Energjia solare

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Shko te: navigacion, kërko

Energjia e diellit është burim i renovueshëm dhe i pakufishëm, nga i cili rrjedhin pjesa më e madhe e burimeve të energjisë në tokë, kjo energji paraqet sasinë e energjisë e cila mbartet me rrezet e diellit. Energjia e diellit më së shpeshti përdoret për shëndërrim në energji të nxehtësisë në sistemet për ujë të ngrohtë dhe ngrohje dhe në centralet solare, ndërsa për shndërrim në energji elektrike përdoren sistemet fotovoltaike. Intesiteti mesatar i rrezatimit të diellit në atmosferë ështe mesatarisht 1.37(kW/m2) e cila njihet si konstanta e diellit (solare).Gjatë kushteve normale në sipërfaqen e tokës mund të arrihet intesitet i rrezatimit prej 1.0(kW/m2), dhe vlera e vertetë varet nga lokacioni, stina e vitit, koha e ditës, kushtet atmosferike.[1]

Lojet e sistemeve diellore[redakto | redakto tekstin burimor]

Sistemet diellore energjetike mund të jenë:

  1. Sistemet diellore të temperaturave të ulëta,
    1. Kolektorët diellor për ngrohje të ujit,
    2. Përgatitja e ujit të ngrohët, avujve.
  2. Sistemet diellore passive:
    1. Ngrohja natyrore e hapësirës.
  3. Centralet diellore dhe
  4. Sistemet fotovoltaike.

Centralet diellore ndërtohen sipas dy teknologjive të prodhimit të energjisë elektrike:

  • Teknologjia e sistemit parabolik dhe
  • Teknologjia e sistemit me kulla diellore.

Teknologjia e sistemit parabolik në fillim është përdorur në SHBA, dhe centrali i parë në Evropë që punon me këtë teknologji është ndërtuar në Spanjë (Andasol 1) dhe fuqi te instaluar 50MW.


Centrail i cili është i ndërtuar në nëntor të vitit 2008.[2]

Në këtë central sistemi i deponimit apsorbon një pjesë të nxehtësisë të prodhuar nga fushat me qeliza diellore parabolike gjatë ditës.Turbinat prodhojnë energjinë elektrike gjatë nates duke përdorur këtë nxehtësi. Ky proces mundëson dyfishimin e numrit të orëve të punës në vit të centralit.

Teknologjia e sistemit me kulla është teknologji e veҫantë diellore pasi ato kanë mundësi të krijojnë rezerva të energjisë. Ato mund të punojnë kurdo qoftë që konsumatori të kërkoj energji, pra gjatë natës apo gjatë motit të vranët. Kulla punon me principin e fokusimit nga fusha me pasqyra fotovoltaike,dhe marrës i cili është i vendosur në maje të kullës. Marrësi grumbullon nxehtësine e diellit ne lengun e ngrohët i cili qarkullon dhe që përdoret për prodhimin e avujve për turbinen konvencionale me avull për prodhimin e energjisë elektrike, të vendosur në fund të kullës.


Pamje të centralit termik me kullë.[3]


Sistemet fotovoltaik realizohen me shndërruesit fotovoltaik të cilët energjisë rrezatuese të diellit e shndërrojnë në energji elektrike (shndërrim i drejtpërdrejtë). Sistemet fotovoltaike kanë konstruksion modular për aplikim të shumëfishtë dhe me koeficient të ultë të shfrytëzimit i cili sillet prej 10-25%. Sistemet fotovoltaike mund të përdoren si burime autonome i energjisë elektrike në kombinim me burimet tjera të energjisë elektrike ose të lidhur në rrjetin elektrik, si është treguar në figurë.

Sistemet fotovoltaike.[4]

Shiko gjithashtu[redakto | redakto tekstin burimor]

Referenca[redakto | redakto tekstin burimor]