Abedin Nepravishta

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Jump to navigation Jump to search
Abedin Nepravishta
Abedin Nepravishta.jpg
Kryetar i Bashkisë Durrës
In office
1927–1928
PasardhësiJahja Ballhysa
Pasuar ngaAhmet Dakli
Kryetar i Bashkisë Tiranë
In office
1933–1935
PasardhësiRexhep Jella
Pasuar ngaQemal Butka
In office
1937–1939
PasardhësiQemal Butka
Pasuar ngaQazim Mulleti
Të dhënat vetjake
Lindur më1857
Nepravishtë, Perandoria Osmane
Vdiq më1975
Fier, Republika Popullore e Shqipërisë
Kombësiashqiptar
FëmijëtNestor Nepravishta (1931-2012)
Profesioninëpunës

Zejnelabedin më i njohur si Abedin Nepravishta (Nepravishtë, 1887 ose shtator 1889 - Fier, 1975) ka qenë prefekt dhe kryebashkiak, mes të tjerash kryetar i Bashkisë së Tiranës në vitet 1933-1935 dhe 1937-1939. Shërbeu si nëpunës karriere për vite me radhë në qytete si Durrësi, Shkodra, Korça, Vlora, Elbasani, Berati, Gjirokastra.

Biografia[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

U lind në Nepravishtë, i biri i kadiut Fazlli efendiut dhe një zonjë nga Sulejmanbejllinjtë e Frashërit. Kreu shkollën ryzhdije në Gjirokastër dhe më pas vijoi[1] dhe kreu studimet në Shkollën Civile e Administratës Mbretërore "Mülkiye-i-Sehahané" në Stamboll në vitet 1908–1912.[2][3]

Dhjetorin e vitit 1921 kur grupimi "Bashkimi i Shenjtë" shkaktoi dorëheqjen e qeverisë Evangjeli, Nepravishta ishte zv/prefekt i Tiranës.[4] Pas dhjetorit kur ndërruan disa qeveri, në kohën e qeverisë Ypi u emërua prefekt i Elbasanit ku ndërmjetëson tek miku i tij Aqif pashë Elbasani që të dalë jashtë pasi zërat për kryengritje në emër të tij mund t'ia kanosnin pozitat.[5] Ishte me detyrë prefekt i Shkodrës ku nisën ngjarjet e Lëvizjes së Qershorit, qëndroi në prefekturë i rrethuar nga njësite me në krye Rexhep Shalën dhe Ndok Gjeloshin. E dorëzoi prefekturën pasi u vra kapiten Ferit Frashëri[6] dhe ndërhyri P. Gjergj Fishta.

Gjatë kohës kur shërbeu si prefekt në Vlorë në vitete 1931–1933, zbuloi Lëvizjen e Vlorës të financuar nga legata serbe në qytet. Gjatë shërbimit të tij në Vlorë u ndërtua shëtitorja Vlorë-Skelë

Më 1937 zbuloi edhe Lëvizjen e Delvinës kryesuar nga ish-ministri Et'hem Toto, i përkrahur nga shërbimi sekret italian.

Nepravishta qe nëpunësi i vetëm në detyrë në ditën e pushtimit në 7 prill 1939. Ndonëse iu ofrua, ai e refuzoi me mirësjellje arratinë duke qenë i ndërgjegjshëm për fatin e pritshëm. Qe ndoshta i vetmi që refuzoi të ikte me Asamblenë, e cila pranoi bashkimin me Italinë dhe u bë i burgosuri i parë i Italisë fashiste duke qenë dhe antifashisti i parë i internuar. Pasi u kthye në Shqipëri në vitin 1942, u ftua në Mbledhjen e Pezës nga Syrja Selfo, por mosha ia pamundësonte veprimtarinë politike.

Me ardhjen në fuqi të partizanëve komunistë, burgoset dhe dënohet me burgim.[3] Abedin Nepravishta u burgos si “armik i popullit” qysh të nëntor të 1944, ende pa mbaruar lufta. Doli prej burgu më 1962, që të internohej në Ndërnenas të Fierit, më 1967, deri kur ndërroi jetë më 1975.[7]

Referimet[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

  1. ^ Özdalga, Elisabeth (2013). Late Ottoman Society: The Intellectual Legacy (në anglisht). Routledge. fq. 293, 324. ISBN 9781134294732.
  2. ^ Merlika, Eugjen (2012). Mustafa Merlika-Kruja në historinë shqiptare. Tiranë: Omsca-1. fq. 78. ISBN 9789928132192.
  3. ^ a b Kulla, Ndriçim (14 prill 2017). "Abedin Nepravishta, themeluesi i Tiranës moderne". mapo.al. Mapo. Arkivuar nga origjinali më 29 tetor 2019. Marrë më 23 prill 2018.
  4. ^ Vllamasi 2012, p. 128.
  5. ^ Vllamasi 2012, pp. 270-272.
  6. ^ Çefa, Kolec (2011). "Luigj Gurakuqi në një optikë të re". Prishtinë: Instituti i Historisë. fq. 143. ISBN 978-9951-409-27-8.
  7. ^ Babani, Eden (5 maj 2012). "U nda nga jeta edhe një…". gazeta55.al. Gazeta 55.[lidhje e vdekur]

Literaturë[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

  • Vllamasi, Sejfi (2012). Ballafaqime politike në Shqipëri (1897-1942). Tiranë: Vllamasi. ISBN 978-9928-140-54-8.