Ekspedita e Skënderbeut në Itali

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Jump to navigation Jump to search
Ekspedita e Skënderbeut në itali
Pjesë e luftës Napolitane (1459–1464)
Një hartë që paraqet rrugët e që përshkroi Skënderbeu me vartësit e tij nëpër detin Adriatik në jug të Italisë.
Udhëtim Skënderbeut në Itali. Rruga veriore u mor nga vetë Skënderbeu, ndërsa në jug është marrë nga vartësit e tij.
Data 1460–1462
Vendi Italia Jugore
Rezultati Ferdinand rimerr shumicën e territoreve të tij të humbura
Pjesëmarrsit në konflikt
Coa Kastrioti Family.svg Lidhja e Lezhës
Emblem of the Papacy SE.svg Shtetet e Papës
Bandera de Nápoles - Trastámara.svg Mbretëria e Napolit
Flag of the Duchy of Milan (1450).svg Dukati i Milanos
Blason duche fr Anjou (moderne).svg House of Anjou
Blason fam it Orsini.svg Principality of Taranto
Fisnikët italianë Pro-Angevin
Komandantët dhe udhëheqësit
Coa Kastrioti Family.svg Skënderbeu
Coa Kastrioti Family.svg Konstandin Kastrioti
Emblem of the Papacy SE.svg Pius II
Bandera de Nápoles - Trastámara.svg Ferdinand I of Naples
Flag of the Duchy of Milan (1450).svg Alessandro Sforza
Blason duche fr Anjou (moderne).svg René d'Anjou
Blason duche fr Anjou (moderne).svg Jean d'Anjou
Blason duche fr Anjou (moderne).svg Jacopo Piccinino
Blason fam it Orsini.svg Giovanni Orsini

Ekspedita e Skënderbeut në itali (1460-1462) është ndërmarrë për të ndihmuar aleatin e tij Ferdinandit I i Napolit, sundimi i i të cilit ishte kërcënuar nga Dinastia Anzhuine. Gjergj Kastrioti Skënderbeu ishte sundimtari i Shqipërisë (Latin: dominus Albaniae), i cili kishte qenë duke udhëhequr një rebelim kundër Perandorisë osmane që nga viti 1443 dhe bëri veten aleat me disa monarkë të Evropës Perëndimore. Në 1458, Alfonso V i Aragonit, sundues i Sicilisë dhe Napolit dhe aleati më i rëndësishëm i Skënderbeut, vdiq, duke lënë djalin e tij të paligjshëm, Ferdinandin, në fronin napolitan; Francezi René d'Anjou, Duka i Anzhuineve, pretendonte të merte fronin. Konflikti mes përkrahësve të Renese dhe Ferdinandit shumë shpejt shpërtheu në një luftë civile. Papa Calixtus III, me prejardhje spanjolle, mund të bënte shumë pak për të siguruar Ferdinandin, kështu që ai u kthye tek Skënderbeu për ndihmë.

Në 1457, Skënderbeu kishte arritur fitoren e tij më të famshme mbi Perandorinë Osmane në Betejën e Albulenës (Ujëbardha), e cila u prit me entuziazëm të madh në të gjithë Itali-në.

Ngjarja[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

Në 1456, aleati i Skënderbeut, Janosh Huniadi, vdiq, dhe i biri i tij, Mathias Corvinus, u kurorëzua mbreti i Hungarisë. Huniadi ishte për një luftë sulmuese kundër Perandorisë Osmane, ndërsa fisnikëria hungareze dhe djali i tij promovoi një luftë mbrojtëse.[1] Vitin e ardhshëm, Gjergj Kastrioti Skënderbeu mposhti një forcë të konsiderueshme osmane në betejën e Albulenës.

Gjendja e italianëve[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

Gjendja e shqiptarëve[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

Burimi[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

  1. ^ Frashëri 2002, p. 359

Lidhjet e jashtme[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]