Beteja e Zhanicës

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Jump to navigation Jump to search

Beteja e Zhanicës (1879) (Serbisht: Bitka na Ržanici) u zhvillua në urën e lumit ZhanicaMal të Zi, në vitin 1879 gjatë sundimit të mbretit Nikolla I të Malit të Zi, i cili planifikoi një pushtim i territorit osman të banuar nga shqiptarët. Synimet e Mbretit, me disa të tjerë, ishin që të pushtonin Shqipërinë e Veriut dhe të diskutonin planet me gjeneralin e tij Marko Miljanov mbi atë se si ta bënin këtë.[1] Fjala iu dërgua shpejt shqiptarëve të Malësisë së Madhe. Marash Uçi udhëtoi në Çun MulaHot dhe i kërkoi atij që të thërriste udhëheqësit fisnorë të Hoti dhe Grudës në Kishën e Shën Joanit (Kisha e Shen Gjonit, në Hot), pa vonesë për një mbledhje të këshillit.[2] Kur mbreti Nikolla I i Malit të Zi dhe ushtria e tij u ndalën në tokën shqiptare, të cilën e kishte marrë nga Kongresi i Berlinit, patrioti shqiptar Baca Kurti shtiu me pushkë nga një pikë ekstreme e Malësisë dhe ai dhe burrat e tjerë të Malësisë organizuan rezistencën ndaj Malit të Zi. Burrat vendosën të marrin armë për të mbrojtur tokën e tyre dhe të bënë Çun Mulën komandantin e tyre. Malësorët e Hotit dhe Grudës luftuan kundër forcave të Mark Milanit. Malazezët u mundën në urën e Zhanicës dhe Mark Milani u detyrua të tërhiqej. Princ Nikolla i Malit të Zi në Cetinë u informua për humbjen dhe u tha se forcat shqiptare po masin në kufi.[3][4][5]

Shiko gjithashtu[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

Referim[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]