U.S. Sassuolo Calcio

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Jump to navigation Jump to search
Sassuolo
600px sassuolo verde nero.png
Emri i plotë Unione Sportiva Sassuolo
Calcio S.r.l.
Pseudonimi I Neroverdi (Zezë-jeshilët);
Themelimi 17 Korrik 1920; 99 vite më parë (1920-07-17)
Stadiumi
  • Mapei Stadium-Città del Tricolore
  • Stadio Enzo Ricci (fushe stërvitje)

(Kapaciteti: 23,717[1])
Pronari Mapei
Presidenti Carlo Rossi
Menaxheri Roberto De Zerbi
Liga Serie A
2018-19 Vendi 11
Uebfaqja Faqja zyrtare e klubit
Fanella e parë
Fanella e dytë
Fanella e tretë

Unione Sportiva Sassuolo Calcio është një klub futbollistik italian me seli në Sassuolo, Emilia-Romagna të Italisë. Ata luaj momentalisht në Serie A, duke luajti sezonin e tyre të parë në Serie A në sezonin 2013–14 si kampionë të Serie B një sezon më parë.

Për shkak të mungesës së liçensës së qytetit të Sassuolos, ata i luajnë ndeshjet në vend fqinj të Emilia-Romagna në Mapei Stadium – Città del Tricolore, e cila u ble përfundimisht nga klubi në dhjetor 2013.

Historia[redakto | përpunoni burim]

Klubi u themelua në vitin 1922.

Serie C1[redakto | përpunoni burim]

Sassuolo arriti në Serie C1 në vitin 2006, pasi fituan ndeshjen e play-off duke mposhtur në finale A.C. Sansovino. Në vitet e tjera, Sassuolo vërtetoi se ishte një kandidate serioze për t'u promovuar në Serie B, duke e humbur për pak atë në vitin 2007, me Gian Marco Remondina si trajner, i cili nuk e evtoi dot humbjen e skuadrës kundër Grossetos në ndeshjen e fundit të kampionatit dhe as humbjen kundër vendit të pestë Monza në gjysmë–finalen e play-off. Remondina më pas u largua nga Sassuolo për t'u bashkuar te klubi i Serie B Piacenza, duke bërë që drejtuesit e klubit të vendosin si trajner ish lojtarin e Serie A Massimiliano Allegri.

Nën drejtimin e Allegrit, Sassuolo ringjalli shpresat për t'u ngjitur në Serie B; këtu shpresa erdhën më 27 prill 2008, ku ata fituan titullin e Serie C1/A, duke i siguruar klubit në ngjitje historike në Serie B, për herë të parë në historinë e klubit.[2]

Serie B[redakto | përpunoni burim]

Pas promovimit të Sassuolos në ligën e dytë më të fortë të futbollit italian, Allegri u largua nga Sassuolo për t'u vendosur si trajneri i klubit të Serie A, Cagliari. Në korrik 2008, klubi punësoi ish trajnerin e Atalantës dhe Sienës, Andrea Mandorlini, për sezonin 2008–09.

Sassuolo pati një fillim surprizues në fillim të sezonit 2008–09 dhe ruajti vendin e promovimit në play-off për një kohë të gjatë, por ata arritën të marrin vetëm dy pikë në pesë ndeshjet e fundit dhe në fund përfunduan në vendin e shtatë. Pavarësisht se pati një sezon të suksesshëm, Mandorlini u largua nga Sassuolo duke zgjidhur kontratën në mënyrë paqësore në qershor 2009. Ata punësuan ish trajnerin e Piacenzës më 11 qershor 2009.

Sassuolo u kualifikua në mënyrë të suksesshme në fazën play-off për promovimin në Serie A duke përfunduar në vendin e katërt dhe të tretë respektivisht në sezonet 2009–10 dhe 2011–12.

Megjithatë, në sezonin 2012–13, nën drejtimin e trajnerit të ri Eusebio Di Francesco, Sassuolo fitoi titullin e Serie B, duke arritur promovimin direkt në Serie A duke shkruajtur historinë si klubi i vogël emilian që arrin për herë të parë ngjitjen në Serie A për sezonin 2013–14.

Serie A[redakto | përpunoni burim]

Gjatë stërvitjes para-sezonale, Sassuolo arriti të fitojë Trofeun TIM duke humbur nga penalltitë kundër Juventusit dhe duke mposhtur Milanin me rezultatin 2–1.[3] Ishte hera e parë që një skuadër përveç Milanit, Interit dhe Juventusit e fitonte këtë trofe.

Më 25 gusht 2013, Sassuolo luajti ndeshjen e saj të parë në Serie A, në humbjen 2–0 jashtë fushe kundër Torinos.[4] Ndeshja e dytë u luajt në shtëpinë e tyre, kundër Livornos. Simano Zaza shënoi golin e parë në hstorinë e klubit në Serie A, por në fund u mposhtën me rezultatin 4–1.[5] Skuadra mori pikën e parë në histori në ndeshjen e pestë, në 25 shtator jashtë fushe kundër Napolit. Zaza shënoi golin e barazimit me ndeshjen që u mbyll 1–1, duke mbyllur fillimin perfekt të skuadrë napoletane.[6] Kjo gjë u pasua me pikën e parë të marrë në shtëpi më 29 shtator, në barazimin 2–2 kundër Lazios.[7] Më 20 tetor 2013, Sassuolo fitoi ndeshjen e saj të parë në Serie A, duke mposhtur në shtëpi me rezultatin 2–1 Bolognën me Domenico Berardi dhe Antonio Floro Flores që shënuan golat e takimit, duke lëvizur klubin nga vendi i fundit.[8]

Sassuolo fitoi ndeshjen e parë jashtë fushe në Serie A më 3 nëntor, kundër Sampdorias, me Berardin i cili shënoi tregolshin e parë në Serie A në fitoren 4–3.[9] Që nga ndeshje e rradhës, barazimi 1–1 kundër Romës, klubi ka qënë jashtë zonës së rënjes një kategori më poshtë.[10] Më 12 janar 2014, Berardi u bë lojtari i vetëm që shënon katër Gola në një ndeshje të vetme, me Sassuolon e cila përmbysi disavantazhin 2–0 duke fituar në fund me rezultatin 4–3.[11] Sassuolo fitoi ndeshjet jashtë fushe kundër Fiorentinës me rezultatin 4–3 më 6 Maj dhe kundër Genoas me rezultatin 4–2 më 11 Maj, duke siguruar pjesmarrjen në Serie A edhe për një sezon tjetër.

Ngjyrat dhe stema[redakto | përpunoni burim]

Ngjyrat e Sassuolos, jeshilja dhe e zeza, janë marrë nga një fanellë e dhuruar nga Lancaster Rovers FC i Anglisë.

Stadiumi[redakto | përpunoni burim]

Stadio Alberto BragliaModena ishte shtëpia e përkohshme e Sassuolos gjatë kohë që luanin në Serie B.

Stadiumi i Sassuolos në ndeshjet në shtëpi është Stadio Enzo Ricci i cili ende përdoret për stërvitje, por për shkak të kapacitetit të ulët (4000 ulëse), klubi i luante ndeshjet në Serie AStadio Alberto Braglia.[12]

Duke filluar që nga sezoni 2013–14, sezoni i tyre i parë në Serie A, Sassuolo do të luaj ndeshjet në shtëpi në stadiumin e rinovuar Stadio Città del Tricolore (ish Stadio Giglio) në Reggio Emilia, pas një marrëveshje për bashkpronësi me klubin e Lega Pro Prima Divisione Reggiana.[13]

Lojtarët[redakto | përpunoni burim]

Redaktuar më 31 gusht 2016
Numri Pozicioni Emri i lojtarit
1 Flag of Italy.svg Pt Alberto Pomini
4 Flag of Italy.svg Mf Francesco Magnanelli (captain)
5 Flag of Italy.svg Mb Luca Antei
6 Flag of Italy.svg Mf Lorenzo Pellegrini
7 Flag of Italy.svg Mf Simone Missiroli
8 Flag of Italy.svg Mf Davide Biondini
9 Flag of Italy.svg Sm Pietro Iemmello
10 Flag of Italy.svg Sm Alessandro Matri
11 Flag of France.svg Sm Grégoire Defrel
12 Flag of Italy.svg Mf Stefano Sensi
13 Flag of Italy.svg Mb Federico Peluso
15 Flag of Italy.svg Mb Francesco Acerbi
16 Flag of Italy.svg Sm Matteo Politano
20 Flag of Spain.svg Mb Pol Lirola (në huazim nga Juventus)
Numri Pozicioni Emri i lojtarit
22 Flag of Italy.svg Mf Luca Mazzitelli
23 Flag of Italy.svg Mb Marcello Gazzola
25 Flag of Italy.svg Sm Domenico Berardi
26 Flag of Italy.svg Mb Emanuele Terranova
27 Flag of Italy.svg Sm Federico Ricci (në huazim nga Roma)
28 Flag of Italy.svg Mb Paolo Cannavaro
32 Flag of Ghana.svg Mf Alfred Duncan
39 Flag of Italy.svg Mb Cristian Dell'Orco
47 Flag of Italy.svg Pt Andrea Consigli
55 Flag of the Netherlands.svg Mb Timo Letschert
79 Flag of Italy.svg Pt Gianluca Pegolo
90 Flag of Italy.svg Mf Antonino Ragusa
97 Flag of Italy.svg Sm Giacomo Zecca [14]

Në huazim[redakto | përpunoni burim]

Numri Pozicioni Emri i lojtarit
Flag of Italy.svg Mb Gian Marco Ferrari (at Crotone until 30 June 2017)
Flag of Italy.svg Mb Leonardo Fontanesi (at Brescia until 30 June 2017)
Flag of Switzerland.svg Mb Jonathan Rossini (at Livorno until 30 June 2017)
Flag of Ghana.svg Mf Raman Chibsah (at Benevento until 30 June 2017)
Flag of Italy.svg Mf Karim Laribi (at Cesena until 30 June 2017)
Numri Pozicioni Emri i lojtarit
Flag of Italy.svg Mf Giovanni Sbrissa (at Brescia until 30 June 2017)
Flag of Italy.svg Sm Pietro Cianci (at Andria until 30 June 2017)
Flag of Italy.svg Sm Diego Falcinelli (at Crotone until 30 June 2017)
Flag of Italy.svg Sm Marcello Trotta (at Crotone until 30 June 2017)
Flag of Italy.svg Sm Alessio Vita (at Vicenza until 30 June 2017)

Primavera[redakto | përpunoni burim]

Numri Pozicioni Emri i lojtarit
31 Flag of Italy.svg Mf Simone Caputo
35 Flag of Italy.svg Mf Leonardo Maddidini [15]
98 Flag of Italy.svg Mb Claud Adjapong [16]

Stampa:Fs blank column

Trajnerët[redakto | përpunoni burim]

Referenca[redakto | përpunoni burim]

  1. ^ "Mapei Stadium, c'è l'ok. La capienza sale a 24mila  – Sport – Gazzetta di Reggio". 11 September 2013. 
  2. ^ "Sassuolo e Salernitana in serie B, promozione storica per gli emiliani". La Repubblica. 27 prill 2008. Marrë më 27 prill 2008. 
  3. ^ "A win against Juventus a and defeat against Sassuolo meant Milan did not take home the TIM Trophy but there were some positive signs for coach Allegri". AC Milan. 24 korrik 2013. Marrë më 10 janar 2015. 
  4. ^ "Sassuolo made to pay by Torino". Sky Sports. 25 gusht 2013. Marrë më 10 janar 2015. 
  5. ^ "Livorno ease to Sassuolo win". Sky Sports. 1 shtator 2013. Marrë më 10 janar 2015. 
  6. ^ "Perfect Napoli start over". Sky Sports. 25 shtator 2013. Marrë më 10 janar 2015. 
  7. ^ "Sassuolo hit back to hold Lazio". Sky Sports. 29 shtator 2013. Marrë më 10 janar 2015. 
  8. ^ "Sassuolo 2-1 Bologna: Neroverdi Leapfrog Rossublu After Home Win". Forza Italian Football. 20 tetor 2013. Marrë më 10 janar 2015. 
  9. ^ "Berardi treble boosts Sassuolo". Sky Sports. 3 nëntor 2013. Marrë më 10 janar 2015. 
  10. ^ "Berardi strike stuns Roma". Sky Sports. 10 nëntor 2013. Marrë më 10 janar 2015. 
  11. ^ "Të përmbysësh Milanin". Telegrafi. 12 janar 2014. Marrë më 10 janar 2015. 
  12. ^ Sito ufficiale US Sassuolo Calcio – La Società
  13. ^ "Sassuolo al Trofeo Tim con Juve e Milan". Gazzeta.it. 24 qershor 2013. Marrë më 10 janar 2015. 
  14. ^ "SASSUOLO-STELLA ROSSA: sono 21 i convocati neroverdi". U.S. Sassuolo Calcio. 17 August 2016. Marrë më 18 August 2016. 
  15. ^ "Trofeo TIM 2016: neroverdi secondi, vince il Celta Vigo". U.S. Sassuolo Calcio. 11 August 2016. Marrë më 18 August 2016. 
  16. ^ "Palermo-Sassuolo 0-1". U.S. Sassuolo Calcio. 21 August 2016. Marrë më 22 August 2016. 

Lidhje të jashtme[redakto | përpunoni burim]