Bukuroshja e Durrësit

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
(Përcjellë nga Bukuroshja e Durresit)
Shko te: navigacion, kërko

Bukuroshja e Durrësit është një mozaik i gjysmës së dytë të shekullit IV para erës sonë, i zbuluar në Durrës, në vitin 1916 nga arkeologu austriak Camillo Praschniker.

Përshkrimi[redakto | redakto tekstin burimor]

Eshtë mozaiku më i vjetër i zbuluar në Shqipëri deri më sot. Ka permasat 5.1 X 3m dhe është realizuar me gurë zalli shumëngjyrësh. Ne qendër është koka e zmadhuar e një gruaje, të cilën e rrethojnë bisqe me lule zambaku, lule këmbane e rozeta, që mbushin njëkohësisht gjithë sipërfaqen eliptike të mozaikut. Të gjitha janë vizatuar me gurë ngjyrash të ndryshme kurse sfondi është i zi.[1] Motive zbukurimi të ngjashme me këtë mozaik, kanë mozaikët bashkëkohës të Pelas (Maqedoni e Lashtë).[2]

Burimet dhe referencat[redakto | redakto tekstin burimor]

  1. ^ Hoti, Afrim (2003). DURRËSI, Epidamni-Dyrrahu. Cetis Tirana, 81. ISBN 9992780134. 
  2. ^ Fjalori Enciklopedik Shqiptar, Akademia e Shkencave - Tiranë, 1984 (MOZAIKU I DURRËSIT ME PORTRETIN E NJE GRUAJE, page 726)