Lahuta e Malcís

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Jump to navigation Jump to search
Ballina e "Lahutës" nxjerrë nga Seria e Veprave Françeskane. Me parathenie të P. Zef Pllumit, dhe fjalorth të P. Benedik Demës në fund

Lahuta e Malcís (në shqipen standarde: e Malësisë) është një vepër epike dhe kryevepra e P. Gjergj Fishtës, të cilën e nisi më 1905 dhe e mbaroi më 1937. Sipas biografëve të tij, autori vazhdonte ta ripunonte tekstin edhe me vone.

Vepra[redakto | përpunoni burim]

Më 1905 u botua në Zara te Kroacise Bleni I i veprës, me pesë këngë me të hollat që i kishte dërguar Faik Konica. Një vit më vonë u botua Bleni II, me katër këngë dhe kështu me rradhe, deri në botimin përfundimtar me 30 këngë.

Autori në variantin përfundimtar krijoi një renditje të këngëve për të sugjeruar një kronologji të ngjarjeve që perfshijne ndodhitë shqiptare nga gjysma e shekullit 19 deri në pavarësinë e Shqipërisë dhe Konferencën e Londrës më 1913. Vepra mbështetet në tre lloje këngësh:[1]

  1. historike, si Vranina, Kongresi i Berlinit, Lufta e Ballkanit, Konferenca e Londrës - ku i referohet këngëve historike;
  2. kreshnike, me shpërthimet krijuese imagjinative që i referohen Ciklit të Kreshnikëve dhe te këngëve ballade..
  3. autoriale, si Patër Gjoni dhe Tringa, që japin me detaje imagjinatën e poetit edhe kur mbështeten ne paratekstet e balladave, duke i transformuar në stilin vetjak.

Referencat[redakto | përpunoni burim]

  1. ^ Hamiti, Sabri (2013). Letërsia moderne shqipe. Tiranë: Uet press. f. 14–16.  9789995639457.