Iljaz Bej Mirahori

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Jump to navigation Jump to search

Iljaz Bej Mirahori (turqisht: İmrahor İlyas Bey) ishte jeniçer shqiptar, dijetar, dhe mësues personal i sulltanit osman Bajazitit të II. I njohur edhe si Iljaz Hoxha, ai ishte i martuar me vajzën e Mehmetit të II dhe ishte sanxhakbeu i Sanxhakut të Korçës.[1]

Biografia[redakto | përpunoni burim]

Ai lindi me emirn IliaPanarit, atëherë pjesë e Kazasë së PërmetitVilajetit të JaninësPerandorinë Osmane (sot Qarku i Korçës, Shqipëri)[2] dhe hyri në shërbimin e jeniçerëve gjatë sundimit të Muratit të II.

Ai ishte një ndër njerëzit më besnik të sulltan Mehmetit të II, dhe iu dedikoi shërbimit të perandorisë kundër forcave arbërore, nën drejtimin e Skenderbeut. Në vitin 1453 roli që Iljaz Hoxha kishte në Rrethimin e Kostandinopojes i dha titullin Mirahor (Gjeneral). Me vone ai do te merrte edhe titullin Mirahor Evel (Gjeneral i Parë).[1] Prandaj edhe tek osmanët njihej me emrin Iljaz Bey Mirahor. Pas pushtimit atij ai u emërua sanxhakbej i Sanxhakut të Korçëss. Nën urdhrat e Mehmetit të II ai e zhvilloi Korçen për ta bëre atë një qendër kulturore dhe garnizon ushtarak. Ai ndertoi atje edhe xhamine e pare, e njohur si Xhamia e Iljaz Mirahorit.[3]

Shih edhe[redakto | përpunoni burim]

Referencat[redakto | përpunoni burim]

  1. ^ a b "[[gjuha shqipe|shqip]]". Vepror Hasani. 6 nëntor 2008. Marrë më 2010-03-27.  konflikt URL-wikilink (ndihmë)
  2. ^ "[[gjuha shqipe|shqip]]". Raimonda Moisiu. www.osdir.com. Marrë më 2010-03-25.  konflikt URL-wikilink (ndihmë)
  3. ^ "Iljaz Bej Mirahori". Marrë më 2010-03-25.