Jump to content

Katade

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë

Katade ibn el-Nu'man (Arabisht: قتادة بن النعمان) (rr.581–c.644) ishte një nga shokët e profetit islam Muhamed dhe një anëtar i Ensarëve.

Ai ishte djali i el-Nu'man ibn Zejdit, i degës Zafar të fisit Nabit të fisit Aus, dhe i Unejsa bint Kajsit, i cili ishte nga fisi Nexhar i fisit Khazraxh. Gratë e tij ishin: Hind bint Eus, nga aleatët Kauakil; el-Khansa' bint Khunayd, i cili ishte nga fisi Ghassan; dhe A'isha bint Xhurej, gjithashtu nga nën-klani Zafar. Fëmijët e tij nga Hind ishin Abdullahu dhe Umm 'Amr. Si al-Khansa' dhe A'isha thuhet ndryshe se janë nëna e dy fëmijëve të tij të tjerë, 'Amr dhe Hafsa.[1]:354–355

Sipas el-Vakidi, Katade ishte i pranishëm në Betimin e Dytë në Akabe; por emri i tij nuk shfaqet në listën e Ibn Is'hakut.[1]:355

Katade është renditur në mesin e harkëtarëve të Muhamedit.[1]:355 Ai luftoi në Bedër,[2]:330 Uhud,[2]:381 Hendek "dhe të gjitha betejat me të Dërguarin e Allahut."[1]:355 Kur Katade ibn el-Nu'man u plagos në sy nga një shigjetë në ditën e Uhudit, syri i tij u hoq dhe iu var në faqe. Shokët e tij donin ta ndërpresin atë, por vendosën të konsultohen fillimisht me Muhamedin. Ai tha: "Jo!" pastaj urdhëroi t'i sillnin Katada, ai e shtyu kokën e syrit përsëri në vend me dorën e tij, fryu pak nga pështymja e tij dhe tha: "O Zot, jepi atij bukuri!" Ai u bë syri më i mirë i Katadës dhe kur syri tjetër vuante nga infeksioni, ai nuk e bëri kurrë. Source: Mustadrak[1]:355pushtimin e Mekës, Katade mbante flamurin e klanit Zafar.[1]:355

Ai vdiq në vitin 23 hixhri (643–644 p.e.s.) në moshën 65 vjeçare (hënore) dhe Umeri e fali namazin e të vdekurit.[1]:355

Njëri nga nipërit e tij, Asim ibn Umer ibn Katada (vdiq më 120 ose 129 hixhri (738 ose 747),[3] ishte një transmetues i shquar i hadithit dhe ishte një burim kryesor për historianin Ibn Is'hak.[4]:xv Katade nuk kishte pasardhës të tjerë të linjës mashkullore pas Asimit.[1]:355

  1. ^ a b c d e f g h Muhammad ibn Saad. Kitab al-Tabaqat al-Kabir Volume 3. Translated by Aisha Bewley (2013). The Companions of Badr. London: Ta-Ha Publishers.
  2. ^ a b Muhammad ibn Ishaq. Sirat Rasul Allah. Translated by Alfred Guillaume (1955). Oxford: Oxford University Press.
  3. ^ Various Issues About Hadiths
  4. ^ Guillaume, A. (1955). "Introduction." In Muhammad ibn Ishaq. Sirat Rasul Allah. Translated by Alfred Guillaume (1955). Oxford: Oxford University Press.