Imami

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Jump to navigation Jump to search
Një imam duke drejtuar namazin në Kajro, Egjipt, më 1865.

Imam (Arabisht: إمام imām, shumës: أئمة aʼimmah; Persisht: امام) është me pozitë të liderit Islame. Zakonisht është lider i xhamisë. Për myslimanët shiitë, imami ka pozitë të rëndësishme.

Imamët synni[redakto | redakto tekstin burimor]

Tek synitët nuk ka imam të degës Islame siq kanë shiitët. Zakonisht nëpër hutbe udhëheqet nga ndonjë imam i emëruar. Në xhami, xhemati falen para imamit, ndërsa tek xhemati i femrave drejtohet nga imami (femër).

Medh-hebet (Shkollat e jurisëpudencës) Akide (Shkollat e teologjisë) Shkencat e Hadithëve
Imam Ebu Hanife Imam Ahmed ibn Hanbali Imam Buhariu
Imam Malik ibn Enes Imam Eshariu Imam Ebu Davud
Imam Shafi’u Imam Maturidiu (Maturidizmi) Imam Myslimi
Imam Ahmed ibn Hanbeli Vasil ibn Ata Imam Fahreddin er-Razi

Imamët shiitë[redakto | redakto tekstin burimor]

Dymbëdhjetë imamë besojnë se ata janë pasues dhe pasardhës së profetit Muhammed.

Dymbëdhjetë imamë janë:

  1. Ali bin Ebi Talib (vdiq në Kufa më 661)
  2. Hasan ibn Ali (vdiq në Medine më 670)
  3. Hysein ibn Ali (vëllai i Hasanit; u vra në betejë në Kerbela më 680)
  4. Ali Zejn el-Abidin ibn Husejn (i biri i Hyseinit; vdiq më 694)
  5. Muhammed el-Bakir (vdiq në Medine më 734)
  6. Xhaferr es-Sadik (vdiq më 765)
  7. Musa el-Kazim (i biri i Xhaferrit; vdiq më 799),
  8. Ali ar-Rida (vdiq më 818),
  9. Muhammed Xheuad et-Taki (u helmua nga gruaja e tij; vdiq më 835),
  10. Ali en-Naki (vdiq në Medine më 868),
  11. Hasan el-Askeri (vdiq më 874/875)
  12. Muhammad al-Mahdi al-Muntazar (Është zhdukur në Irak 879)