Maliq bej Bushati

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
(Përcjellë nga Maliq Bushati)
Shko te: navigacion, kërko

Maliq bej Bushati (Shkodër, 8 korrik 1880 - 1946) nëpunës, ministër e kryeministër shqiptar.

Jeta[redakto | redakto tekstin burimor]

Maliq Bushati lindi në Shkodër më 8 korrik 1890[1], i biri i Hysen bej Bushatit i degëzimit AlibegajBushatlinjve. I ati mori arsim ushtarak në shkollat më prestigjioze të Stambollit. Shërbeu me gradën major në policinë e Selanikut në dekadën e parë të shek. XX, por papritur vdiq në moshë të re më 1903[2].

Maliqi pas shkollës Ruzhdije në Shkodër ndoqi studimet e larta në Robert CollegeTurqi, në vitin 1910. Bëri pjesë në në rrethet shqiptare të Stambollit dhe të Selanikut ku gjeti mjaft miq prej të atit, i edukuar me frymën atdhetare nisi të angazhohej për çështjen kombëtare. Më 1914 radhitet sëbashku me veprimtarë të shquar atdhetarë si Hamid Gjylbegu, Riza Dani, Taip Shkodra, etj. në organizatën progresiste "Krahu kombëtar", e cila e transferoi qendrën nga Durrësi në Shkodër për shkak të ngjarjeve të atyre viteve që tronditën Shqipërinë e Mesme dhe të Jugut. Sipas S. Vllamasit, në këtë organizatë bënin pjesë "patriotë të sprovuar, të pastër, të disiplinuar, me shpirt sakrifice. Një kolektivitet politik, i cili në atë periudhë kaotike të dekadë së dytë të shek XX ka qenë promotori i të gjitha lëvizjeve kombëtare dhe ka lozur rolin vendimtar në stabilizimin e shtetit shqiptar"[3].

Në vitin 1915, kur malazezët u kthyen në Shkodër, iu desh të qëndronte në ilegalitet në Bushat ndër kushërinj. Më 1919 ishte drejtues i gazetës Populli në Shkodër. Gjatë viteve të Luftës I Botërore është anëtar i Këshillit Bashkiak të Shkodrës dhe shef i degës së Shëndetsisë në Bashki. Gjatë Luftës së Koplikut ishte anëtar i shtabit të luftës.

U zgjodh deputet në periudhat 1921-1923 kur rreshtohet me Partinë Popullore dhe në vitet 1925-1937 mbas Lëvizjes së Qershorit. Ministër i Punëve të Brendshme në 1939-1941 dhe kryeministër në 1943. Në 14 shkurt 1946 pushkatohet si kolaboracionist së bashku me Patër Anton Harapin dhe Lef Nosin.[4]

Burime[redakto | redakto tekstin burimor]

  1. ^ Dervishi K., Kryeministrat dhe ministrat e shtetit shqiptar në 100 vjet: anëtarët e Këshillit të Ministrave në vitet 1912-2012, jetëshkrimet e tyre dhe veprimtaria e ekzekutivit shqiptar. Tirana: Shtepia Botuese 55, 2012, s. 93-94.
  2. ^ Bushati H., Bushatllinjtë - pajisur me shënime nga Nexhmi Bushati, Shkodër: "Idromeno", 2003.
  3. ^ Vllamasi S., Ballafaqime politike në Shqipëri (1897–1942) : kujtime dhe vlerësime historike, Tiranë: Neraida, 1995, fq. 134.
  4. ^ Fischer, Bernd Jürgen. Albania at war, 1939–1945. p. 141. Marrë më 21 March 2011.