Manchester City F.C.

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Shko te: navigacion, kërko

Manchester City Football Club është klub futbollistik profesionist me seli në Manchester, Angli, që momentalisht luan në Premier League. Krijuar në vitin 1880 si St. Mark's (West Gorton), ata u bënë Ardwick Association Football Club në vitin 1887 dhe Manchester City në vitin 1894.

Klubi i luan ndeshjet në shtëpi në stadiumin City of Manchester që nga viti 2003, pasi kishin luajtur që nga viti 1923 te stadiumi Maine Road. Periudha më e suksesshme e klubit ishte në fund të viteve 1960 dhe në fillim të viteve 1970, ku ata fituan League Championship, Kupën FA, Kupën e Ligës dhe European Cup Winners' Cup nën drejtimin e trajnerëve Joe Mercer dhe Malcolm Allison.

Pasi humbën finalen e Kupës FA në vitin 1981, klubi pati periudhën më të vështirë në histori, duke kulmuar me rënjen në divizionin e tretë të futbollit anglez për herë të parë dhe të vetme në histori në vitin 1998. Duke rikthyer statusin e klubit Të Premier Leagues, klubi u ble në vitin 2008 nga Abu Dhabi United Group duke u bërë një nga klubet më të vlefshme në botë.

Në vitin 2011, Manchester City u kualfikua për në UEFA Champions League dhe gjithashtu fitoi Kupën FA. Vitin tjetër, ata fituan titullin e Premier Leagues, titulli i parë kampion i tyre pas 44 vitesh. Në vitin 2014, ata fituan Kupën e Ligës dhe titullin e dytë të Premier Leagues.

Historia[redakto | redakto tekstin burimor]

Red right arrow.svg
 Artikulli kryesor: Historia e Manchester City F.C..

City mori trofeun e parë në historinë e saj duke fituar divizionin e dytë në vitin 1899; kjo gjë bëri që klubi të ngjitej në divizionin më të lartë të futbollit anglez, divizioni i parë. Klubi më pas arriti të marrë trofeun e parë të madhë më 23 prill 1904, duke mposhtur me rezultatin 1–0 BoltoninCrystal Palace për të fituar FA Cup; City humbi Kupën e Ligës dhe ligën pasi në këtë të fundit e mbylli në vendin e dytë, megjithatë, City u bë klubi i parë nga Manchesteri që fiton një trofe madhor [1]. Në sezonet e tjera pas triumfit në FA Cup, klubi u ndoq nga akuzat për parregullsi financiare, duke arritur kulmin me pezullimin e shtatëmbëdhjetë lojtarëve në vitin 1906, përfshirë edhe kapitenin Billy Meredith, i cili më pas u zhvendos te rivalët e qytetit Manchester United [2]. Një zjarr i rënë në Hyde Road shkatërroi stadiumin e tyre në vitin 1920, dhe tre vite më vonë ata lëvizën në stadiumin e ri të ndërtuar, të quajtur Maine Road, e cila ndodhej në Moss Side [3].

Skuadra e Manchester City që fitoi FA Cup në vitin 1904.

Në vitet 1930, Manchester City arriti në dy finale rresht të FA Cup, duke humbur kundër Evertonit në vitin 1933, përpara se të fitonte një vit më vonë trofeun duke mposhtur Portsmouth [4]. Gjatë zhvillimit të FA Cup në vitin 1934, Manchester City theu rekordin për numrin më të madhë të shikueshmërisë të të gjithë historisë së futbollit anglez, pasi 84,569 tifozë ishin akomoduar në Maine Road për ndeshjen e raundit të gjashtë të FA Cup kundër Stoke City në vitin 1934 – një rekord i cili qëndron ende në ditët e sotme [5]. Klubi fitoi titullin e parë të Divizionit të Parë në vitin 1937, por u rrëzuan një divizion më poshtë sezonin tjetër, pavarësisht se shënuan më shumëë Gola se çdo skuadër në atë sezon [6]. Njëzet vjet më vonë, skuadra e Cityt e frymëzuar nga një sistem taktik e quajtur Revie Plan arriti dy finale rresht të FA Cup sërisht, në vitet 1955 dhe 1956; njësoj në vitet 1930, ata e humbën finalen e parë, duke u mposhtur nga Newcastle United, por fitoi të dytën. Në finalen e vitit 1956, ku Manchester City mposhti 3–1 Birmingham City, një nga finalet më të famshme të të gjitha kohërave, duke u mbajtur mënd për portierin Bert Trautmann i cili vazhdoi të luajë pavarësisht se nuk e dinte se kishte thyer qafën e tij [7].

Pas rënjes në Divizionin e Dytë në vitin 1963, e ardhmja dukej e zymtë, me klubin që regjistroi rekordin për numrin më të ulët të shikueshmërisë, pasi vetëm 8,015 tifozë ishin në ndeshjen kundër Swindon Town në janar 1965 [8]. Në verën e vitit 1965, klubi vendosi Joe Mercer dhe Malcolm Allison si skuadrën drejtuese të ri të klubit. Në sezonin e ri nën drejtimin e Mercer, City fitoi titullin e Divizionit të Dytë dhe bëri blerje të rëndësishme duke firmosur me Mike Summerbee dhe Colin Bell [9]. Dy sezone më vonë, në 1967–68, Manchester City fitoi ligën për herë të dytë në histori, duke e marrë titullin në ditën e fundit të ligës pas fitores 4–3 kundër Newcastle United, duke lënë në vendin e dytë rivalët e qytetit Manchester United [10]. Pas kësaj, trofe të mëtejshëm erdhën: City fitoi FA Cup në vitin 1969, përpara se të arkivonte suksesin e parë Europian duke fituar European Cup Winners' Cup në vitin 1970, duke mundur në finale Górnik Zabrze me rezultatin 2–1 në Vjenë [11]. City gjithashtu fitoi edhe League Cup në atë sezon, duke u bërë skuadra e dytë angleze që fiton një titull europian dhe vendor në të njëjtin sezon.

Skuadra vazhdoi sfidat për të fituar trofe edhe në vitet 1970, duke e përfunduar ligën vetëm një pikë larg skuadrës kampione në dy raste dhe duke arritur në finalen e League Cup në vitin 1974 [12]. Një nga ndeshjet që do të mbahet mend gjatë nga kjo periudhë nga tifozët e Manchester Cityt në ndeshjen e fundit të sezonit 1973–74 kundër rivalëve të qytetit Manchester United, e cila kishte nevojë për një fitore për të shmagur rënjen një divizion më poshtë. Ish lojtari i United Denis Law shënoi një Gol me takë për t'i dhënë Cityt fitoren 1–0 në Old Trafford, duke konfirmuar rënjen e Manchester United një divizion më poshtë [13][14]. Trofeu i fundit e periudhës më të suksesshme të klubit ishte League Cup e fituar në vitin 1976, duke mposhtur në finale Newcastle United me rezultatin 2–1.

Grafika e renditjeve të Cityt vit pas viti.

Një periudhë e gjatë e rënjes e ndoqi klubin pas sukseseve në vitet 1960 dhe 1970. Malcolm Allison u ribashkua me klubin duke u bërë trajner për herë të dytë në vitin 1979, duke shpenzuar shuma të mëdha parash për blerje të pasuksesshme, si Steve Daley [15]. Një varg trajnerësh e pasuan atë – shtatë vetëm në vitet 1980. Nën drejtimin e John Bond, City arriti finalen e FA Cup në vitin 1981, por humbi në finalen e përsëritur nga Tottenham Hotspur. Klubi u rrëzua dy herë nga Divizioni i Parë në vitet 1980 (në vitin 1983 dhe 1987), por u rikthye në nivelin më të lartë të futbollit anglez sërisht në vitin 1989 dhe përfundoi në vendin e pestë në vitet 1991 dhe 1992 nën dretjimin e Peter Reid [16]. Megjithatë, kjo ishte vetëm një lehtësim i përkohshëm, dhe pas largimit Reid, fati i Manchester City filloi të zbehej. City ishte një nga bashk-krijuesit e Premier Leagues në krijimin e saj në vitin 1992, por pasi përfundoi në vendin e nëntë në sezonin e parë, dhe luftuan në tre sezone rresht për të mbijetuar, klubi u rrëzua në vitin 1996. Pas dy sezoneve në Divizionin e Parë, City arriti në pikën më të ulët të historisë së saj, duke u bërë klubi i dytë europian që të rrëzohen në ligën e tretë të futbollit anglez, pas gjermanëve1. FC Magdeburg.

Pas rënjes, klubi hasi rrëmë të madhe jashtë fushave të lojës, me presidentin e ri David Bernstein i cili kishte probleme fiskale [17]. Nën drejtimin e trajnerit Joe Royle, City u promovua që në mundësinë e parë, duke arritur në një play-off dramatik kundër Gillingham. City u rikthye në divizionin më të lartë, por megjithatë qëndrimi nuk do të zgjaste shumë pasi klubi do të rrëzoheshe sërisht në vitin 2001. Kevin Keegan zëvëndëoi Royle si trajner në fund të sezonit, dhe arriti një kthim të menjëhershëm duke fituar 2001–02 Divizionin e Parë, duke thyer rekordet e klubit për numrin e pikë të marra dhe Golave të shënuar [18].

Pas rënjes, klubi hasi rrëmë të madhe jashtë fushave të lojës, me presidentin e ri David Bernstein i cili kishte probleme fiskale [17]. Nën drejtimin e trajnerit Joe Royle, City u promovua që në mundësinë e parë, duke arritur në një play-off dramatik kundër Gillingham. City u rikthye në divizionin më të lartë, por megjithatë qëndrimi nuk do të zgjaste shumë pasi klubi do të rrëzoheshe sërisht në vitin 2001. Kevin Keegan zëvëndëoi Royle si trajner në fund të sezonit, dhe arriti një kthim të menjëhershëm duke fituar 2001–02 Divizionin e Parë, duke thyer rekordet e klubit për numrin e pikë të marra dhe Golave të shënuar [18]. Sezoni 2002–03 do të ishte i fundit në Maine Road, ku ata fituan 3–1 kundër rivalëve të Manchester United duke marrë fitoren e parë në derbi pas 13 vitesh [19]. City gjithashtu u kualifikua për në kompedicionet europiane për herë të parë pas 25 vitesh. Në fund të sezonit 2002–03, klubi lëvizi në City of Manchester Stadium. Në katër sezonet e para në stadiumin e ri, klubi e përfundoi sezonin në mesin e tabelës. Ish trajneri i Anglisë Sven-Göran Eriksson u bë trajneri i parë i huaj i klubit në vitin 2007 [20]. Pas një fillimi të venitur në gjysmën e dytë të sezonit, Eriksson u shkarkua në qershor 2008 [21]. Ai u zëvëndësua vetë, pas dy ditësh më 4 qershor nga Mark Hughes [22].

Nga viti 2008, klubi ishte në një situatë të pasigurtë financiare. Thaksin Shinawatra mori kontrollin e klubi një vit më parë, por mundimet e tij politike e bënë pasurinë e tij të ngrirë [23]. Pas kësaj, në gusht 2008, klubi u ble nga Abu Dhabi United Group. Blerja u ndoq menjëherë nga oferta marramëndëse për të blerë lojtarë të kalibrit të lartë; klubi theu rekodin britanik të transferimit duke blerë lojtarin ndërkombëtarë brazilian Robinho nga Real Madrid për 32.5 milion £ [24]. Megjithatë, performancat e skuadrës nuk kishin ndonjë ndryshim nga sezoni i kaluar pavarësisht fluksit të madhë të parave, me skuadrën që e përfundoi ligën në vendin e dhjetë, dhe duke arritur në çerek–finale të UEFA Cup. Gjatë verës së vitit 2009, klubi shpenzoi shifra të mëdha parash për të kryer transferim – me një shumë prej 100 milion £ për të blerë Gareth Barry, Roque Santa Cruz, Kolo Touré, Emmanuel Adebayor, Carlos Tevez dhe Joleon Lescott [25]. Në dhjetor 2009, Mark Hughes – i cili ishte vendosur si trajner pak pasi klubi ishte blerë nga pronarët e rinj – u zëvëndësua nga Roberto Mancini [26]. City e përfundoi sezonin në Premier League në vendin e pestë, duke humbur mundësinë për t'u kualifikuar për në Champions League, duke u kualifikuar për në UEFA Europa League në sezonin 2010–11.

Manchester City kundër Bayern Munich në UEFA Champions League në vitin 2011

Vazhdimsia e blerjeve të lojtarëve me kualitet solli edhe vazhdimin e sezoneve të suksesshme, dhe rezultatet filluan të përputheshin me kualitetet e lojtarëve. City arriti në 2011 finalen e FA Cup, finalja e tyre e parë në një trofe madhor pas tridhjetë vitesh, duke mposhtur në gjysmë–finale rivalët e qytetit Manchester United [27], duke i eleminuar për herë të parë në një kupë që pas vitit 1975. Ata mposhtën Stoke City me rezultatin 1–0 në finale, duke siguruar trofeun e pestë të FA Cup në histori, gjithashtu duke siguruar edhe trofeun e parë madhor që pas 1976 League Cup. Në të njëjtën javë, klubi u kualifikua për në UEFA Champions League për herë të parë që pas vitit 1968 pasi mposhtën me rezultatin 1–0 rivalët e Tottenham Hotspur [28]. Në ditën e fundit të sezonit 2010–11, City parakaloi Arsenalin në garën për vendin e tretë në Premier League, duke siguruar kualifimin direkt për në fazën e grupeve të Champions Leagues. Performancat e forta vazhduan edhe në sezonin 2011–12, duke e nisur sezonin në një formë fantastike, duke mposhtur Tottenham Hotspur me rezultatin 5–1 në White Hart Lane dhe duke shkatërruar rivalët e Manchester United me rezultatin 6–1 në stadiumin e United. Pavarësisht se kjo formë e fortë filloi duke humbur në gjysmën e sezonit, me Cytin që ishte tetë pikë larg nga vendi i parë me gjashtë ndeshje ende për t'u luajtur, por rivalët e United patën një formën drastike të keqe duke humbur ndeshje, duke bërë që diferenca e pikë të barazohej me vetëm dy ndeshje nga fundi i sezonit, duke bërë që klubet të kishin finale emocionuese në ndeshjen e fundit të sezonit.

Manchester City në vitin 2013

Pas fundit të sezonit shumë veta besonin se City do të vazhdohej të nxiteshe për të fituar, por mergjithatë, në sezonin tjetër City dështoi të fitonte ato që kishte fituar sezonin e shkuar nën drejtimin e Mancinit. Merkatoja verore pa praktikisht se asnjë lojtar nuk j'u bashkua klubit deri në ditën e fundit të saj, ku plot katër lojtarë të ndryshëm u bashkuan me klubin në dhjetë orët e mbetura të merkatos. City pati një sezon shumë ndryshëm nga ai kaluari, duke rivalizuar shumë pak për titull, duke e përfunduar ligën në vendin e dytë me 78 pikë, 11 pikë më pak se fituesit dhe rivalët e Manchester United. Në Champions League, klubi u eleminua që në fazën e grupeve për sezonin e dytë rresht, duke konfirmuar reputacionin e trajnerit Mancini si një trajner i aftë për ndeshjen brënda vendit se sa në europë, kurse humbja 1–0 në finalen e FA Cup kundër skuadrës së rrëzuar Wigan Athletic në finalen e dytë në tre sezone, hapi zërat për një shkarkim të Mancinit [29]. Mancini u shkarkua dy ditë më vonë, sepse ai kishte dështuar për të arritur objektivat e sezonit [30], por shumë media pretendonim për një thyerje të marrëdhënjeve midis trajnerit dhe lojtarëve [31], por gjithashtu edhe ndërmjet italianit dhe bordit drejtues të klubit [32], duke refuzuar për të promovuar lojtarët e rinj në skuadër [33]. Në vend të tij u vendos kiljani Manuel Pellegrini [34], i cili kishte një rekord më të mirë në Champions League por një reputacion më të pakët në fitimin e trofeve. Në sezonin e parë nën drejtimin e Pellegrinit, City fitoi League Cup [35], dhe gjithashtu fitoi edhe titullin e Premier Leagues në ditën e fundit të sezonit [36].

Stema dhe ngjyrat[redakto | redakto tekstin burimor]

Red right arrow.svg
 Artikulli kryesor: Fanellat e Manchester City F.C..

Ngjyrat e fanellës më të cilat Manchester City luan ndeshjen si vendas janë bojëqielli dhe e bardhë. Ngjyrat tradicionale të fanellës si mysafir kanë qënë (nga vitet 1960) e kuqja dhe e zeza; megjithatë, në vitet e fundit janë përdorur shumë ngjyra për fanellën e dytë. Origjina e ngjyrave të fanellës si vendas janë ende të paqarta, por ka dëshim se thonë që klubi ka veshur ngjyrën blu nga viti 1892 ose edhe më herët. Një broshurë me titull Famous Football Clubs – Manchester City, i botuar në vitin 1940, tregon se West Gorton (St. Marks) ka luajtur si fillim me ngjyrë të kuqe dhe të zezë, dhe raportet që datojnë që nga viti 1884 përshkruajnë se skuadra vishte fanella të zeza me kryq të bardhë, duke treguar origjinën e klubit [37]. Fanella jashtë fushe me ngjyrat kuq e zi erdhi nga ndihmës trajneri Malcolm Allison, i cili besonte se duke vendosur ngjyrat e gjigandëve të A.C. Milan do t'a frymëzonte skuadrën drejt lavdisë [38]. Teoria e Allison funksionoi, me Cityin që fitoi 1969 finalen e FA Cup, 1970 finalen e League Cup dhe 1970 finalen e European Cup Winners' Cup duke veshur fanellën kuq e zi në vend të fanellës blu.

Stema momentale e klubit u vendos në vitin 1997 si rezultat i stemave të tjera të cilat ishin të papërshtatshme për regjistrim si markë tregtare. Stema është e bazuar në krahët e qytetit të Manchester, dhe në mes të këtyre krahëve të arta është shqiponja, gjithashtu e artë. Shqiponja është një simbol i vjetër i qytetit të Manchesterit, shqiponja e parë u vendos për herë të parë në stemën e klubit në vitin 1958 (por që nga ajo kohë është hequr), duke përfqsuar industrinë në rritje të aviacionit. Në emblemë është një anije e artë që përfaqson Manchester Ship Canal, kurse poshtë janë disa vija djagonale për përfaqson tre lumenjtë e qytetit – Irwell, Irk dhe Medlock. Në fund të stemës është motoja Superbia in Proelio, që në shqip do të thotë Krenari në betejë në latinisht. Lart shqiponjës dhe emblemës janë tre yje, të cilët janë qartësisht dekorative.

City më përpara ka vazhur dy stema të tjera në fanellat e tyre. E para, e pezantuar në vitin 1970, ishte bazuar në një modelim e cila ishte përdorur në dokumentacionin zyrtar të klubit në mesin e viteve 1960. A përbëhej nga një stemë rrethore që tashmë përdoret si mburojë në stemën momentale, brënda një rrethi që mban emrin e klubit. Në vitin 1972, kjo stemë u ndryshua duke bërë që gjysma e mburojës së poshtme u ndryshua, duke vendosur simbolin e kuq të Lancashire. Në raste kur Manchester City ka luajtur në finale kupash, stema e zakonshme nuk është përdorur, duke e zëvëndësuar stemën në fanellë me krahët e City of Manchester, si simbol i krenarisë në përfaqsimin e qytetit të Manchesterit në finalen e një kupe madhore [39]. Në finalen e FA Cup në vitin 2011, City përdori një stemë të veçantë, ku gjithashtu ishte përfshirë edhe krahët e Manchester në një pikturë të vogël njëngjyrëshe [40].

Lojtarët[redakto | redakto tekstin burimor]

Redaktuar më 31 gusht 2016 [41]

Skuadra e parë[redakto | redakto tekstin burimor]

Numri Pozicioni Emri i lojtarit
1 Flag of Chile.svg Pt Claudio Bravo
3 Flag of France.svg Mb Bacary Sagna
4 Flag of Belgium.svg Mb Vincent Kompany (captain)
5 Flag of Argentina.svg Mb Pablo Zabaleta (vice-captain)
6 Flag of Brazil.svg Mf Fernando
7 Flag of England.svg Mf Raheem Sterling
8 Flag of Germany.svg Mf İlkay Gündoğan
9 Flag of Spain.svg Sm Nolito
10 Flag of Argentina.svg Sm Sergio Agüero
11 Flag of Serbia.svg Mb Aleksandar Kolarov
13 Flag of Argentina.svg Pt Willy Caballero
15 Flag of Spain.svg Mf Jesús Navas
17 Flag of Belgium.svg Mf Kevin De Bruyne
18 Flag of England.svg Mf Fabian Delph
Numri Pozicioni Emri i lojtarit
19 Flag of Germany.svg Mf Leroy Sané
21 Flag of Spain.svg Mf David Silva
22 Flag of France.svg Mb Gaël Clichy
24 Flag of England.svg Mb John Stones
25 Flag of Brazil.svg Mf Fernandinho
30 Flag of Argentina.svg Mb Nicolás Otamendi
42 Flag of Côte d'Ivoire.svg Mf Yaya Touré
50 Flag of Spain.svg Mb Pablo Maffeo [42]
53 Flag of England.svg Mb Tosin Adarabioyo [43]
54 Flag of England.svg Pt Angus Gunn
69 Flag of Spain.svg Mb Angeliño
72 Flag of Nigeria.svg Sm Kelechi Iheanacho
75 Flag of Spain.svg Mf Aleix García [43]

On loan[redakto | redakto tekstin burimor]

Numri Pozicioni Emri i lojtarit
14 Flag of Côte d'Ivoire.svg Sm Wilfried Bony (at Stoke City until 30 June 2017)
20 Flag of France.svg Mb Eliaquim Mangala (at Valencia until 30 June 2017)
27 Flag of England.svg Sm Patrick Roberts (at Celtic until 30 June 2017)
28 Flag of Belgium.svg Mb Jason Denayer (at Sunderland until 30 June 2017)
29 Flag of Colombia.svg Sm Marlos Moreno (at Deportivo La Coruña until 30 June 2017)
35 Flag of Ukraine.svg Mf Oleksandr Zinchenko (at PSV Eindhoven until 30 June 2017)
36 Flag of Argentina.svg Mf Bruno Zuculini (at Rayo Vallecano until 30 June 2017)
51 Flag of France.svg Sm David Faupala (at NAC Breda until 30 June 2017)
Numri Pozicioni Emri i lojtarit
59 Flag of Kosovo.svg Mf Bersant Celina (at Twente until 30 June 2017)
62 Flag of England.svg Mf Brandon Barker (at NAC Breda until 30 June 2017)
76 Flag of Spain.svg Mf Manu García (at Deportivo Alavés until 30 June 2017)
-- Flag of Australia.svg Mf Luke Brattan (at Melbourne City until 30 June 2017)
-- Flag of Australia.svg Mf Anthony Cáceres (at Melbourne City until 30 June 2017)
-- Flag of England.svg Pt Joe Hart (at Torino until 30 June 2017)
-- Flag of Australia.svg Mf Aaron Mooy (at Huddersfield Town until 30 June 2017)
-- Flag of France.svg Mf Samir Nasri (at Sevilla until 30 June 2017)

Other Manchester City players with first-team appearances[redakto | redakto tekstin burimor]

Numri Pozicioni Emri i lojtarit
55 Flag of Spain.svg Mf Brahim Diaz
Numri Pozicioni Emri i lojtarit
77 Flag of England.svg Mb Cameron Humphreys-Grant [43]

Rezervat me paraqitje në skuadrën e parë[redakto | redakto tekstin burimor]

Skuadra rezervë e Manchester City, që në termat e klubit Elite Development Squad (EDS), luan në Barclays U–21 Premier League, NextGen Series dhe në një numër trofesh vendorë. Lojtarët më poshtë kanë bërë të paktën një paraqitje me skuadrën e parë.

Numri Pozicioni Emri i lojtarit
78 Flag of Spain.svg Sm José Ángel Pozo

Numrat e tërhequr[redakto | redakto tekstin burimor]

23 Flamuri Marc-Vivien Foé, Mesfushor (2002–03) – nderim pas vdekjes.

Që nga viti 2003, Manchester City e ka tërhequr numrin 23 dhe nuk e ka përdorur. U tërhoq në kujtim të Marc-Vivien Foé, i cili ishte në huazim te klubi nga Lyon në kohën e vdekjes së tij. Ai vdiq gjatë kohës që luante me Kamerunin2003 Kupën e Konfederatave [44].

Stafi[redakto | redakto tekstin burimor]

Bordi i drejtorëve[redakto | redakto tekstin burimor]

Pozicioni Emri
Presidenti Flamuri Khaldoon Al Mubarak
Drejtori Jo-Ekzekutiv Flamuri Simon Pearce
Drejtori Jo-Ekzekutiv Flamuri Marty Edelman
Drejtori Jo-Ekzekutiv Flamuri Mohamed Al Mazrouei
Drejtori Jo-Ekzekutiv Flamuri John Macbeath
Drejtori Jo-Ekzekutiv Flamuri Alberto Galassi

Menaxhimi i korporatës[redakto | redakto tekstin burimor]

Pozicioni Emri
Shefi Ekzekutiv Flamuri Ferran Soriano
Shefi Operativ & Shefi Komercial Flamuri Tom Glick
Drejtori i Futbollit Flamuri Txiki Begiristain
Zyra e administratorit Flamuri John Williams
Drejtori Tenik Global i City Football Group Flamuri Rodolfo Borrell
Drejtori dhe Menaxheri i City Football Academy Flamuri Brian Marwood

Stafi i drejtimi[redakto | redakto tekstin burimor]

Trajneri momental i skuadrës është Manuel Pellegrini
Pozicioni Emri
Trajneri Flamuri Manuel Pellegrini
Ndihmës-trajneri Flamuri Rubén Cousillas
Ndihmës-trajneri Flamuri Brian Kidd
Trajneri i portierëve Flamuri Xabier Mancisidor
Trajneri i palestrës Flamuri Jose Cabello
Shefi i Akademisë Flamuri Mark Allen
Menaxheri i Elitës së Zhvillimit të Adakemisë U–21 Flamuri Patrick Vieira
Menaxheri i Akamesisë Flamuri Jason Wilcox

Menaxherë të shquar[redakto | redakto tekstin burimor]

Tabela e redaktuar më 28 shtator 2014 Trajnerët e mëposhtën kanë fituar të paktën një trofe me skuadrën (pa përfshirë Community Shields) me Manchester City (përfshihen vetëm komepdicionet zyrtare ) [45]
Emri Nga Te Ndeshje Fitore Barazime Humbje % Fitores Trofe/shënime
Flag of Scotland.svg Tom Maley
1902 1906 &0000000000000150.000000150 &0000000000000089.00000089 &0000000000000022.00000022 &0000000000000039.00000039 &0000000000000059.33000059,33 1904 FA Cup
Flamuri Wilf Wild
1932 1946 &0000000000000352.000000352 &0000000000000158.000000158 &0000000000000071.00000071 &0000000000000123.000000123 &0000000000000044.89000044,89 1934 FA Cup
1936–37 First Division
1937 Charity Shield
Flamuri Les McDowall
1950 1963 &0000000000000592.000000592 &0000000000000220.000000220 &0000000000000127.000000127 &0000000000000245.000000245 &0000000000000037.16000037,16 1956 FA Cup
Flamuri Joe Mercer
1965 1971 &0000000000000340.000000340 &0000000000000149.000000149 &0000000000000094.00000094 &0000000000000097.00000097 &0000000000000043.82000043,82 1965–66 Second Division
1967–68 First Division
1968 Charity Shield
1969 FA Cup
1970 European Cup Winners' Cup
1970 League Cup
Flamuri Tony Book
1973 1980 &0000000000000269.000000269 &0000000000000114.000000114 &0000000000000075.00000075 &0000000000000080.00000080 &0000000000000042.38000042,38 1976 League Cup
Flamuri Roberto Mancini
2009 2013 &0000000000000191.000000191 &0000000000000113.000000113 &0000000000000038.00000038 &0000000000000040.00000040 &0000000000000059.16000059,16 2011 FA Cup
2011–12 Premier League
2012 FA Community Shield
Flamuri Manuel Pellegrini
2013 Vazhdon* &0000000000000057.00000057 &0000000000000041.00000041 &0000000000000006.0000006 &0000000000000010.00000010 &0000000000000071.93000071,93 2014 League Cup
2013–14 Premier League
Ka % më të madhe të fitoreve nga një trajner i Cityt*

Tifozët[redakto | redakto tekstin burimor]

Red right arrow.svg
 Artikulli kryesor: Tifozët e Manchester City F.C..

Manchester City ka shumë tifozë në botë pavarësisht se nuk ka shumë suksese gjatë historisë. Që kur ndëroi stadium dhe klubi filloi të luajë në City of Manchester Stadium, shikueshmërua gjatë ndeshjeve është rritur shumë dhe mesatarja e shikueshmërisë së Manchester Cityt ka qënë në gjashtë më të mirat, mesatarisht nga 40.000 mijë për ndeshje [46]. Edhe në vitet 1990, kur klubi ishte rrëzuar dy herë në tre sezone dhe luante në ligën e tretë Angleze (më parë në Divizionin e Dytë, tani Football League One), shikueshmëria mesatare në ndeshjet në shtëpi ishte 30.000 mijë tifozë, krahasuar me shikueshmërinë mesatare të ligës që ishte më pak se 8.000 mijë tifozë [47].

Pronësia dhe financa[redakto | redakto tekstin burimor]

Kompania mbajtëse e Manchester City F.C., Manchester City Limited, është një kompani private e limituar, që ka rreth 54 milion aksione. Klubi ka qënë në duar private që nga viti 2007, kur aksionerët e mëdhenj ranë dakord që të shisnin të drejtat e klubit te UK Sports Investments Limited (UKSIL), një kompani që kontrollohet nga ish krye ministri i Tajlandës Thaksin Shinawatra. UKSIL pastaj bëri një ofertë zyrtare për të blerë aksionet e mbajtura nga disa mijëra aksionerëve të vegjël. UKSIL pastaj bëri një ofertë zyrtare për të blerë aksionet e mbajtura nga disa mijëra aksionerëve të vegjël.

Stadiumi[redakto | redakto tekstin burimor]

Red right arrow.svg
 Artikulli kryesor: City of Manchester Stadium.

Stadiumi i Manchester Cityt është City of Manchester Stadium, njohur gjithashtu si Eastlands dhe Etihad Stadium që nga korriku u 2011 për shkak të angazhimeve sponsoritive.

Një panoramë e City of Manchester Stadium

Trofe[redakto | redakto tekstin burimor]

Brënda[redakto | redakto tekstin burimor]

Ligat[redakto | redakto tekstin burimor]

Manuel Pellegrini me trofeun e Premier League pas suksesit në sezonin 2013–14.

Kupat[redakto | redakto tekstin burimor]

Europë[redakto | redakto tekstin burimor]

Rekordet[redakto | redakto tekstin burimor]

Referenca[redakto | redakto tekstin burimor]

  1. ^ James, Manchester City – The Complete Record, p32
  2. ^ James, Manchester:The Greatest City, pp 59–65.
  3. ^ Bevan, Chris (11 maj 2003). Maine Road through the ages. BBC Sport. Marrë më 10 shtator 2011. 
  4. ^ Ward, The Manchester City Story, pp. 31–33
  5. ^ James, Gary (22 prill 2011). "FA Cup special: Thrills, spills and a cast of thousands at Maine Road". menmedia.co.uk. Marrë më 23 prill 2011. 
  6. ^ "England 1937/38". league table from RSSSF. Marrë më 29 dhjetor 2005. 
  7. ^ Rowlands, Trautmann – The Biography, pp. 178–184
  8. ^ Ward, The Manchester City Story, p. 57
  9. ^ Penney, Manchester City – The Mercer-Allison Years, pp. 27–36
  10. ^ Penney, Manchester City – The Mercer-Allison Years, pp. 37–56
  11. ^ Gardner, The Manchester City Football Book No. 2, pp. 13–22
  12. ^ James, Manchester City – The Complete Record, pp. 410–420
  13. ^ Rezultatet e tjera tregonin United do të rrëzohej një divizion më poshtë edhe nqs ata barazonin ose fitonin, por asnjë nga skuadrat nuk e dinte këtë gjë në atë kohë.
  14. ^ Ward, The Manchester City Story, p. 70
  15. ^ Tossell, Big Mal, Chapter 18
  16. ^ James, Manchester City – The Complete Record, p. 68
  17. ^ a b Buckley, Andy; Burgess, Richard (2000). Blue Moon Rising: The Fall and Rise of Manchester City. Bury: Milo. ISBN 0-9530847-4-4.  p. 177
  18. ^ a b Manchester City – The Complete Record, p. 265
  19. ^ "Goater double gives City derby win". RTÉ. Arkivuar nga the original më 19 dhjetor 2007. Marrë më 28 maj 2007. 
  20. ^ Eriksson named Man City manager. BBC Sport. 6 korrik 2007. Marrë më 20 korrik 2007. 
  21. ^ Eriksson's reign at Man City ends. BBC Sport. 2 qershor 2008. Marrë më 2 qershor 2008. 
  22. ^ Manchester City appoint Mark Hughes. Manchester City FC. 4 qershor 2008. Marrë më 21 tetor 2009. 
  23. ^ Winrow, Ian (12 gusht 2008). Thaksin Shinawatra's crisis ends Manchester City's European dream. Londër: Daily Telegraph. Marrë më 4 shtator 2010. 
  24. ^ Man City beat Chelsea to Robinho. BBC. 1 shtator 2008. Marrë më 19 shtator 2009. 
  25. ^ Lescott completes Man City move. BBC Sport. 25 gusht 2009. Marrë më 12 shtator 2009. 
  26. ^ Mark Hughes sacked as Man City appoint Mancini manager. BBC Sport. 19 dhjetor 2009. Marrë më 19 dhjetor 2009. 
  27. ^ Man City 1 – 0 Man Utd. BBC Sport. Marrë më 16 prill 2011. 
  28. ^ Man City 1 – 0 Tottenham. BBC Sport. 10 maj 2011. Marrë më 10 maj 2011. 
  29. ^ REVEALED: Bitter dressing room battles that sealed the fate of preening Mancini. The Daily Mail. 17 maj 2013. Marrë më 7 tetor 2013. 
  30. ^ Club Statement. mcfc.co.uk. 13 maj 2013. Marrë më 7 tetor 2013. 
  31. ^ Player power: Kompany, Hart and Silva threatened to quit Manchester City if Mancini didn't leave. The Mirror (UK). 18 maj 2013. Marrë më 7 tetor 2013. 
  32. ^ Ex-City boss Mancini reveals Soriano rift. Manchester Evening News. 4 korrik 2013. Marrë më 7 tetor 2013. 
  33. ^ Roberto Mancini: Man City exit because of poor relationships. BBC Sport. 14 maj 2013. Marrë më 7 tetor 2013. 
  34. ^ Manuel Pellegrini: Manchester City appoint Chilean as manager. BBC Sport. 12 qershor 2013. Marrë më 7 tetor 2013. 
  35. ^ O'Rourke, Pete (2 Mars 2014). Capital One Cup final: Manchester City win Capital One Cup after beating Sunderland 3–1. Sky Sports News. Marrë më 11 maj 2014. 
  36. ^ Manchester City crowned Premier League champions with 2–0 victory over West Ham. Sky Sports News. 11 maj 2014. Marrë më 11 maj 2014. 
  37. ^ James, Manchester: The Greatest City pp. 14–15
  38. ^ Turner, Georgina (23 nëntor 2005). Nicking the shirts off their backs. The Guardian. Londër. Marrë më 18 dhjetor 2006.  Check date values in: |date= (help)
  39. ^ David Clayton, Everything Under the Blue Moon (Mainstream Publishing, 2002), 21
  40. ^ Cup final shirt to feature coat of arms. Marrë më 18 maj 2011. 
  41. ^ "Players". Manchester City F.C. Marrë më 22 Mars 2012. 
  42. ^ http://www.bbc.co.uk/sport/football/37158791
  43. ^ a b c http://www.bbc.co.uk/sport/football/35572091
  44. ^ Man City retire number 23 shirt. BBC Sport. 27 qershor 2003. Marrë më 30 shtator 2008. 
  45. ^ "Managers". mcfcstats.com. Marrë më 29 Mars 2006. 
  46. ^ "Top 30 English Football Clubs by League Attendances". footballeconomy.com attendance table 2002-2005. Marrë më 30 dhjetor 2005. 
  47. ^ "Average Attendances – English Football Divisions – 1994/95–2004/05". footballeconomy.com division attendance table 1995–2005. Marrë më 30 dhjetor 2005. 

Lidhje të jashtme[redakto | redakto tekstin burimor]

Commons-logo.svg         Wikimedia Commons ka materiale multimediale në lidhje me: Manchester City FC