Masakra e Prekazit

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Jump to navigation Jump to search

Masakra e Prekazit ose Sulmi mbi Prekaz ishte një operacion i udhëhequr nga Njësia Speciale e Serbisë (SAJ) më 5 Mars 1998 për ti kapur ushtarët e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës (UÇK-së) të cilët janë konsideruar si "terroristë" nga Serbia. Gjatë operacionit, udhëheqësi i UÇK-së Adem Jashari dhe vëllai i tij Hamëz Jashari u vranë sëbashku me 58 anëtarët e familjes. Sulmi është kritikuar nga Amnesty International, duke thënë se: "Të gjitha provat dëshmojnë që sulmi nuk paska pasur qëllim për t'i kapur ushtarët, por për t'i vrarë ata dhe familjet e tyre". Në anën tjetër, Serbia pretendoi që operacioni ishte për shkak të sulmeve të UÇK-së ndaj stacioneve policore serbe në Kosovë. Koordinatat: 42°46′V 20°49′L / 42.767°V 20.817°L / 42.767; 20.817

Sulmi mbi Prekaz
Pjesë e Luftës së Kosovës
Adem Jashari Memorial in Prekaz January 2013 01.JPG
Shtëpia ku u vra Adem Jashari sëbashku me Familjen e tij
Data 5 – 7 Mars 1998
Vendi Prekaz, Republika e Kosovës
Rezultati
  • Fillimi i Luftës në Kosovë
  • Riorganizimi i UÇK-së
Pjesëmarrsit në konflikt
UCK KLA.svg Ushtria Çlirimtare e Kosovës Flag of Serbia and Montenegro; Flag of Yugoslavia (1992–2003).svg Ushtria Jugosllave

Flag of Serbia.svg Policia Serbe

Njësia Speciale e Serbisë (SAJ)

Komandantët dhe udhëheqësit
UCK KLA.svg Adem Jashari

UCK KLA.svg Hamëz Jashari

Flag of Serbia.svg Goran Radosllavjeviç
Flag of Serbia.svg Sreten Lukiç
Flag of Serbia.svg Millorad Ulemek
Fuqia (kapaciteti)
UCK KLA.svg 28 luftëtarë Flag of Serbia.svg 100 policë
Viktimat dhe humbjet
UCK KLA.svg 58 të vrarë Flag of Serbia.svg 62 policë të vrarë

Flag of Serbia.svg 10 të plagosur

Operacioni[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

5 mars 1998, UÇK-ja ka hedhur një sulm në petrolin e policisë në Prekazin e Ulët që shkaktoi policinë serbe të kërkojë dëshkim, sipas raporteve publike të Serbisë. Pas sulmit të dytë, policia u përgatitë për përgjigjjen brutale ndaj familjes Jashari.[1] Ata filluan të gjuanin ushtarët lokalë të UÇK-së të cilët u detyruan të tërhiqen në kompleksin e Jasharit në të njëjtin fshat.[2] Policët jugosllavë rrethuan grupin dhe i ftuan ata që të dorëzoheshin, duke u bërë thirrje të gjithë personave të tjerë për të pastruar lokalet. Policia më tej pohoi se ata u dhanë dy orë për t'u pajtuar. Brenda afatit të caktuar, dhjetëra civilë u pajtuan me rendin dhe u shpërndanë në siguri nga kalaja. Sipas policisë, pas skadimit të afatit prej dy orësh, Adem Jashari, vëllai i tij dhe pjesa më e madhe e anëtarëve të familjes së tij, megjithatë refuzoi të pajtohet dhe të mbetet brenda kompleksit. Pas një qëndrimi verbal të tensionuar, sipas deklaratave zyrtare serbe, grupi i Jasharit u përgjigj duke gjuajtur në polici duke përdorur armë automatike, si dhe mortaja, granata dore dhe snajpera, duke vrarë dy dhe duke plagosur tre policë.[2] Në dhunën pasuese, policia jugosllave vrau më shumë se gjashtëdhjetë vetë, duke përfshirë edhe vëllezërit Jashari. I vetmi që mbijetoi ishte Besarta Jashari, vajza e Hamëz Jasharit. Ajo pretendonte se policët e kishin "kërcënuar me thikë dhe e urdhëroi të thoshte se xhaxhai i saj (Adem Jashari) kishte vrarë të gjithë ata që donin të dorëzoheshin". Goran Radosavljeviç, një nga drejtuesit e Ministrisë së Brendshme të Serbisë, deklaroi se "Adem Jashari i përdorte gratë, fëmijët dhe të moshuarit si pengje ...".[3] Gjenerali Nebojsha Pavkoviq deklaroi se "Ishte një veprim normal policor kundër një krimineli të njohur, ishte i suksesshëm. Detajet e tjera nuk i kujtoj".[4]

Dëshmitë e mbledhura më vonë treguan se sulmi nuk kishte për qëllim të kapte ushtarët të armatosur shqiptarë; Përkundrazi, sulmi ishte për t'i eliminuar ata dhe familjet e tyre.[1] Shtëpitë e tjera të anëtarëve të familjes Jashari u sulmuan gjithashtu nga policia si dhe kompleksi rezidencial i familjes Lushtaku.[1] Si përgjigje, këshilli i sigurimit i OKB-së u kthye në Kapitullin VII të Kartës së Kombeve të Bashkuara pa autorizuar masën përfundimtare të kapitullit që ishte ndërhyrja ushtarake.[5] Mortarët gjuajtë në shtëpitë, dhe snajperët qëlluan ata që ikën.

Varrimi[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

Këshilli lokal për mbrojtjen e të drejtave të njeriut dhe liri, ishte kontaktuar nga policia që t'i mblidhnin trupat, por këshilli kërkoi për të bërë dokumentar për të vdekurit asgjë nuk u bë publike. Sipas Këshillit, policia i vendosën trupat në murgun e Prishtinës para se t'i kthejë në Drenicë.

Më 9 mars, policia paralajmëroi se nëse trupat nuk janë varrosur nga familja do të varrosen nga autoritetet, përderisa familjet kanë kërkuar që të bëhen autopsitë.[6]

Më 10 mars, policia morri një buldozer dhe gërmuan një varr të madh afër Prekazit, dhe varrosën trupat, ku dhjetë prej tyre nuk kanë qenë të identifikuar në atë kohë. Krerët e policisë serbe akuzuan organizatën që ata kanë kontrabanduar armë në të kaluarën.[6]

Më 11 mars, trupat u rivarrosën sipas traditës islame.[7]

Thuhet se 42 njerëz kanë vdekur në Prekazin e Ulët gjatë operacionit.[8] 6 shqiptarë tjerë kanë vdekur në fshatin Lausha nën rrethanat e paqarta.[8]

Referimet[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

  1. ^ a b c Rights Watch: Violence in Kosovo
  2. ^ a b "Kosovo killings: Belgrade's official version of events". BBC. 12 mars 1998. Mungon ose është bosh parametri |language= (Ndihmë!)
  3. ^ Henriksen 2007, f. 128. Gabim me sfn - Nuk ka shënjestrim CITEREFHenriksen2007 (Ndihmë!)
  4. ^ "Behind the Kosovo crisis". BBC. 12 mars 2000. Marrë më 6 tetor 2013. Mungon ose është bosh parametri |language= (Ndihmë!)
  5. ^ Hodge, Carl Cavanagh (2002). NATO for a New Century: Atlanticism and European Security. Greenwood Publishing Group. fq. 111. ISBN 978-0-275-97594-4. Marrë më 20 prill 2012. Mungon ose është bosh parametri |language= (Ndihmë!)
  6. ^ a b Under Orders: War Crimes in Kosovo. Human Rights Watch. 2001. fq. 34, 96–7. Mungon ose është bosh parametri |language= (Ndihmë!)
  7. ^ Abrahams & Andersen 1998, f. 31. Gabim me sfn - Nuk ka shënjestrim CITEREFAbrahamsAndersen1998 (Ndihmë!)
  8. ^ a b Abrahams & Andersen 1998, f. 32. Gabim me sfn - Nuk ka shënjestrim CITEREFAbrahamsAndersen1998 (Ndihmë!)

Shiko edhe[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]