Beteja e Vajkalit

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Jump to navigation Jump to search

Beteja e Vajkalit (1465) ishte një nga betejat e ushtrisë shqiptare të udhëhequr nga Skënderbeu, kundër pushtuesve osmanë.

Pershkrimi[redakto | redakto tekstin burimor]

Sulltan Mehmeti II dërgoi dy ushtri të mëdha njëkohësisht për ta vënë Skënderbeun midis dy zjarresh. Njëra, e komanduar nga renegati Ballaban Pasha, marshoi nga Traka në Maqedoni dhe u vendos në kamp në fushën e Vajkalit (Bulqizë). Ushtria tjetër osmane marshoi përmes Tesalisë drejt bregdetit shqiptar dhe u vendos në Kashar. Skënderbeu e rrethoi fushën e Vajkalit nga të gjitha anët, pa u lënë osmanëve mundësi të manovronin ose të vendosnin lidhje midis dy ushtrive. Ballabani u përpoq ta nxirrte ushtrinë nga kampi me shpresë të çante rrethimin. Ka mbetur në histori sepse e gjithë ushtria osmane u asgjësua ose u kap rob. Mundi të shpëtonte vetëm Ballabani me një pakicë ushtarësh.