MSA-ja

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Shko te: navigacion, kërko
Merge-arrows.svg
Ndihmoni që kjo pjesë dhe pjesa Marrëveshja e Stabilitetit dhe Asociimit të bashkohen në një artikull të vetëm. {{{2}}}



Guri kilometrik i PSA-së, është Marrëveshja e Stabilizim Asocimit. MSA-ja hedh bazat e një marrëdhëniejeje të ngritur në një shkallë më të lartë, tashmë të konceptuar si partneritet, kontratë, bashkëpunim gjithëpërfshirës, midis vendit tonë dhe BE-së. Me nënshkrimin e kësaj marrëveshjeje, perspektiva evropiane e Shqipërisë është e pakthyeshme.

MSA-ja legjitimon dhe artikulon në mënyrë konkrete qëllimet dhe angazhimet e ndërsjellta të palëve nënshkruese (BE- Shqipëri), në lidhje me: bazat e dialogut politik midis tyre; bazat e thellimit të bashkëpunimit rajonal, përfshirë perspektivën e vendosjes së një zone të tregtisë së lirë rajonale; perspektivën e vendosjes së një zone të tregtisë së lirë mes BE-së dhe Shqipërisë brenda 10 vjetësh, që nga hyrja në fuqi e Marrëveshjes; angazhimin e Shqipërisë për përafrimin e legjislacionit shqiptar me atë të Unionit; bazat e bashkëpunimit mes palëve në fusha si drejtësia, liria dhe siguria, etj.

Në këtë mënyrë, MSA-ja, ndryshon statusin e vendit tonë si në kuadrin e ngushtë rajonal, ashtu edhe në atë më të gjerë europian e ndërkombëtar. Tashmë Shqipëria paraqitet si një vend kandidat potencial për antarësim në BE që radhitet përkrahë shteteve më të suksesshme të BP-së, duke pasur një perspektivë të pakthyeshme europiane para vetes. MSA-ja është fillesa e konkretizimit të kësaj perspektive.

• Ecuria e nënshkrimit të MSA-së

Fillimisht, rekomandimi për hapjen e negociatave për nënshkrimin e MSA-së BE-Shqipëri, erdhi nga Komisioni Evropian në 7 qershor 2001, kur u paraqit dhe raporti mbi konkluzionet e tre takimeve të HLSG-së. Këshilli Evropian i katër ditëve më vonë dhe më pas Samitit i Goteborgut, e miratuan këtë raport dhe vendosën krijimin e Grupit të Përbashkët Konsultativ Task Force Shqipëri- BE (Joint Consultative Task Force) i cili do të bënte vlerësimin e ecurisë së procesit të reformave në vendin tonë.

Në 21 tetor 2002, Këshilli i Çështjeve të Përgjithshme i BE-së, autorizoi Komisionin Evropian për fillimin e negociatave me Shqipërinë për nënshkrimin e MSA-së.

Hapja zyrtare e e bisedimeve për këtë marrëveshje u bë gjatë vizitës së Presidentit të Komisionit në Tiranë (Prodit), më 31 janar 2003.

Raundi i parë i negociatave u zhvillua më 13 shkurt 2003, dhe u pasua nga takime periodike.

Në shkurt 2006, u siglua në Tiranë MSA-ja dhe më 12 qershor 2006, kjo marrëveshje bashkë me Marrëveshjen Interim u nënshkruan në Bruksel, nga Kryeministri Berisha dhe Ministrat e Jashtëm të vendeve anëtare të BE-së.

• Ecuria e ratifikimit të MSA-së

Vendi i parë (dhe i vetëm për vitin 2006) që e ratifikoi MSA-në BE-Shqipëri ishte Letonia (19 dhjetor 2006).

Gjatë vitit 2007, vijuan ratifikimet nga plot 14 vende të tjera (Slloveni, Spanjë, Hungari, Suedi, Irlandë, Sllovaki, Lituani, Poloni, Luksemburg, Mbretëri e Bashkuar, Itali, Estoni, Hollandë dhe Finlandë).

Vendet e tjera anëtare (Danimarkë, Maltë, Austri, Republika Çeke, Qipro, Portugali, Belgjikë, Francë dhe Gjermani) e përmbyllën procesin e ratifikimit brenda vitit 2008.

Me mbylljen e ratifikimit nga Greqia në janar 2009, dhe pas dorëzimit të pritshëm të instrumentave të ratifikimit në KE, përfundon dhe procesi i ratifikimit të MSA-së, i cili së bashku me nënshkrimin Protokolleve të Zgjerimit me dy vendet e reja anëtare (Rumania dhe Bullgaria), i hapi udhë hyrjes në fuqi të kësaj marrëveshjeje.

• Dialogu politik nën ombrellën e MSA-së

Dialogu politik ndërmjet Palëve do të zhvillohet më tej brenda kontekstit të kësaj Marrëveshjeje. Ai do të shoqërojë dhe konsolidojë marrëdhëniet ndërmjet Bashkimit Europian dhe Shqipërisë dhe kontribuojë në vendosjen e lidhjeve të ngushta të solidaritetit dhe formave të reja të bashkëpunimit ndërmjet Palëve.

Titulli X i Marrëveshjes së Stabilizim-Asocimit parashikon se menjëherë pas hyrjes së saj në fuqi, ngrihet Këshilli i Stabilizim-Asocimit dhe Komiteti i Stabilizim-Asocimit.

Këshilli i Stabilizim-Asocimit mbikqyr zbatimin e MSA-së dhe shqyrton çdo çështje madhore që del në kuadër të saj. Në të marrin pjesë anëtarë të Këshillit të Bashkimit Europian dhe Komisionit nga njëra anë, dhe anëtarë të Qeverisë shqiptare nga ana tjetër (nivel ministror). Këshilli do të drejtohet me rradhë, për periudha 12 mujore, nga një përfaqësues i Këshillit, në emër të Komunitetit dhe vendeve anëtare, dhe një përfaqësues i Qeverisë shqiptare. Periudha e parë fillon në datën e mbledhjes së parë të Këshillit të Stabilizim-Asociimit dhe mbaron më 31 dhjetor 2009.

Këshilli mblidhet në nivel të përshtatshëm në intervale të rregullta kohe dhe ndihmohet nga Komiteti i Stabilizim-Asocimit.

Komiteti i Stabilizim-Asocimit, krijohet me qëllim që të ndihmojë Këshillin e Stabilizim-Asociimit në kryerjen e detyrave të tij. Komiteti përbëhet nga përfaqësues të Këshillit të Bashkimit Evropian dhe nga përfaqësues të Komisionit të Komuniteteve Evropiane nga njëra anë, si dhe nga përfaqësues të Qeverisë së Shqipërisë nga ana tjetër. Përfaqësimi duhet të jetë me nëpunës të shërbimit publik të nivelit të lartë.

Komiteti i Stabilizim-Asociimit përgatit mbledhjet dhe diskutimet e Këshillit të Stabilizim-Asociimit, zbaton vendimet e Këshillit të Stabilizim-Asociimit kur është e përshtatshme dhe në përgjithësi garanton vazhdimësi të marrëdhënies së asocimit dhe funksionimin e duhur të Marrëveshjes së Stabilizim-Asocimit. Komiteti merr në konsideratë çdo çështje që i drejtohet nga Këshilli i Stabilizim-Asocimit si dhe çdo çështje që mund të ngrihet gjatë zbatimit të përditshëm të Marrëveshjes së Stabilizim-Asocimit. Komiteti i dorëzon për miratim Këshillit të Stabilizim-Asocimit propozime ose projekt vendimet/rekomandime.

Me kërkesë të palëve, dialogu politik mund të zhvillohet edhe në formatet e mëposhtme: takime, kur është e nevojshme, të zyrtarëve të lartë që përfaqësojnë Shqipërinë, nga njëra anë, dhe Presidenca e Këshillit të Bashkimit Europian dhe Komisionit, nga ana tjetër; shfrytëzimi i plotë i të gjithë kanaleve diplomatikë ndërmjet Palëve, përfshirë këtu me vendet e treta dhe brenda Kombeve të Bashkuara, OSBE-së, Këshillit të Europës dhe forumeve të tjera ndërkombëtare; çdo mjet tjetër që do të jepte një kontribut të vlefshëm për konsolidimin, zhvillimin dhe thellimin e këtij dialogu.