik, Roehm dhe në fund Ludendorf. Dy tendenca shfaqen mjaft shpejt: njëra rreth vëllezërve Strasser që është qartësisht socialiste, armiqësore ndaj kapitalit të madh dhe që do të shndërrojë thellësisht ekonominë gjermane; Alfred Rozenberg, përkundrazi, që do të jetë ideatori i partisë naziste, ishte mbështetës i luftës kundër bolshevizmit.

Puçi i Mynihut dhe burgosja (1923-1924)[redakto | redakto tekstin burimor]

Në 8 dhe 9 nëntor 1923, Hitleri tenton një grusht shteti në Mynih, që dështon plotësisht: 16 nazistë vriten nga policia e Mynihut. Vetë ai arrestohet dhe dënohet me 5 vjet burgim; ai nuk qëndron veçse 9 muaj (1923-1924) në burgun e Landsbergut, ku ai shkruan Mein Kampf (Lufta ime), një prezantim i ngatërruar i ideve dhe programit të tij, që del në publik në 1925 dhe 1926. (Ai do të jepte një formulim më të strukturuar në atë që quhet “Libri i Dytë”, i shkruar në 1928, por asnjëherë i publikuar gjatë jetës së tij.)

Riorganizimi i partisë nga Hitleri (1924-1929)[redakto | redakto tekstin burimor]

Rimarrja në dorë (1924-1926)[redakto | redakto tekstin burimor]

Që kur doli nga burgu, Hitleri riorganizoi partinë e tij, duke i dhënë një karakter më pak revolucionar dhe filloi të rriste ndikimin e tij në elektoratin e Gjermanisë së Veriut. Ai bën marrëveshje me industrialistët dhe kritikon antiklerikalizmin dhe tendecat paganiste të partisë. Në 1926, ai emëron Goebbelsin – një i ri intelektual, dinamik dhe mik i vjetër i Strasserave – Gauleiter (lider qarku) në Berlin; në këtë mënyrë ai forcoi ndikimin në Gjermani të Veriut. Gjatë takimit në Bamberg, më 14 shkurt 1926, Hitleri arrin që të rivendosë autoritetin e tij. Duke përdorur karizmën e tij, ai afirmohet si e vetmja figurë e aftë për të siguruar mbijetesën dhe kohezionin të një lëvizjeje me shumë tendenca. Duke filluar nga kjo datë përpunohet miti i Fyhrerit, i “Udhërrëfyesit”, bazuar mbi një ritual të sofistikuar, përdorimin e përshëndetjes hitleriane dhe zbatimin e parimit të liderit (Führerprinzip), që konsiston në një respekt absolut të hierariksë.

Riorganizimi total i partisë dhe strukturave ndihmëse (1926-1929)[redakto | redakto tekstin burimor]

Hitleri formon shumë shoqata, të gjitha rreth partisë. Trupat e shokut SS (Schutzstaffel) u krijuan në 1925; Rinia hitleriane (Hitlerjugend) e ndjek pak më vonë, ashtu si edhe Shoqatat nacional-socialiste të studentëve, mësuesve, femrave, etj. Në të njëjtën kohë, ai i jep partisë një strukturë tepër të centralizuar, ku liderët lokalë – përfshirë Gauleiter-ët – emëroheshin drejtpërdrejt prej tij. Megjithë këtë konsolidim të brendshëm, NSDAP pëson nga stabilizimi ekonomik dhe shoqëror i republikës së Vajmarit që prej 1924. Pavarësisht 100 000 anëtarëve të saj dhe organizimit të fortë burokratik, partia naziste nuk merr veç 2,6 % të votave dhe 12 mandate deputetësh në zgjedhjet legjislative të 1928.

Ngritja e partisë naziste[redakto | redakto tekstin burimor]

Hitleri zgjodhi qytetin prestigjioz mesjetar të Nyrembergut për ta bërë vendin e mainfestimeve madhështore gjatë kongreseve të partisë naziste, që u mbajtën në 1927 dhe 1929, por sidomos që prej 1933-shit.

Por zhvillimi i krizës ekonomike dhe talenti organizator i Hitlerit së shpejti i dhanë partisë të gjitha mundësitë. Vota protestuese, si shkak i dëshpërimit të një populli të përballur me një papunësi të lartë, shkon në anën e Hitlerit; ai mobilizoi opinionin publik mbi temën po aq të mjegullt, sa ekzaltuese, të “komunitetit të popullit” (Volksgemeinschaft). Që nga 1929, ajo progreson mjaft shpejt.

Në 1930, partia numëron 6 400 000 votuesë dhe 107 deputetë; në korrik 1932, 13 750 000 votuesë dhe 107 deputetë; në nëntor 1932, 11 750 000 votuesë dhe 196 deputetë. Në zgjedhjet presidenciale të marsit 1932, Hitleri e çon marshallin Hindenburg në balotazh.

NSDAP bëhet partia e parë falë demagogjisë, dhunës së saj por edhe propagandës së saj, që gjen një akord të gjerë me opinionin publik. Në 1933, kur mori pushtetin, partia naziste kishte tashmë mbi një milion anëtarë, të rekrutuar nga klasa e mesme, por edhe nga klasa punëtore.


Kancelar i Gjermanisë[redakto | redakto tekstin burimor]

Kur Gjermania po kalonte ne krizë ekonomike shum kapitalist dhe pasanik nuk mbeshteten komunistet per postin e Kancelarit se reformat kufizojne pasurit e tye.

Mungesa e një qeverie efektive bëri dy politikanë me ndikim, Franz von Papen dhe Alfred Hugenberg, së bashku me disa të tjera të industrialistëve dhe biznesmenëve, për të shkruar një letër von Hindenburg. Të nënshkrues kërkoi Hindenburg për të emëruar Hitlerin si kreu i një qeverie "të pavarur nga partitë parlamentare", i cili do të mund të kthehet në një lëvizje që do të "rrëmbejnë miliona njerëz. 30 Janar 1933 Hindenburg pa dëshirë ranë dakord për të emëruar Hitlerin si kancelar pas dy zgjedhjeve-në e mëtejshme parlamentare korrik dhe nëntor 1932, nuk kishte rezultuar në formimin e një qeverie të shumicës. Hitleri ishte për të kryesuar një qeveri jetëshkurtër koalicioni të formuar nga partia NSDAP dhe Hugenberg, Partia gjermane Kombëtare Popullore (DNVP). Më 30 janar 1933, kabineti i ri bëri betimin gjatë një ceremonie të shkurtër në zyrën e Hindenburgut.NSDAP fituar tre poste të rëndësishme: Hitleri u emërua kancelar me 30 Prill 1930 Wilhelm Frick Ministri i Punëve të Brendshme, dhe Hermann Göring Ministri i Punëve të Brendshme për Prusisë Hitleri kishte këmbëngulur për pozicionet ministrore si një mënyrë për të fituar kontrollin mbi policinë në shumë. e Gjermanisë

Adolf Hitler dhe Paul von Hidenburg

Djegja e Raistagut Gjerman[redakto | redakto tekstin burimor]

Si kancelar , Hitleri ka punuar kundër përpjekjeve të të gjithë kundërshtarët NSDAP për të ndërtuar një qeveri të shumicës . Për shkak të bllokimit politik , ai e pyeti Presidentin Paul von Hindenburg për të shpërndarë përsëri Reichstagun , dhe zgjedhjet u planifikuar për në fillim të marsit . Më 27 shkurt 1933, ndërtesa Reichstag u vu zjarri . Göring fajësuar një komplot komunist , sepse komunist hollandez Marinus van der Lubbe u gjet në inkriminuese rrethanat brenda ndërtimin e djegur . Me kërkesë të Hitlerit , Hindenburg përgjigj me Reichstag zjarri Dekretin të datës 28 shkurt 1933 e cila pezulluar të drejtat themelore dhe paraburgimin e lejuar pa gjyq . Aktivitetet e Partisë Komuniste gjermane u shtypën , dhe rreth 4,000 anëtarë të partisë komuniste u arrestuan Sipas Kershaw , konsensusi i gati të gjitha historianëve është se Van der Lubbe ka , në fakt , vënë zjarrin. Të tjerë , duke përfshirë William L. Shirer dhe Alan Bullock , janë të mendimit se NSDAP vetë ishte përgjegjës për fillimin e zjarrit . Përveç fushatës politike ,NSDAP angazhuar në dhunë paramilitare dhe përhapjen e propagandës anti - komuniste në ditët e fundit para zgjedhjeve . Në ditën e zgjedhjeve , 6 mars 1933, pjesa e NSDAP -së të votave u rrit në 43.9 për qind , dhe partia fituar numrin më të madh të vendeve në parlament Partia e Hitlerit nuk arriti të sigurojë një shumicë absolute , të nevojshme një tjetër koalicion me DNVP Më 27 Shkurt 1933, Reichstag u vu në zjarr. Disa të drejta demokratike bazë shpejt u abroguan më pas nën një dekret emergjent. Një Akt i Lejes i dha qeverisë së Hitlerit fuqi të plotë legjislative. Vetëm Partia Social Demokratike e Gjermanisë votoi kundër; komunistët nuk ishin në gjendje të prezantonin opozitën sepse 81 ulëset e tyre në parlament ishin anulluar në bazë të Dekretit të Zjerrit të Reichstag.[13] Një shtet totaliterian i centralizuar u themelua nga një seri lëvizjesh dhe dekretesh duke e shndërruar Gjermaninë në njështet një-partiak. Industria ishte e rregulluar nga afër me kuota dhe kërkesa, për të shndërruar ekonominë drejt një baze prodhimi luftarak.[14] Më 1936 trupat Gjermane hynë nëRhinelandin e demilitizuar, dhe politikat e "marrjes me të mirë" të Kryeministri Britanik Neville Chamberlain u provuan inadekuate. [Hitleri]] ndoqi nga viti 1938 e më tej një politikë ekspansioniste për të themeluar Gjermaninë e Madhe (gjermanisht: Großdeutschland). Për t'iu shmangur një lugte dy-frontesh, Hitleri konkludoi Paktin Molotov-Ribbentrop meBashkmin Sovietik, një pakt të cilin më vonë e theu.

Më 1939, tensionet në rritje për nacionalizëm, ushtarakizëm, dhe probleme territoriale bënë që Gjermanët të lëshonin një blitzkrieg ("luftë rrufesh") më 1 Shtator kundërRepublikës së dytë Polake, vepprim ky që pasoi me shpalljen e luftës nga Britania e Madhe dhe Franca, duke shënuar fillimin e Luftës së dytë Botërore. Gjermania shpejt mori kontroll direkt ose indirekt tëpjesën më të madhe të Evropës.

Faji per zjarrin qe ju vu Raistagut apo parlamentiit gjerman ju vu Komusnisteve dhe kompostisve hebrenje per te permbysur qeverine Fashite dhe presidentint Paul von Hiddenburg

Djega e Raistagut Gjerman

Shfuqizimi i kushtetustës dhe Shpallja e Diktaures[redakto | redakto tekstin burimor]

Më 21 mars 1933, Reichstag e re është formuar me një ceremoni të hapjes në Kishën Garrison në Potsdam. Kjo "Dita e Potsdam", u mbajt për të demonstruar unitetin midis lëvizjes naziste dhe elitën e vjetër prusian dhe ushtarake. Hitleri u shfaq në një pallto në mëngjes dhe me modesti i përshëndeti presidentin von Hindenburg

Si kancelar , Hitleri ka punuar kundër përpjekjeve të kundërshtarëve NSDAP -së për të ndërtuar një qeveri të shumicës . Për shkak të bllokimit politik , ai e pyeti Presidentin Hindenburg për të shpërndarë përsëri Reichstagun , dhe zgjedhjet u planifikuar për në fillim të marsit . Më 27 shkurt 1933, ndërtesa Reichstag u vu zjarri . Göring fajësuar një komplot komunist , sepse komunist hollandez Marinus van der Lubbe u gjet në inkriminuese rrethanat brenda ndërtimin e djegur. Me kërkesë të Hitlerit , Hindenburg përgjigj me Reichstag zjarri Dekretin të datës 28 shkurt, e cila pezulluar të drejtat themelore dhe paraburgimin e lejuar pa gjyq . Aktivitetet e Partisë Komuniste gjermane u shtypën , dhe rreth 4,000 anëtarë të partisë komuniste u arrestuan .Sipas Kershaw , konsensusi i gati të gjitha historianëve është se Van der Lubbe ka , në fakt , vënë zjarrin. Të tjerë , duke përfshirë William L. Shirer dhe Alan Bullock , janë të mendimit se NSDAP vetë ishte përgjegjës për fillimin e zjarrit . Përveç fushatës politike ,NSDAP angazhuar në dhunë paramilitare dhe përhapjen e propagandës anti - komuniste në ditët e fundit para zgjedhjeve . Në ditën e zgjedhjeve , 6 mars 1933, pjesa e NSDAP -së të votave u rrit në 43.9 për qind , dhe partia fituar numrin më të madh të vendeve në parlament Partia e Hitlerit nuk arriti të sigurojë një shumicë absolute , të nevojshme një tjetër koalicion me DNVP

Formimi i Adminstratës[redakto | redakto tekstin burimor]

Depresioni i Madh në Gjermani siguroi një mundësi politike për Hitlerin. Gjermanët ishin ambivalente të republikës parlamentare, e cila ballafaqohet me sfida të forta nga ekstremistët e djathtë dhe të majtë të krahut. Partitë kryesore politike kanë qenë gjithnjë në gjendje për të frenuar valën e ekstremizmit, dhe referendumi gjerman i vitit 1929 kishte ndihmuar për të rritur ideologjinë naziste. Zgjedhjet e shtator 1930 rezultoi në shpërbërjen e një koalicionit të gjerë dhe zëvendësimin e tij me një kabineti pakicë. Udhëheqësi i saj, Heinrich Brüning kancelar i Partisë Qendrës, i qeverisur përmes dekreteve të emergjencës nga Presidenti Paul von Hindenburg. Qeverisja me dekret do të bëhet normë e re dhe hapi rrugën për format autoritare të qeverisjes. NSDAP u rrit nga errësirë ​​për të fituar 18.3 për qind të votave dhe 107 vende në parlament në zgjedhjet e 1930 duke u bërë partia e dytë më e madhe në parlament. Hitleri pati një paraqitje të shquar në gjyqin e dy oficerëve Reichswehr , nënkolonelë Richard Scheringer dhe Hans Ludin , në vjeshtë të vitit 1930. Të dy janë akuzuar për anëtarësim në NSDAP , në atë kohë ilegale për personelin Reichswehr . Prokuroria argumentoi seNSDAP ishte një parti ekstremiste , duke bërë që avokati mbrojtës Hans Frank për të thirrur në Hitlerit për të dëshmuar në gjykatë . Më 25 shtator 1930 , Hitleri dëshmoi se partia e tij do të ndjekë fuqi politike vetëm përmes zgjedhjeve demokratike , një dëshmi se atij fitoi shumë përkrahës në radhët oficerëve . Masat shtrënguese Bruning solli pak përmirësim ekonomik dhe ishin jashtëzakonisht të papëlqyeshme . Hitleri shfrytëzuar këtë duke i synimeve të dhënësit mesazhet e tij politik në mënyrë të veçantë të njerëzve të cilët ishin të prekur nga inflacioni i viteve 1920 dhe Depresionit , të tilla si fermerët, veteranët e luftës , dhe mes klasë. Hitleri kishte hequr dorë zyrtarisht shtetësinë austriake më 7 prill 1925 por në atë kohë nuk e marrin shtetësinë gjermane . Për gati shtatë vjet ai ishte pa shtetësi , në gjendje për të kandiduar për poste publike , dhe u përball me rrezikun e deportimit . Më 25 shkurt 1932, ministri i brendshëm i Brunswick , i cili ishte anëtar i NSDAP , caktoi Hitlerin si administrator për Delegacioni i shtetit për të Reichsrat në Berlin , duke e bërë Hitleri shtetas i Brunswick dhe në këtë mënyrë të Gjermanisë . Në vitin 1932 , Hitleri u zhvillua kundër von Hindenburg në zgjedhjet presidenciale . Qëndrueshmërinë e kandidaturës së tij u theksua nga një fjalim 27 janar 1932 në Klubin Industrisë në Düsseldorf , e cila fitoi atij mbështetje nga shumë prej industrialistëve më të fuqishëm të Gjermanisë . [ 137 ] Hindenburg pasur mbështetje nga të ndryshme nacionaliste , monarkistë , katolik, dhe partitë republikane , dhe disa Social Demokratët . Hitleri përdorur sloganin e fushatës " Hitleri über Deutschland " ( " Hitleri mbi Gjermaninë " ) , një referencë për të dyja ambiciet e tij politike dhe fushatës së tij nga ana e avionëve. Hitleri doli e dyta në të dy raundet e zgjedhjeve , duke mbledhur më shumë se 35 për qind të votave në zgjedhjet e fundit . Edhe pse ai humbi me Hindenburg , këto zgjedhje themeluar Hitlerin si një forcë të fuqishme në politikën gjermane

Parlamenti Nazist

Eleminimi i Kundershtareve Politik[redakto | redakto tekstin burimor]

Duke arritur kontroll të plotë mbi degët legjislative dhe ekzekutive të qeverisë, Hitleri dhe aleatët e tij politike filloi të shtypur sistematikisht opozitën politike e mbetur. Partia Social Demokratike u ndalua dhe të gjitha pasuritë e saj konfiskuar. Ndërkohë që shumë delegatë të sindikatave ishin në Berlin për aktivitetet e Ditës maj, SA Stormtroopers demoluar zyrat e sindikatës në të gjithë vendin. Më 2 maj 1933 të gjitha sindikatat ishin të detyruar për të shpërndarë dhe udhëheqësit e tyre u arrestuan, disa nga të cilët u dërguan në kampet e përqëndrimit. Front gjerman i punës u formua si një organizatë ombrellë për të përfaqësuar të gjithë pronarët punëtorë, administratorë, dhe kompanisë, duke reflektuar kështu konceptin e socializmit kombëtar në frymën e Volksgemeinschaft Hitlerit (komunitetit racial gjerman; fjalë për fjalë, "bashkësia e njerëzve" Deri në fund të qershorit , partitë e tjera ishin frikësuar në shpërbërjen . Kjo përfshinte partner nominale koalicionit naziste , e DNVP , me ndihmën SA , Hitleri detyroi liderin e saj, Hugenberg , të japë dorëheqjen më 29 qershor 1933 Më 14 korrik 1933 ,NSDAP u deklarua e vetmja parti politike ligjor në Gjermani , megjithëse vendi ka qenë në mënyrë efektive një shtet një -partiak që nga miratimi i Aftësues Aktit katër muaj më parë . Kërkesat e SA për më shumë pushtet politik dhe ushtarak shkaktoi shumë ankth në mesin e udhëheqësve ushtarakë , industriale , dhe politike . Në përgjigje , Hitleri spastruar të gjithë udhëheqjen SA në Natën e thika e gjatë , e cila u zhvillua nga 30 qershor-2 korrik 1934. [ 160 ] Hitleri shënjestër Ernst Rohm dhe udhëheqës të tjerë SA i cili , së bashku me një numër të kundërshtarëve politikë të Hitlerit ( të tilla si Gregor Strasser dhe ish-kancelarin Kurt von Schleicher ishin rrethuar arrestuar dhe e qëlloi Ndërsa bashkësia ndërkombëtare dhe disa gjermanë shin të tronditur nga vrasjet shumica në Gjermani pa Hitlerin si vendosjen e rendit Më 2 gusht 1934 , Presidenti Hindenburg vdiq vonë Një ditë më parë , kabineti e kishte miratuar "Ligji Lidhur Zyrën më të lartë shtetëror të Rajhut " . Ky ligj ka deklaruar se pas vdekjes së Hindenburgut , zyra e presidentit do të shfuqizohet dhe kompetencat e saj u bashkua me ato të kancelarit . Hitleri u bë kështu kryetar i shtetit , si dhe kreu i qeverisë , dhe u emërua zyrtarisht si Führer und Reichskanzler ( udhëheqësit dhe kancelari ) Ky ligj shkelur Mundësimi Akti - edhe pse është lejuar Hitleri të devijojnë nga kushtetuta ,Akti në mënyrë eksplicite ndaluar atë të nxjerrë ndonjë ligj ngatërrime me presidencën . Në vitin 1932 , kushtetuta ishte ndryshuar për të bërë kryetarin e Gjykatës së Lartë të Drejtësisë , jo kancelarin , president duke vepruar në pritje të zgjedhjeve të reja . Megjithatë , askush nuk e kundërshtoi Me këtë ligj , Hitleri hoqi mjetin e fundit ligjor me të cilin ai mund të hiqet nga detyra . Si kreu i shtetit , Hitleri u bë komandant suprem i forcave të armatosura . Betimi tradicionale besnikërinë e ushtarakëve u ndryshuar për të konfirmuar besnikërinë e Hitlerit personalisht , në vend se në zyrën e komandantit të lartë ose të shtetit. Më 19 gusht , bashkimi i presidencës me chancellorship u miratua me 90 për qind të votimi elektorati në një plebishit

Në fillim të vitit 1938, Hitleri e përdorur taktika të shantazhit që të përforcohej e tij mbi ushtrinë me nxitjen e Blomberg - Fritsch çështje . Hitleri detyroi ministrin e tij të Luftës Field Marshal Werner von Blomberg të japë dorëheqjen duke përdorur një dosje policore që tregonte se gruaja e re e Blomberg -së kishte një rekord për prostitucion komandant i ushtrisë Kolonel i Përgjithshëm Werner von Fritsch u hoq pasSchutzstaffel ( SS ) prodhuar akuzat se ai kishte angazhuar në një marrëdhënie homoseksuale të dy burrat kishin rënë në disfavor sepse kishin kundërshtuar kërkesën e Hitlerit për të bërëWehrmacht gati për luftë në fillim të 1938. Hitleri mori titullin Blomberg -së e Komandanti i Përgjithshëm , duke marrë komandën personale të forcave të armatosura . Ai zëvendësoi Ministrinë e Luftës me der Wehrmacht Oberkommando ( Komanda e Lartë e Forcave të Armatosura , apo OKW ) , të kryesuar nga Gjenerali Wilhelm Keitel . Në të njëjtën ditë , gjashtëmbëdhjetë gjeneralët ishin të përjashtuar nga komanda e tyre dhe 44 të tjerë u transferuan ; . . Të gjithë ishin të dyshuar se nuk ka qenë mjaft pro - nazist Në fillim të shkurtit të vitit 1938, dymbëdhjetë më gjeneralët ishin hequr dhe u detyruan te japin deroheqje nga postet. Duke konsoliduar pushtetin e tij politike , Hitleri shtypur ose të eliminuar kundërshtimin e tij me një proces të quajtur Gleichschaltung ( " sjellë në linjë " ) . Ai u përpoq për të fituar mbështetje shtesë publike duke u zotuar të ndryshojë efektet e Depresionit dhe Traktatit të Versajës . Për të dhënë diktatura e tij pamjen e ligjshmërisë , Hitleri bazuar shumë prej dekreteve të tij në Reichstag zjarrit vendimi. Ky dekret u nga ana e tij në bazë të nenit 48 të Kushtetutës së Vajmarit , që i jepte presidentit autoritetin për të ndërmarrë masa emergjente për të mbrojtur sigurinë dhe rendin publik . Kështu Hitleri tani mund të sundojë sipas një formë e ligjit ushtarak ligjore . Reichstag rinovohet Aktin bërë të mundur dy herë , thjesht formal që nga të gjitha partitë e tjera ishte ndaluar.

Ekonomi dhe zhvillim i gjermanis 1933-1944[redakto | redakto tekstin burimor]

Në gusht 1934 Hitleri emëroi presidentin Reichsbank Hjalmar Schacht si Ministër i Ekonomisë , dhe në vitin e ardhshëm , si Fuqiplotë për Ekonomi Luftës përgjegjës për përgatitjen e ekonomisë për luftë. Rindërtim dhe riarmatimin janë financuar përmes faturave MEFO , shtypjen e parave , dhe sekuestrimin e pasurive të personave të arrestuar si armiq të shtetit , duke përfshirë edhe hebrenjtë e papunësisë ra nga gjashtë milionë në 1932 për një milion në vitin 1936 . Hitleri mbikëqyri një nga më të mëdha të fushatave të përmirësimit të infrastrukturës në historinë gjermane , duke çuar në ndërtimi i digave , autobahns , hekurudhave , dhe vepra të tjera civile . Pagat kanë qenë pak më e ulët në mes të viteve 1930 në krahasim me pagat gjatë Republikën e Vajmarit , ndërsa kostoja e jetesës është rritur me 25 për qind Javën mesatare e punës është rritur gjatë ndërrimit në një ekonomi të luftës ; . Nga viti 1939 , mesatarja gjerman ishte duke punuar në mes të 47-50 orë në javë . Qeveria e Hitlerit sponsorizuar arkitekturës në një shkallë të madhe . Albert Speer , instrumental në zbatimin riinterpretim klasike e kulturës gjermane e Hitlerit , u vu në krye të renovimeve të propozuara arkitektonike të Berlinit Në vitin 1936 , Hitleri hapi lojrat olimpike verore në Berlin .

Aleatet Ekonomik[redakto | redakto tekstin burimor]

Adolf Hitler dhe Benito Musolini

Takimi na me udhëheqësit ushtarakë gjermanë më 3 shkurt 1933, Hitleri fliste për "pushtimit për Lebensraum në Lindje dhe Germanisation e saj të pamëshirshëm", si objektivat e tij përfundimtare të politikës së jashtme. [181] Në mars, Princi Bernhard Wilhelm von Bulow, sekretar në Auswärtiges Amt (Zyra e Jashtme), lëshoi ​​një deklaratë të politikës të mëdha të huaja ka për qëllim: Anschluss me Austrinë, restaurimin e kufijve kombëtarë të Gjermanisë të 1914, refuzimin e kufizimeve ushtarake sipas Traktatit të Versajës, kthimin e ish-kolonive gjermane në Afrikë, dhe një gjerman Zona e ndikimit në Evropën Lindore. Hitleri gjeti qëllimet Bulow-së të jetë shumë modeste. [182] Në fjalimet gjatë kësaj periudhe, ai theksoi synimet paqësore të politikave të tij dhe një vullnet për të punuar në kuadër të marrëveshjeve ndërkombëtare. [183] Në mbledhjen e parë të kabinetit të tij në vitin 1933, Hitleri prioritet shpenzimet ushtarake gjatë lehtësim papunësisë Gjermania u tërhoq nga Lidhja e Kombeve dhe Konferenca Botërore e Çarmatimin në tetor 1933. Në mars 1935 Hitleri njoftoi një zgjerim të Wehrmacht në 600.000 anëtarë - gjashtë herë numrin e lejuar nga Traktati i Versajës , duke përfshirë zhvillimin e një force ajrore ( Luftwaffe ) dhe një rritje në madhësinë e marinës ( Kriegsmarine ) . Britania, Franca , Italia , dheLidhja e Kombeve dënuar këto shkelje të Traktatit . [ 186 ] Marrëveshjaanglo - gjermane Detare ( AGNA ) nga 18 qershor 1935 lejohet tonazhit gjermane për të rritur në 35 për qind të asaj të marinës britanike . Hitleri e quajti nënshkrimin e Agna "ditë e lumtur e jetës së tij " , duke besuar se marrëveshja shënoi fillimin e aleancës anglo - gjerman që kishte parashikuar në Mein Kampf Franca dhe Italia nuk janë konsultuar para nënshkrimit , drejtpërdrejt minuar Lidhjen e Kombeve dhe vendosjen Traktatin e Versajës në rrugën drejt mungesë lidhjeje . Gjermania reoccupied zonën e demilitarizuar në Rhineland mars 1936 , në shkelje të Traktatit të Versajës . Hitleri gjithashtu dërgoi trupa në Spanjë për të mbështetur gjeneralin Francos , pas marrjes së një thirrje për ndihmë në korrik 1936. Në të njëjtën kohë , Hitleri vazhdoi përpjekjet e tij për të krijuar një aleancë anglo - gjermane

Në gusht 1936 , në përgjigje të një krize ekonomike në rritje të shkaktuar nga përpjekjet e tij riarmatim , Hitleri urdhëroi Goring për të zbatuar një plan katërvjeçar për t'u përgatitur për Gjermaninë luftës brenda katër viteve të ardhshme . [ 190 ] Në plan parashikohet një luftë të gjithë- out " në mes të judeo - bolshevizmit " dhe socializmit kombëtar gjerman , e cila sipas Hitlerit kërkohet një përpjekje të përkushtuar të riarmatimi pavarësisht nga kostot ekonomike. Kontit Galeaco Çiano , ministër i jashtëm i qeverisë së Musolinit , deklaroi një aks midis Gjermanisë dhe Italisë , dhe më 25 nëntor , Gjermania nënshkruan Paktin e Anti - Kominternit me Japoninë . Britania, Kina , Italia , dhe Polonia u ftuan gjithashtu të bashkohen me Paktin Anti - Kominternit , por vetëm Italia e nënshkruar në vitin 1937 . Hitleri braktisur planin e tij për një aleancë anglo - gjermane , duke fajësuar " të papërshtatshëm " udhëheqjen britanike . Në një takim në perandori Kancelarisë me ministrat e tij të jashtme dhe shefave ushtarakë që November, Hitleri ritheksoi synimin e tij e marrjes Lebensraum për popullin gjerman . Ai urdhëroi përgatitjet për luftë në lindje , që të fillojë që në vitin 1938 dhe jo më vonë se 1943. Në rast të vdekjes së tij , e konferencës minuta , të regjistruara si Memorandumi Hossbach , ishin të konsiderohet si " testamenti politik " të tij . [ 193 ] Ai mendonte se një rënie të rënda në standardet e jetesës në Gjermani , si rezultat i krizës ekonomike mund të vetëm të ndalohet nga agresioni ushtarak që synon kapjen Austrinë dhe Çekosllovakinë . Hitleri kërkoi veprim të shpejtë para se Britania dhe Franca fitoi një të çojë të përhershëm në garën e armëve në fillim të vitit 1938, në prag tëBlomberg - Fritsch Çështja , Hitleri deklaroi kontrollin e aparatit të politikës ushtarake - së jashtme , duke hedhur poshtë Neurath si Ministër i Jashtëm dhe emërimin veten Oberster Befehlshaber der Wehrmacht ( komandant suprem i forcave të armatosura ) . Që nga fillim të vitit 1938 e tutje , Hitleri u kryer një politikë të jashtme që përfundimisht synon luft.

Kultura dhe Reformat anti semitiste[redakto | redakto tekstin burimor]

Raca Arinajane dhe shteti perfekt Gjerman Nata e Gjamave te thyer[redakto | redakto tekstin burimor]

Shume sinagoga dhe tempuj hebrej u shkaterruan, u dogjen ne Gjithe Gjermanine me urdher te Adolf Hitlerit duke i hapur rruge shtetit perfekt nazist pa qifut. Ne te u dogjen libra komunist dhe ato me autor hebrej dhe me origjine hebreje. U perndoqen politikisht gjermanet dhe intelektualet hebrej, komunistet dhe shkencetar te ndryshem, u arrestuan dhe ne gjygje u pushkatuan apo internuan ne Kampet e perqendrimit dhe u burgosen perveq hebrejve dhe qifuteve u perndoqen cigenet,slavet,ruset,polaket,dh kundershtaret politik qe ishin ne kundershtim me idetë fashiste u nenshtruan torturave me qnjerzore mesjetare dhe tmerret qe i shpiken Gjermanet ne Kampet si Auschwitz,Kampi i përqëndrimit Buhenwald,Kampi i përqëndrimit Dachau,Terblinka fabrika vdekjeves]] etj. disa kampe ishin vendosur ne Gjermani,Poloni,Holandë,Austri,Shqipëri,Zvicërr etj... Ne Historinë Gjermanisë Naziste njehet Nata e Gjamave te thyer ku vdiqen 2000 hebrejn dhe 3000 te tjer u arrestua ne kampet fam keqe ishte dhe shkrimtarja e vogel 12 vjqarja Anna Franku ku ditari saj tragoi se si trajtoheshin njerezit.

Nata gjamave te thyer

Kristallnacht ( shqiptim gjermanisht : [ kʁɪstalnaχt ] ; anglisht : " Crystal Night " ) , gjithashtu referohet si Natën e Broken Glass , apo Natës së Kristaltë [ ˌ ʁaɪçs.kʁɪstalnaχt ] , Pogromnacht [ poɡʁo ː mnaχt ] ( dëgjojnë ) , dhe pogrome nëntor [ novɛmbɐpoɡʁo ː mə ] ( dëgjojnë ) , ishte një pogrom ( një seri sulmesh të koordinuara ) kundër Judenjve që Gjermania naziste dhe pjesë të Austrisë më 9-10 nëntor 1938 , i kryer nga forcat paraushtarake SA dhe civilëve jo - hebre . Autoritetet gjermane dukej në pa ndërhyrë . [ 1 ] Emri i Kristallnacht vjen nga shards prej qelqi të thyer si pjellë rrugët pas dyqanet çifute në pronësi , ndërtesat, dhe sinagogat kishte dritaret e tyre të shkatërruar . [ 2 ] Të paktën 91 hebrenj u vranë në sulmet , dhe 30.000 janë arrestuar dhe të burgosur në kampet e përqendrimit . [ 2 ] shtëpitë hebrenj , spitalet dhe shkollat ​​u vodh , pasi sulmuesit demoluar ndërtesat me sledgehammers . [ 3 ] Mbi 1000 sinagoga u dogjën ( 95 vetëm në Vjenë ) dhe mbi 7.000 biznese hebraike shkatërruar ose dëmtuar . Martin Gilbert shkruan se asnjë ngjarje në historinë e hebrenjve gjermanë në mes të 1933 dhe 1945 ishte aq raportuar gjerësisht si kjo po ndodhte , dhe llogaritë nga gazetarët e huaj që punojnë në Gjermani dërgoi valë tronditëse anembanë botës [ 3 ]Times shkroi në atë kohë : . " Jo propagandist i huaj nderur mbi nxirje Gjermaninë përpara se bota të mund të mposht historinë e dogjën dhe rrahjeve , e sulmeve mbi poshtërisht njerëzve të pambrojtur dhe të pafajshëm , e cila turpëruar atë vend dje " . [ 6 ]

Preteksti për sulmet ishte vrasja e gjermane diplomat Ernst vom Rath nga Herschel Grynszpan , një banor gjerman i lindur çifut polak në Paris . Kristallnacht u pasua nga persekutimi shtesë ekonomike dhe politike të hebrenjve , dhe është parë nga historianët si pjesë e politikës më të gjerë racore të Gjermanisë naziste , dhe në fillim të zgjidhjen përfundimtare dhe të Holokaustit

Njeriu qe arriti kulmin e urretjes pe Qifutet Feibel Grynszpan

Në vitet 1920 , shumica hebrenj gjermanë janë integruar plotësisht në shoqërinë gjermane si qytetarë gjermanë . Ata shërbeu në ushtrinë gjermane dhe marinës dhe kontribuoi në të gjitha fushat e shkencës gjermane , biznesit dhe kulturës . [ 8 ] Kushtet për hebrenjve filloi të ndryshojë , pas emërimit të Adolf Hitlerit (udhëheqësin e grupit nazist ), si kancelar të Gjermanisë për 30 janar 1933 , dhe supozimi i pushtetit nga Hitleri pas zjarrit Reichstag . [ 9 ] [ 10 ] që nga fillimi i tij , regjimi i Hitlerit lëvizur shpejt për të futur politikat anti - hebraike . Të 500.000 hebrenjtë në Gjermani , të cilët përbënin vetëm 0.86 % të popullsisë së përgjithshme , janë zgjedhur nga makina naziste propagandistik si një armik në kuadër të cilët ishin përgjegjës për humbjen e Gjermanisë në Luftën e Parë Botërore dhe për vështirësitë e mëvonshme ekonomike , të tilla si 1920 hiperinflacioni dhe Depresioni i Madh . [ 11 ] Duke filluar më 1933 , qeveria gjermane miratoi një sërë ligjesh anti - hebraike që kufizojnë të drejtat e hebrenjve gjermanë për të fituar një jetesë , të gëzojnë shtetësi të plotë dhe për të fituar arsim , duke përfshirë Ligjin për Rivendosjes i Shërbimit civil Profesional , i cili ndaloi hebrenjtë për të punuar në shërbimin civil . [ 12 ] e mëvonshme 1935 Nurembergut Ligjet e zhveshur hebrenj gjermanë e shtetësisë së tyre dhe ndaloi hebrenjve të martohet me gjermanët jo- hebrenj .

pamje pas natës se Kristaltë

Rezultati i këtyre ligjeve ishte përjashtimi i hebrenjve nga jeta shoqërore dhe politike gjermane [ 13 ] Shumë kërkuar azil jashtë vendit ; . Qindra e mijëra emigruar , por si Chaim Weizmann shkroi në vitin 1936 , " dukej Bota të jetë i ndarë në dy pjesë - ato vende ku hebrenjtë nuk mund të jetojnë dhe ato ku ata nuk mund të hyjë ". [ 14 ] Konferencandërkombëtare Evian , më 6 korrik 1938 , trajtoi çështjen e imigracionit hebraik dhe Cigan në vende të tjera . Nga koha konferenca u mbajt , më shumë se 250,000 çifutë kishin ikur Gjermaninë dhe Austrinë, që ishin aneksuar nga Gjermania mars 1938 , më shumë se 300.000 hebrenj gjermanë dhe austriakë u kërkuar ende strehim dhe azil nga shtypja . Si numri i hebrenjve dhe romëve të duan të largohen rritje , kufizimet ndaj tyre u rrit , me shumë vende forcimin rregullat e tyre për pranim . Nga 1938, Gjermania " . Kishte hyrë në një fazë të re radikale në aktivitetin anti - semite " [ 15 ] Disa historianë besojnë se qeveria naziste kishte qenë mendon për një shpërthim të planifikuar të dhunës kundër hebrenjve dhe janë duke pritur për një provokim të duhur , nuk ka prova e këtij planifikimi takim për vitin 1937. [ 16 ] në një intervistë të vitit 1997,historiani gjerman Hans Mommsen pohoi se një motiv i madh për masakër ishte dëshira e Gauleiters të NSDAP të konfiskojnë pronën hebre dhe bizneset . [ 17 ] Mommsen u citua të ketë thënë : Nevoja për para nga organizata e partisë erdhi nga fakti se Franz Xaver Shvarc , arkëtari i partisë , mbajtur organizatat lokale dhe rajonale të Short partisë së parave . Në vjeshtë të vitit 1938, është rritur presioni mbi pronën hebraike ushqyer ambiciet e partisë , veçanërisht që Hjalmar Schacht u rrëzua si ministër perandori për ekonomi . Kjo , megjithatë, ishte vetëm një aspekt i origjinës së Nën 1938 masakër . Qeveria polake kërcënuar se do të ekstradojë të gjithë Judejtë që ishin qytetarë polakë , por do të qëndrojë në Gjermani , duke krijuar kështu një barrë të përgjegjësisë në anën gjermane . Reagimi i menjëhershëm nga Gestapos ishte për të nxitur hebrenjtë polakë - 16,000 persona - gjatëvijës kufitare , por kjo masë nuk arriti për shkak të kryeneçësisë së oficerëve të doganave të polakë . Humbja e prestigjit , si rezultat i këtij operacioni të dështuar bëri thirrje për një lloj të kompensimit . Kështu ,reagim i tepruar për përpjekje Herschel Grynszpan kundër diplomatit Ernst vom herët erdhi në jetë dhe çoi në masakër nëntor. Sfondi i masakër u signified nga një copëtim të mprehtë të interesave në mes të agjencive të ndryshme të partisë dhe të shtetit . Ndërsa partia naziste ishte i interesuar në përmirësimin e forcën e saj financiare në nivel rajonal dhe lokal , duke marrë mbi pronën hebre , Herman Goering , në krye të Planit Katër- Viti , shpresonte për të fituar qasje në monedhë të huaj në mënyrë që të paguajnë për importimin e material urgjentisht të nevojshme të papërpunuara . Heydrich dhe Himmler ishin të interesuar në nxitjen e emigracionit çifut ".

Udhëheqësia sionist në mandatin britanik të Palestinës ka shkruar në shkurt 1938 se sipas një " burim privat -një shumë të besueshme e cila mund të ndiqet në nivelet më të larta të udhëheqjes SS , " nuk kishte " synimi për kryerjen e një vizite të vërtetë dhe pogrom dramatike në Gjermani në një shkallë të madhe në të ardhmen e afërt ". [ 18 ] Raporti i Komisionit Woodhead në ndarjen e mandatit britanik në Palestinë në një hebre dhe një shteti arab u paraqit në parlamentin britanik dhe të publikuar më 9 nëntor , dita e Kristallnacht

Në mesin e atyre dëbuar rrjedhin familja e Sendel dhe Riva Grynszpan , polakë Judenjtë, që kishin emigruar në Gjermani në vitin 1911 dhe u vendos në Hanover , Gjermani . Në gjyqin e Adolf Eichmann në vitin 1961 , Sendel Grynszpan tregoi ngjarjet e dëbimit të tyre nga Hanover në natën e 27 tetor 1938 : " E pastaj na çuan në kamionë të policisë , në kamionë të burgosurve , rreth 20 njerëz në çdo kamion , dhe ata na çuan në stacionin hekurudhor rrugët ishin plot popullit që bërtiste : . . " ! Palästina Juden RAUS Auf nach ' " ( "! çifutët jashtë , nga të Palestinës " ) [ 22 ] djali i tyre shtatëmbëdhjetë vjeçar Herschel ishte gjallë . në Paris me një xhaxhai [ 7 ] Herschel mori një kartolinë nga familja e tij nga kufiri polak , duke e përshkruar dëbimin e familjes : " Askush nuk na tregoi se çfarë ishte , por e kuptuam ky do të ishte fundi ... Ne strehë ' t një qindarkë . a mund të na dërgoni diçka ? " Ai mori kartolinë më 3 nëntor 1938.

Në mesin e atyre dëbuar rrjedhin familja e Sendel dhe Riva Grynszpan , polakë Judenjtë, që kishin emigruar në Gjermani në vitin 1911 dhe u vendos në Hanover , Gjermani . Në gjyqin e Adolf Eichmann në vitin 1961 , Sendel Grynszpan tregoi ngjarjet e dëbimit të tyre nga Hanover në natën e 27 tetor 1938 : " E pastaj na çuan në kamionë të policisë , në kamionë të burgosurve , rreth 20 njerëz në çdo kamion , dhe ata na çuan në stacionin hekurudhor rrugët ishin plot popullit që bërtiste : . . " ! Palästina Juden RAUS Auf nach ' " ( "! çifutët jashtë , nga të Palestinës " ) [ 22 ] djali i tyre shtatëmbëdhjetë vjeçar Herschel ishte gjallë . në Paris me një xhaxhai Herschel mori një kartolinë nga familja e tij nga kufiri polak , duke e përshkruar dëbimin e familjes : " Askush nuk na tregoi se çfarë ishte , por e kuptuam ky do të ishte fundi ... Ne strehë ' t një qindarkë . a mund të na dërgoni diçka ? " [ 23 ] Ai mori kartolinë më 3 nëntor 1938. Në mëngjesin e e hënë, nëntor 7, 1938 , ai bleu një revolver dhe një kuti me plumba , pastaj shkoi në ambasadën gjermane dhe e pyeti për të parë të një zyrtari të ambasadës . Pasi ai u dërgua në zyrën e Ernst vom Rath , Grynszpan qëlluan pesë plumba në Vom Rath , dy prej të cilave goditi atë në bark . Vom Rath ishte një diplomat profesionist me Zyrën e Jashtme të cilët shprehën simpatitë anti - naziste , kryesisht në bazë të trajtimit të nazistëve e Judenjve , dhe ishte nën hetim Gestapos për të qenë politikisht jo të besueshme . Grynszpan nuk bëri asnjë përpjekje për të ikur policinë franceze dhe lirisht pranuar të shtënat . Në xhepin e tij , ai kishte kryer një kartolinë për të prindërit e tij me mesazhin : "Perëndia të më falë ... Unë duhet të protestojnë në mënyrë që e tërë bota i dëgjon protestën e mi, dhe unë do të bëj . " Ditën tjetër , qeveria gjermane u kundërpërgjigj , ndalon fëmijët hebrenj nga shkollat ​​shtetërore gjermane fillore , një kohë të pacaktuar pezulluar aktivitetet kulturore hebraike , dhe të vënë një ndalim për botimin e gazetave dhe revistave hebraike , duke përfshirë tri gazetat gjermane kombëtare hebreje . Një gazetë në Britani e përshkroi masën e fundit që shfarosi popullsinë hebreje nga udhëheqësit e tyre , si " qëllim të prishin komunitetit hebre dhe vjedh atë të lidhjeve të fundit të brishtë të cilat mbajnë atë së bashku . " [11] Të drejtat e tyre si qytetarë kishte qenë zhveshur

Në mëngjesin e e hënë, nëntor 7, 1938 , ai bleu një revolver dhe një kuti me plumba , pastaj shkoi në ambasadën gjermane dhe e pyeti për të parë të një zyrtari të ambasadës . Pasi ai u dërgua në zyrën e Ernst vom Rath , Grynszpan qëlluan pesë plumba në Vom Rath , dy prej të cilave goditi atë në bark . Vom Rath ishte një diplomat profesionist me Zyrën e Jashtme të cilët shprehën simpatitë anti - naziste , kryesisht në bazë të trajtimit të nazistëve e Judenjve , dhe ishte nën hetim Gestapos për të qenë politikisht jo të besueshme . [ 24 ] Grynszpan nuk bëri asnjë përpjekje për të ikur policinë franceze dhe lirisht pranuar të shtënat . Në xhepin e tij , ai kishte kryer një kartolinë për të prindërit e tij me mesazhin : "Perëndia të më falë ... Unë duhet të protestojnë në mënyrë që e tërë bota i dëgjon protestën e mi, dhe unë do të bëj . " Ditën tjetër , qeveria gjermane u kundërpërgjigj , ndalon fëmijët hebrenj nga shkollat ​​shtetërore gjermane fillore , një kohë të pacaktuar pezulluar aktivitetet kulturore hebraike , dhe të vënë një ndalim për botimin e gazetave dhe revistave hebraike , duke përfshirë tri gazetat gjermane kombëtare hebreje . Një gazetë në Britani e përshkroi masën e fundit që shfarosi popullsinë hebreje nga udhëheqësit e tyre , si " qëllim të prishin komunitetit hebre dhe vjedh atë të lidhjeve të fundit të brishtë të cilat mbajnë atë së bashku . " [11] Të drejtat e tyre si qytetarë kishte qenë zhveshur Koha e trazirave të ndryshme nga njësi për njësi. Të Gauleiters filloi në rreth 22:30, vetëm dy orë pas lajmit të vdekjes vom Rath e arritur Gjermani. Ata u pasuan nga SA në 11pm, dhe SS në rreth 1:20. [Citim i duhur] Më ishin të veshur me rroba civile dhe ishin të armatosur me sledgehammers dhe sëpata, dhe shpejt shkoi për të punuar në shkatërrimin e pronës hebreje. Urdhërat e dhëna këtyre njerëzve ishin shumë specifike, por: nuk ka masa që rrezikojnë jetën e jo-hebre gjerman ose pronë ishin të merren (sinagogat shumë të afërta me pronën e jo-hebre u thyen dhe jo djegur); bizneseve hebrenj apo banesat do të mund të shkatërrohet, por nuk e plaçkitur, të huajt (edhe të huaj) kanë qenë hebrenj të mos jetë subjekt i dhunës, dhe arkivat e sinagogës ishin të të transferohen në Sicherheitsdienst (SD). Burrat u urdhëruan edhe për të arrestuar sa shumë hebrenj, si burgjet lokale do të mbajë, objektivat e preferuar të qenë burra të shëndetshëm të rinj. SA shkatërroi storefronts e rreth 7500 dyqane hebrenj dhe biznese , prandaj emërtimi Kristallnacht ( Crystal Night ) . [ 30 ] shtëpitë hebrenj u vodh gjitha në të gjithë Gjermaninë . Edhe pse dhuna ndaj hebrenjve nuk ishte falur në mënyrë të qartë nga autoritetet , ka pasur raste të hebrenjve duke u rrahur ose të sulmuar . Kjo pogrom dëmtuar , dhe në shumë raste të shkatërruara , rreth 200 sinagoga ( që përbëjnë gati të gjithë Gjermania kishte ) , shumë varreza çifute , më shumë se 7,000 dyqane hebrenj , dhe 29 dyqane . Disa hebrenj u rrahën për vdekje , ndërsa të tjerët u detyruan të shikojnë . Më shumë se 30.000 burra hebrenj u arrestuan dhe u dërguan në kampet e përqendrimit , kryesisht Dachau , Buchenwald , Sachsenhausen dhe [ 31 ]Trajtimi i të burgosurve në kampet ishte brutal , por shumica u liruan gjatë tre muajve të ardhshëm , me kusht që ata të largohen nga Gjermania . . Numri i hebrenjve gjermanë të vrarë është e pasigurt . Numri i vrarë në trazirë dy-ditor është më shpesh të cituar si 91 . Përveç kësaj , mendohet se ka pasur qindra vetëvrasjeve . [ Citim i duhur ] vdekjet numërimit në kampet e përqendrimit , rreth 2,000-2,500 vdekjeve janë direkt ose indirekt i atribuohen masakër Kristallnacht . Disa gjermanët jo- hebrenj , i gabuar për hebrenjtë , u vranë gjithashtu . [ Citim i duhur ] . Sinagoga , disa shekuj të vjetra , ishin gjithashtu viktima të dhunës dhe vandalizmit të konsiderueshme , me taktikat e Stormtroops praktikuar në këto dhe të tjera vende të shenjta të përshkruara si " afrohet kobshëm " nga Konsullit Shteteve të Bashkuara në Leipzig . Varreve u shkulën dhe varre shkelur . Zjarret u lit , dhe librat e lutjes , fletushkat, vepra arti dhe tekste filozofi u hodhën mbi ta , dhe ndërtesa të çmuar ose janë djegur ose shkatërruar deri panjohshëm . Eric Lucas kujton shkatërrimin e sinagogës që një komunitet të vogël hebraik kishte ndërtuar në një fshat të vogël vetëm dymbëdhjetë vjet Pas kësaj, bashkësia çifute u gjobit me 1 miliard marka të Rajhut. Përveç kësaj, ajo kushton 4 milion marka për riparimin e dritareve. [33] Ngjarjet në kohët e fundit aneksuar Austri nuk ishin më pak të tmerrshme. Nga të gjithë Kristallnacht, vetëm pogrom në Vjenë ka përfunduar. Shumica e Vjenës të 94 sinagogat dhe lutje-shtëpi u shkatërruan pjesërisht ose tërësisht. Njerëzit u janë nënshtruar të gjithë mënyrën e humiliations, duke përfshirë edhe duke u detyruar të pastroj e trotuareve ndërsa duke u torturuar nga austriakët e tyre të tjerë, disa prej të cilëve kishin qenë miqtë dhe fqinjët e tyre. Shifrat zyrtare të publikuara pas ngjarjes nga Reinhard Heydrich deklaroi se 191 sinagogat u shkatërruan, me 76 demoluar tërësisht; 100.000 hebrenj u arrestuan, tre të huaj u arrestuan, 174 vetë u arrestuan për të plaçkisnin dyqane hebrenj;. Dhe 815 biznese hebraike u shkatërruan Korrespondenti Daily Telegraph, Hugh Greene, ka shkruar për ngjarjet në Berlin. Dhuna u thirr zyrtarisht në një ndalesë nga Goebbels më 11 nëntor, por ajo vazhdoi kundër hebrenjve në kampet e përqendrimit, pavarësisht urdhrave që kërkojnë "trajtim të veçantë" për të siguruar që kjo nuk ndodhi. Më 23 nëntor, Lajme Kronikë e Londrës botoi një artikull në një incident që u mbajt në kampin e përqendrimit të Sachsenhausen. Gjashtëdhjetë e dy hebrenjtë vuajtur dënimin në mënyrë të ashpër që policia ", në gjendje të mbajnë lutjet e tyre, i kthyer krahët". Ata u rrahën deri sa ra dhe, kur ata ranë, ata janë rrahur më tej. Në fund të saj, "dymbëdhjetë e gjashtëdhjetë e dy kishin vdekur, kafkat e tyre thyen. Të tjerët ishin të gjitha pa ndjenja. Sytë e disa u rrëzuan, fytyrat e tyre rrafshuar dhe pa formë". Të 30.000 burra hebrenj që ishin të burgosur gjatë Kristallnacht u liruan gjatë tre muajve të ardhshëm, por, deri atëherë, më shumë se 2,000 kishin vdekur. ===Nata Thikave te Gjata Nata e thikave të gjata (gjermanisht : Rreth ky tingull Nacht der Langen Messer ( ndihmë · info ) ) , ndonjëherë i quajtur Operacioni Hummingbird ose , në Gjermani ,Rohm - puç , ishte një spastrim që u zhvillua në Gjermaninë naziste në mes të 30 qershor dhe 2 korrik 1934 , kur regjimi nazist kryer një seri të vrasjeve politike . Shifrat kryesore të krahut të majtë fraksion Strasserist të Partisë Naziste , së bashku me figurë të tij , Gregor Strasser , u vranë , si u bënë të njohura konservatore anti -nazistët ( të tilla si ish- kancelari Kurt von Schleicher dhe Gustav Ritter von Kahr , i cili kishte shtypur Hitlerit Beer Hall puç në vitin 1923 ) . Shumë prej të vrarëve ishin krerë të Sturmabteilung (SA) , të brownshirts paramilitare . Adolf Hitleri lëvizi kundër SA dhe udhëheqësit të saj , Ernst Rohm , sepse ai pa pavarësinë e SA dhe dëshirë e anëtarëve të tij për dhunën e rrugës si një kërcënim të drejtpërdrejtë të fuqisë së tij të sapo fituar politik . Hitleri gjithashtu donte të bëj për vete udhëheqësit e Reichswehr , ushtrisë gjermane zyrtar që frikë dhe përçmuar SA - në veçanti ambicia ROHM për të absorbuar Reichswehr në SA nën udhëheqjen ROHM -së . Përveç kësaj , Hitleri ishte në siklet me mbështetjen e palëkundur ROHM për një " revolucion të dytë ", për të rishpërndarë pasurinë . ( Sipas mendimit ROHM e zgjedhjeve Hitlerit kishte realizuar " nacionaliste " revolucion por kishte lënë të paplotësuar motivin e " socialiste " në nacional socializmit . ) Së fundi , Hitleri e përdori spastrim për të sulmuar apo të eliminuar kritikët e regjimit të tij të ri , veçanërisht ato besnik ndaj zëvendës-kancelari Franz von Papen , si dhe për të fituar pikë me armiqtë e vjetër . [ a ] Së paku 85 njerëz vdiqën gjatë pastrimi , edhe psenumri i fundit vdekja mund të ketë qenë në qindra , [ b ] [ c ] dhe më shumë se një mijë kundërshtarët perceptuar u arrestuan . [ 2 ] Shumica e vrasjeve janë të kryera nga Schutzstaffel ( SS ) dhe Gestapos ( Geheime Staatspolizei ) , policia sekrete e regjimit . Spastrim forcuar dhe konsoliduar mbështetjen e Reichswehr për Hitlerin . Ai gjithashtu siguroi një bazë ligjore për regjimin nazist , si gjykatat dhe kabineti gjermane shpejt u lënë shekujt e ndalimit ligjor kundër vrasjet jashtë-gjyqësore për të treguar besnikërinë e tyre ndaj regjimit . Nata e thikave të gjata ishte një pikë kthese për qeverinë gjermane . Është themeluar Hitlerin si " gjykatësi suprem të popullit gjerman " , siç u shpreh ai në e tij 13 korrik 1934 fjalim në Reichstag-ut . Para ekzekutimit të tij , planifikuesit e saj disa herë për të referuar si " Hummingbird " . ( Gjermanisht : KOLIBRI ) , të codeword e përdorur për të dërguar skuadrat e ekzekutimit në veprim në ditën e spastrimi [ 3 ]emri i koduar për operacionin duket se është zgjedhur në mënyrë arbitrare . Fraza " Nata e thikave të gjata " në gjuhën gjermane daton masakrën e vetë dhe i referohet në përgjithësi të akteve të hakmarrjes . Gjermanët ende përdorin termin " ROHM - puç " për të përshkruar vrasjet, afatin që i është dhënë nga regjimi nazist , pavarësisht implikimet e saj paprovuar se vrasjet ishin të nevojshme për të parandaluar një grusht shteti . Autorët gjermanë shpesh përdorin thonjëza ose të shkruajnë për të ashtuquajturin ROHM - puç për të theksuar këtë

Holokausti[redakto | redakto tekstin burimor]

Djegja e sinagogave

Holokausti dhe luftë Gjermanisë në Lindje u bazuar në pamje të gjatë në këmbë e Hitlerit se hebrenjtë ishin armiku i madh i popullit gjerman dhe se Lebensraum ishte e nevojshme për zgjerimin e Gjermanisë. Ai u përqëndrua në Evropën Lindore për këtë zgjerim, me qëllim për të mposhtur Poloni dhe në Bashkimin Sovjetik dhe në largimin ose vrarë hebrenjtë dhe sllavët. [304] Generalplan ost ("Plani i përgjithshëm për Lindjen") bëri thirrje për dëbimin e popullsisë së pushtuar Lindore Evropa dhe Bashkimi Sovjetik të West Siberi, për përdorim si nënshtrohet punës së detyrueshme ose të të vrarë;. [305] territoreve të pushtuara duhej të kolonizuara nga gjerman ose "Germanised" kolonëve [306] Qëllimi ishte për të zbatuar këtë plan pas pushtimit e Bashkimit Sovjetik, por kur kjo dështoi, Hitleri u zhvendos planet përpara. [305] [307] Deri në janar të vitit 1942 ishte vendosur për të vrarë hebrenjtë, sllavët, dhe të deportuarit konsiderohen të padëshirueshme. Holokausti (" Endlösung der Judenfrage " ose " Zgjidhja përfundimtare e Çështjes hebre " ) është urdhëruar nga Hitleri dhe organizuar dhe ekzekutuar nga Heinrich Himmler dhe Reinhard Heydrich . Të dhënat eWannsee Konferenca e mbajtur më 20 janar 1942 dhe e udhëhequr nga Heydrich , me pesëmbëdhjetë zyrtarë të lartë nazistë pjesemarrese - të sigurojë dëshmi më të qartë të planifikimit sistematik për Holokaustin . Më 22 shkurt , Hitleri u regjistrua duke thënë: " ne do të rifituar shëndetin tonë vetëm duke eliminuar çifutët " . [ 309 ] Edhe pse nuk ka mënyrë të drejtpërdrejtë nga Hitleri që autorizon vrasjet masive ka dalë në sipërfaqe , [ 310 ] fjalimet e tij publike , urdhëron për gjeneralët e tij , dhe ditaret e zyrtarëve nazistë të demonstrojë se ai konceptuar dhe i autorizuar asgjësim i çifutëve evropianë [ 311 ] [ 312 ] ai miratoi skuadrat Einsatzgruppen - vrarë që pasuan ushtrinë gjermane nëpër Poloni , Balltik , dhe Bashkimi Sovjetik [ 313 ] . - dhe ai ishte i informuar mirë në lidhje me aktivitetet e tyre . [ 311 ] [ 314 ] në verën e vitit 1942 i kampit të përqëndrimit Auschwitz u zgjeruar me shpejtësi për të akomoduar një numër të madh të dëbuarit për vrasjen ose skllavërim . [ 315 ] Rezultatet e kampeve të përqendrimit dhe kampet e tjera satelitore , u ngritën në të gjithë Evropën , me disa kampe të përkushtuar ekskluzivisht për shfarosje . [ 316 ] Ndërmjet viteve 1939 dhe 1945,Schutzstaffel ( SS ) , i ndihmuar nga qeveritë kolaboracioniste dhe rekrutëve nga vendet e pushtuara , ishte përgjegjës për vdekjen e së paku nga njëmbëdhjetë milionë banorë , [ 317 ] [ 305 ] duke përfshirë 5.5 deri në gjashtë milionë hebrenjve ( që përfaqësojnë dy të tretat e popullsisë hebreje të Evropës ) , [ 318 ] [ 319 ] dhe në mes 200.000 dhe 1.500.000 njerëz rome . [ 320 ] [ 319 ] të vdekurit u zhvillua në përqendrimit dhe kampet e shfarosjes , geto , dhe me anë të ekzekutimeve masive . Shumë viktima të Holokaustit u mbytën me gaz për vdekje , ndërsa të tjerë vdiqën nga uria apo sëmundje ose duke punuar si punëtorë rob . [ 321 ] Politikat e Hitlerit gjithashtu rezultoi në vrasjen e afro dy milionë polakëve , [ 322 ] më shumë se 3 milion të burgosurve sovjetike të luftës , [ 323 ] komunistëve dhe kundërshtarëve të tjerë politikë , homoseksualëve , Dëshmitarët e fizikisht dhe me aftësi të kufizuara mendore , [ 324 ] [ 325 ] Jehovait , unionistët Adventists , dhe të tregtisë . Hitleri kurrë nuk duket të ketë vizituar kampet e përqëndrimit dhe nuk flasin publikisht rreth vrasjeve .

pamje nga holokausti

Nazistët gjithashtu përqafuar konceptin e higjienës racore . Më 15 shtator 1935 Hitleri paraqiti dy ligje - të njohura siLigjet e Nurembergut - të Reichstag-ut . Ligjet e ndaluar në shtrat dhe martesat mes Arianėt dhe çifutët dhe më vonë u zgjeruan për të përfshirë "Ciganët , zezakëve apo pasardhësit e tyre bastard " . [ 327 ] Ligjet e deklaruar edhe vetëm njerëzit e " gjak gjerman ose lidhur " janë të ligjshëm për shtetësinë dhe të përjashtuara të gjithë " jo- arianëve" me shtetësi gjermane . [ 328 ] ligjet ndaloi punësimin e grave jo- hebrenj nën moshën 45 vjeçare në familje hebreje . Politikat e hershme eugjenik Hitlerit në shënjestër fëmijët me aftësi të kufizuara fizike dhe të zhvillimit në një program të quajtur Veprimi Brandt , dhe më vonë i autorizuar një program vdekje e lehtë për të rriturit me aftësi të kufizuara të rënda mendore dhe fizike , tani të referuara si Veprimit T4 .

Ngritja ne Fuqi dhe Fuher i Gjermanisë[redakto | redakto tekstin burimor]

Lufta e Dytë Botrore[redakto | redakto tekstin burimor]

Sulmi mbi Polonin 1939[redakto | redakto tekstin burimor]

Bashkimi i Austrisë me Gjarmanisë[redakto | redakto tekstin burimor]

Plani Barbarosa 1941 dhe Pushtimi i Francës 1941-1944[redakto | redakto tekstin burimor]

Pakti dhe lidhja me Italinë dhe Japoninë[redakto | redakto tekstin burimor]

Humbja e Frontit Lindor[redakto | redakto tekstin burimor]

Humbja e Frontin Perndimor 4 Qershor 1944[redakto | redakto tekstin burimor]

Humbja e Luftës se dytë[redakto | redakto tekstin burimor]

Rrethimi i Berlinit[redakto | redakto tekstin burimor]

Vdekja[redakto | redakto tekstin burimor]

== Atentatet per ta vrarë

Familja dhe seksualiteti[redakto | redakto tekstin burimor]

Jeta Private etj...[redakto | redakto tekstin burimor]

Popullarizimi i tij ne Medja[redakto | redakto tekstin burimor]

Feja[redakto | redakto tekstin burimor]