Benedikt Blinishti

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Jump to navigation Jump to search
Benedikt Blinishti
Ministër i Drejtësisë
30 maj 1924 – 10 qershor 1924
Paraardhësi: Myfid bej Libohova
Pasardhësi: Stavro Vinjau
Të dhënat personale
Lindi më: 1894
Lindi në: Stamboll, Perandoria Osmane
Vdiq më: 1966
Vdiq në: Shkodër, Republika Popullore e Shqipërisë
Kombësia: shqiptar
Profesioni: nëpunës, diplomat, avokat
Feja: i krishterë katolik

Benedikt Blinishti, emri i të cilit figuron edhe në trajtën frënge Benoit[1][2][3] Blinishti (Stamboll, 1894 - Shkodër, 1966) ka qenë avokat, si diplomat ka spikatur si përfaqësues i Shqipërisë në Lidhjen e Kombeve në Gjenevë dhe ministër i shtetit shqiptar.

Biografia[redakto | përpunoni burim]

U lind më 1894 në Stamboll në një familje me origjinë nga Shkodra. Më 1912-1917 ndoqi Fakultetin e Drejtësisë në Stamboll, vitin pasues mori pjesë në punimet e Konferencës së Paqes që u mbajtën në Paris,[4] ku shoqëroi delegacionin e kolonisë shqiptare të Stambollit kryesuar nga Halil pashë Alizoti,[5] me pjesëtar Sulejman bej Delvinën, P. Jul Bonatin, Fuat bej Dibrën dhe Mihal Shani Tepelena.[6]

Më 1919 emërohet punonjës në Ministrinë e Punëve të Jashtme Shqiptare, më 1920 u emërua përfaqësues i Shqipërisë në Lidhjen e Kombeve. Nga 1921 deri më 1926 ka shërbyer si konsull i Shqipërisë në Zvicër, ku më 1923 ishte kryekonsull në Gjenevë dhe delegat në Lidhjen e Kombeve.[4] Si i tillë, me porosi të ministrisë, i kërkoi Sekretarit të përgjithshëm të Këshillit të Lidhjes së Kombeve që ta vinte në rendin e ditës së mbledhjes së parashikuar më 10 dhjetor 1923 për shkeljet e të drejtave njerëzore, kombëtare dhe ndërkombëtare të shqiptarëve muslimanë, banorë të krahinave kombëtare shqiptare brenda shtetit grek. U ngulmua për heqjen e masave shtypëse, përjashtimin e ndërrimit të shqiptarëve muslimanë me të krishterë anadollitë e thrakas.[7]

Më 1924 iu dha portofoli i ministrit të Drejtësisë në qeverinë dhjetëditore të Iljaz bej Vrionit, në prag të Lëvizjes së Qershorit. Më 1929-1930 shërbeu si drejtor i Punëve Administrative Konsullore në Ministrinë e Punëve të Jashtme, më 1930 u caktua kryekonsull nderi në Montreal. Më 1933 u emërua drejtor i Punëve Konsullore.[4]

Më 1940-1944 ka qenë anëtar i Këshillit të Shtetit.[8] Më 1946 dëbohet nga Tirana dhe u vendos në Lezhë ku vazhdoi veprimtarinë e tij si avokat. Ndërroi jetë më 1966 në Shkodër.[4]

Referencat[redakto | përpunoni burim]

  1. ^ Clegg Austin, Robert (2012). Founding a Balkan State: Albania's Experiment with Democracy, 1920-1925. University of Toronto Press.  9781442699748. 
  2. ^ Gingeras, Ryan (2009). Sorrowful Shores: Violence, Ethnicity, and the End of the Ottoman Empire 1912-1923. OUP Oxford. f. 158, 173.  9780191609794. 
  3. ^ "Blinishti" (PDF). Leka. 3: 84. 1 mars 1931. 
  4. ^ a b c d Dervishi, Kastriot (2012). Kryeministrat dhe ministrat e shtetit shqiptar në 100 vjet. Tiranë: 55. f. 94–95.  9789994356225. 
  5. ^ Vlora, Eqrem bej (2003). Kujtime 1885-1925. Përkthyer nga Afrim Koçi. Tiranë: IDK. f. 450.  99927-780-6-7. 
  6. ^ Vllamasi, Sejfi (2012). Ballafaqime politike në Shqipëri (1897-1942). Tiranë: Vllamasi. f. 151.  978-9928-140-54-8. 
  7. ^ Hoxha, Ibrahim (2000). Viset kombëtare shqiptare në shtetin grek. Tiranë: Hasan Tahsini. f. 172–173.  52547366. 
  8. ^ Annuario del Regno d'Albania, Milano: Ravagnati, 1940.