Venusi

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Shko te: navigacion, kërko


Venus-real.jpg
Përshkrimi Vlera
Largësia nga Dielli 67,266,900 milje
Shpejtësia orbitale 21.77 milje/sek
Periudha orbitale 224.68 ditë
Periudha e rrotullimit 243.01 ditë
Anim - Pjerrtësi 177°
Diametri ekuatorial 7,521 milje
Madhësia (Toka=1) 0.815
Graviteti (Toka=1) 0.903
Shpejtësia e largimit 6.4 milje/sek
Temperatura e sipërfaqes 882° F

Venus është planeti i 2-te më afër Diellit dhe i 5-ti për madhësinë e tij, kur themi e tij duam të tregojmë, që Venus është planet, i cili konsiderohet si femër për shkak të emrit dhe disa historive të kaluara.

Distanca : 108.200.000 km (0,72 AU) nga Dielli

Distanca : 41.842.944 km nga Toka

Diametri : 12.103,6 km

Masa : 4.869e24 kg

Rrotullimi Rreth vetes : 24 Ore

Rrotullimi Rreth Diellit : 225 ditë të Planetit Toke

Temperatura : +400 °C deri +480 °C

Nëse në Toke peshon 68 kg, në Venus peshon 41,2 kg

Venus për Greket Afërdita, për Babilonasit Ishtar është përendesha e dashurisë dhe e bukurisë. Planeti është quajtur kështu për faktin se ka një ndriçim të veçante dhe disa ngjyra tepër të veçanta.

Venus ka qene njohur, që në kohët e hershme. Pas Diellit dhe Hënës, Venus është objekti më i ndritshëm në hapësire nga këndvështrimi i tokës. Planeti është menduar të jetë si Merkuri, por në dy pjese trupi të ndara : Eosphorus si Ylli i mëngjesit dhe Hesperus si Ylli Pasdites. Shfaqja e Venus në mëngjes nganjëherë quhet dhe Lucifer.

Venus është cilësuar si planet inferior kur shihet me teleskop nga Toka. Pika e vëzhgimit nga Galileo ishte tepër e rëndësishme për evidencat në favor të Nikola Kopernikut për teorinë e Sistemit Diellor.

Anija-Satelit e pare që vizitoi Venus ishte Mariner 2 në 1962. Venus u vizitua nga shumë (Anije Satelit) të tjera mbi 20 duke përfshire Pionier Venus dhe satelitin Rus Venera 7 e cila ishte Anije-Satelit, që u ul për herë të parë në planetin tjetër, dhe Venera 9 që arriti të sjelle fotografitë e para nga sipërfaqja e Venusit. Orbituesja e pare rreth Perëndeshës së Bukurisë ishte Sateliti Amerikan Magellan i cili prodhoi detaje dhe hartën e sipërfaqes së Venusit duke përdorur radarin e saj të sofistikuar. Venus Express ESA eshte tani në orbite rreth Venus me disa info dhe instrumente më të gjera eksploruese.

Një vit në Venus është 225 Dite ndaj 365 ditëve të Planetit Tone. Nëse në Toke do peshonit 68 kg, në Venus do peshonit 61 kg, gjatë rrotullimit dhe afrimit afër Tokës në orbite, Venus shfaq të njëjtën pjesë të sajën në këndvështrimin nga Toka.

Venus për disa arsye njihet si planeti binjak me Tokën, për shkak të disa gjerave të përbashkëta. Venus është me i vogël se planeti ynë. 95 % të diametrit të Tokës, 80 % të (masës Pesha).

Si Toka dhe Venus kanë të dyja kratere në siperfaqe, densiteti i tyre dhe disa përbërje kimike janë të njëjta.

Për shkak të këtyre ngjashmërive u mendua se nën retë e dendura Venus mund të jetë me një atmosferë si Toka, që të jetë në gjendje të këtë jetë. Por pas studimeve të fundit që janë bërë për Perëndeshën e Bukurisë rezulton që kjo e fundit është një Planet Ferr-Djall në krahasim me Tokën, dhe nuk është aspak në gjendje të rigjeneroje jete siç bën planeti ynë Toka.

Presioni në atmosferën e Venusit është 90 atmosferë presion i njëjte po të futesh 1 km thelle në Oqean në planetin tone. Venus është e përbëre kryesisht nga dioksidi i karbonit, dhe ka disa shtresa resh kilometra të trasha të përbëra nga acidi sulfurik. Këto re përbejnë një pengese për ne për të parë sipërfaqen e Venus. Ky presion atmosferik përbën ndryshimin e Serës - Greenhouse e cila rrit temperaturën në sipërfaqen e Venus mbi 400 °C, e cila është e mjaftueshme për të shkrire plumbin. Sipërfaqe e Venus është më e nxehte se sa ajo e Merkurit, që është shumë më afër Diellit se Venus.

Ka një erë të fortë sipër reve të Venus, të cilat arrijnë shpejtësinë 350 km, por era në sipërfaqen e Venusit është shumë e ngadalte, vetëm disa km në ore në krahasim me erën sipër reve. Venus mund të ketë pas një sasi Uji tepër të madhe siç ka në planetin tonë Tokë, por uji është thare në Venus për shkak te temperaturave të larta dhe përbërjeve gjeologjike të vullkaneve.

Ne mund të kishim pasur të njëjtin fat në Tokë po të kishim qenë pak më afër diellit siç është Venus. Ne mund të mësojmë shumë rreth Tokës duke shtruar pyetjen se pse Venus në thelb njësoj si Toka, ai doli komplet ndryshe.

Pjesa më e madhe sipërfaqes së Venus përbehet nga kodra dhe fusha, gjithashtu ka dhe disa pjese të njohura dhe të emëruara nga shkencëtaret : Atalanta Planitia, Guinevere Planitia, Lavinia Planitia. Venus ka dy zona të mëdha malore : Ishtar Terra në hemisferën veriore me madhësinë e Australisë, dhe Aferdite Terra me ndodhje përgjatë Ekuadorit me madhësinë e Amerikës Jugore. Brendësia e Ishtar përbehet kryesisht nga një pllaje e larte : Lakshmi Planum e cila është e rrethuar nga malet më të larta në Venus duke përfshire Maxwell Montes.

Të dhënat e radarit nga Sateliti Magellan tregon që shumica e sipërfaqes së Venusit është e përbëre nga llava e ngrire, që ka ardhur si rrjedhoje e shpërthimeve vullkanike. Venus ka disa mburoja vullkanike të mëdha, të cilat janë njësoj si ajo e Hawait ose Olympus Mons. Studimet e fundit të bëra në Venus tregojnë, që planeti është akoma aktiv në përbërjet vullkanike por vetëm në disa pika të nxehta të saj. Në pjesën më të madhe të saj, Venus ka qenë e qete për rreth disa qindra miliona vjet.

Nuk ka kratere të vegjël në Venus. Duket që asteroidet e vegjël digjen në atmosferën e Venusit para se të përplasen në siperfaqe.

Mendohet që dhe asteroide e mëdha ndahen sapo hyjnë në atmosferën e Venus duke arritur në disa pjese të vogla, të cilat digjen nga atmosfera agresive e Venusit. Terrenet e vjetra të sipërfaqes së Venus janë rreth 800 milion vjet. Vullkanet e shumta të Venus kanë zhdukur shumë kratere të mëdhenj, të cilët janë të formuar që në kohët e hershme të formimit të vet planetit Venus.

Imazhet që vijnë nga sateliti Magellan tregojnë disa pjese vullkanike të veçanta në sipërfaqen e Venus duke zbuluar, që këto vullkane kanë një llave tepër të trashe. Pjesa e brendshme e Venusit është shumë e ngjashme me atë të Tokës, me një përbërje rreth 3000 km të hekurit dhe shkëmbinjve të shkrire në formë llave. Nga informacionet e marra nga sateliti Magelan tregojnë, që korja e Venus është shumë herë më e trashë dhe e fortë, se çka qenë herët në formimin e saj si Planet.

Venus nuk ka fushe magnetike për shkak të rrotullimit të saj të ngadalte. Venus nuk ka Hëna ose objekte tjera shkëmbore, që rrotullohen rreth saj. Venus zakonisht është e dukshme si objekt dhe pa përdorur teleskop. Venus nga një herë referohet si Ylli mëngjesit gjithashtu dhe si ylli Pasdites.

Në Qershor 2004 Venus kaloi ndërmjet Diellit dhe Tokës duke dhëne një pamje të Venus si një pikë të zezë rreth Diellit. Kjo ngjarje quhet transit. Për herë të fundit ndodhi në vitin 1982, dhe do të nodhe serish në 2012, dhe pas 2012 duhet të presim deri në 2117 për ta parë përsëri. Kjo nuk është ndonjë gjë interesante për shkencëtaret siç ishte në të kaluarën, por në ditët e sotme ky fenomen mësohet shumë nga shkencëtaret amatore, dhe ata që sapo kanë filluar mësimin rreth shkencës.