Gjeneral gramafoni

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Jump to navigation Jump to search
Filmi Gjeneral Gramafoni.jpg
Gjeneral gramafoni
Arkivi i filmit
Filmi Gjeneral Gramafoni1.jpg
Titulli shqip Gjeneral gramafoni
Vendi i prodhimit Berat

Shqipëri

Viti i prodhimit 1978
Koha (Zëri) - (PAL/DVD) 104:10
Gjuha origjinale Shqip
Ekipi realizues
Regjia Viktor Gjika
Skenari Vath Koreshi
Muzika e filmit Aleksandër Peçi
Kameramani Viktor Gjika

Pëllumb Kallfa

Drejtori artistik Polivaq Lina
Prodhuesi i filmit: Shqipëria e Re
Aktorë kryesorë
Bujar Lako
Guljelm Radoja
Sheri Mita
Reshat Arbana
Aktorët tjerë
Sander Prosi
Kadri Roshi
Llambi Kaçani
Muhamet Shehu
Tinka Kurti
Dhimitër Orgocka

Filmi Gjeneral Gramafoni prodhim i vitit 1978.

Regjisor: Viktor Gjika, Skenari: Vath Koreshi, Producent: Shqipëria e Re, Muzika: Aleksandër Peçi.

Përmbajtja e filmit[redakto | përpunoni burim]

Në mesin e viteve ’30 fillon penetrimi dhe parapërgatitja e pushtimit Italian të vitit 1939. Halit Berati, një klarinetist virtuoz dhe Parandili ftohen nga një sipërmarrës Italian të inçizojnë në pllaka gramafoni, meloditë e tyre të cilat do të shiten së bashku me muzikën italiane të kohës së fashizmit. Gjatë kësaj kohe fillojnë grevat e punëtorëve të naftës ku Halil Berati është punëtor.

« ...çfarë i ndodh një populli para-modern, tradicional, feudal, i cili ndodhet në pikëprerjen e dhunshme me logjikat e rendit kapitalist të pushtuesit, ende jo zyrtar ? Ndoshta kjo është pyetja madhore e regjisorit Gjika që përbën edhe subjektin kryesor të filmit.» (Julian Bejko, Shoqëria e Kinemasë, I, Regjimi i vjeter dhe lufta e popullit, Edlora, Tiranë, 2012, fq.56)

« Te "Gjenerali", rendi kapitalist vjen nëpërmjet pushtimit, hap pas hapi, pa iu vërsulur institucioneve shqiptare të monarkisë që në çastin e parë. Si një regjim shfrytëzimi, vështirësia e tij e parë është përballja me një realitet të vonuar shoqëror dhe ekonomik. Problemi i tij është se si të shtjerë në dorë pasuritë e popullit, shpirtin krijues, pasuritë natyrore, forcën e punës. » (Julian Bejko, Shoqëria e Kinemasë, I, Regjimi i vjeter dhe lufta e popullit, Edlora, Tiranë, 2012, fq.61)

« Filmi është, një kritikë ndaj kapitalizmit si shfrytëzues jo vetëm i forcës punëtore por dhe e talenteve e pasurive kombëtare të veçanta njerëzore. Në këtë mënyrë rikthehemi te klisheja klasike e epokës totalitare e përfaqësuar dhe në kinemanë tonë: komunizmi kundër kapitalizmit, populli kundër pushtuesit, vlera kombëtare kundër vlerave fluide, e veçanta kundër rrëmujës identike. Kategori armiqësore të shpalosura kryesisht gjatë luftës së ftohtë. Kontradikta që ndodhen në bërthamën e fuqive të mëdha: i civilizuar - i prapambetur, i kultivuar - barbar, të cilat legjitimohen përmes frymës së progresit të të emancipuarit, i mjeshtrit të madh që krijon jo vetëm hierarki vlerore e kuptimore por ndonjëherë edhe raciale. »

Referenca[redakto | përpunoni burim]

Aktorët në role[redakto | përpunoni burim]