Shko te përmbajtja

Xabi Alonso

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Xabi Alonso
Informacioni personal
Emri i plotë Xabier Alonso Olano[1]
Data e lindjes 25 nëntor 1981 (44 vjeç)
Vendi i lindjes Tolosa, Spanjë
Gjatësia 1.83 m (6 ft 0 in)[2]
Pozicioni(et) Mesfushor
Informacioni i ekipit
Ekipi aktual
 Real Madrid (trajner)
Karriera me të rinjtë
1990–1999 Antiguoko
Karriera si profesionist*
Vitet Ekipi Ndsh (Gola)
1999–2000 Real Sociedad B 39 (2)
2000–2004 Real Sociedad 114 (9)
2000–2001 → Eibar (huazim) 14 (0)
2004–2009 Liverpool 143 (15)
2009–2014 Real Madrid 158 (4)
2014–2017 Bayern München 79 (5)
Gjithsej 547 (35)
Karriera ndërkombëtare
2000 Spanja U18 1 (0)
2002–2003 Spanja U21 9 (0)
2003–2014 Spanja 114 (16)
2001–2012 Shteti Bask 5 (0)
Karriera menaxheriale
2019–2022 Real Sociedad B
2022–2025 Bayer Leverkusen
2025– Real Madrid
* Ndeshjet dhe golat në ligën vendase të klubeve

Xabier "Xabi" Alonso Olano (i lindur më 25 nëntor 1981) është një trajner spanjoll futbolli dhe ish futbollist profesionist i cili aktualisht është trajneri i klubit spanjoll Real Madrid. Ai konsiderohet një nga mesfushorët më të mirë të gjeneratës së tij dhe dallohej për pasimet dhe gjuajtjet nga distanca. Alonso gjithashtu konsiderohet një nga trajnerët e rinjë më të mirë në botë.

Alonso filloi karrierën e tij me Real Sociedad, skuadra e shtëpisë së tij në Gipuzkoa. Pasi u huazua për një kohë të shkurtër tek Eibar, ai u rikthyue tek Real Sociedad ku u bë edhe kapiten nga trajneri John Toshack. Alonso ishte i suksesshëm në rolin e tij, duke e çuar ekipin në vendin e dytë në sezonin 2002–03. Ai u transferua tek Liverpooli në gusht 2004 për 10.5 milion £. Ai fitoi UEFA Ligën e Kampioneve që në sezonin e parë me klubin, duke shënuar edhe golin e barazimit në finale. Në sezonin tjetër, ai fitoi FA Cup dhe FA Community Shield.

Alonso u transferua tek Real Madrid në fillim të sezonit 2009–10 për 30 milion £. Pasi fitoi disa trofe si kampionatin në vitin 2012 dhe Ligën e Kampioneve në vitin 2014 gjatë pesë sezoneve në Madrid, ai u ble nga klubi gjerman Bayern Munich në një marrëveshje dy-vjeçare. Kontrata u zgjat edhe me një vit, me Alonson që më pas u pensionua në verën e vitit 2017, më moshën 35 vjeçare, duke fituar Bundesligën në tre sezonet e luajtura me klubin.

Ai bëri debutimin e tij me Spanjën në prill 2003 në fitoren 4–0 kundër Ekuadorit. Gjatë kohës me ekipin, Alonso ka fituar Euro 2008, Euro 2012 dhe Kupën e Botës 2010, dhe gjithashtu ka përfaqsuar kombëtaren e tij në Euro 2004 dhe Kupën e Botës 2006. Më 23 qershor 2012, Alonso luajti ndeshjen e tij të 100të me kombëtaren në çerek-finalen e Euro 2012 kundër Francës; ai e festoi këtë arritje duke shënuar të dy golat e ndeshjes që dërguan ekipin më tej në turnament. Pas eliminimit të shpejtë të Spanjës në Kupën e Botës 2014, Alonso u pensionua nga futbolli ndërkombëtarë. Me 114 ndeshje, ai renditet i shtati në listën e lojtarëve me më shumë ndeshje në kombëtare.

Karriera me klube

[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

Real Sociedad

[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

Alonso e nisi karrierën e tij në vitin 1990 me klubin bask Antiguoko, e cila ishte pjesë e Real Sociedadit. Ai i ngjiti me shpejtësi ekipet zinxhirë në akademi, duke u bërë pjesë e ekipit B në vitin 1999 në moshën 18 vjeç.[3] Në dhjetor 1999, Alonso bëri debutimin e tij me ekipin e parë në një ndeshje të Kupës së Mbretit kundër Logroñés.[4] Kjo ishte ndeshja e tij e vetme për këtë sezon. Ai u huazua te Eibari në Segunda División në fillimin e sezonit 2000–01 për të fituar më shumë përvojë. Kjo lëvizje u mbështet edhe nga babai i tij, i cili besoi se e bëri Alonson një lojtar më të mirë.[3] Alonso ishte pjesë e Eibarit vetëm në gjysmën e parë të sezonit, pasi në janar 2001 u thirr nga trajneri i ri i Sociedadit, John Toshack. Gjatë asaj kohe, ekipi renditej në vendin e fundit në renditje dhe kishte ndërruar trajner dy herë. Toshack gjithashtu mori një vendim të guxishëm duke e bërë Alonson, në atë kohë vetëm 20 vjeç, kapitenin e ekipit.[3] Në fund të sezonit, Sociedadi arriti të mbijetojë duke e mbyllur kampionatin në vendin e 14të.[5] Alonso, i cili u aktivizua në 18 ndeshje, mori lëvdadat e Toshack, i cili deklaroi se spanjolli i kishte lënë ekipit një përshtypje të jashtëzakonshme, veçanërisht për një lojtar nga ekipi i të rinjëve.[3]

Nën drejtimin e Toshack, Sociedadi me Alonson si kapiten mori rezultate më të mira në sezonin e ardhshëm. Trajneri i'u përkushtua veçanërisht stërvitjes së Alonsos, duke u përqëndruar te kontrolli i topit.[6] Ai ishte titullar i rregullt gjatë sezonit 2001–02, të cilën ekipi e mbylli në vendin e 13të. Gjatë këtij sezoni, Alonso shënoi tre golat e tij të parë si profesionist si dhe u aktivizua në 30 ndeshje në La Liga. Në verën e vitit 2002, Toshack u zëvëndësua nga Raynald Denoueix, nën drejtimin e të cilit Alonso e ruajti vendin e tij në formacion.[7]

Sezoni 2002–03 ishte më i miri për klubin që nga sezoni 1981–82, kur ata fituan kampionatin. Në këtë sezon, Sociedadi e mbylli kampionatin në vendin e dytë vetëm dy pikë larg Real Madridit kampion,[8] duke vendosur një rekord klubi për numrin e pikëve si dhe duke siguruar kualifikimin në UEFA Ligën e Kampionëve për herë të parë.[9] Alonso u vlerësua gjërësisht për kontributin e tij në këtë sezon dhe u nderua me çmimin "lojtari më i mirë spanjoll" nga revista spanjolle sportive Don Balón.[10] Ndryshe nga sezonet e kaluar, Alonso kontriboi më shumë në fazën e sulmit, duke shënuar plot 12 gola.[11] Performancat e tij në këtë sezon bënë që të thirrej për herë të parë në kombëtaren spanjolle.[12] Trajneri i kombëtares, Iñaki Sáez, e lavdëroi Alonson duke thënë: "Ai ka një gamë fantastike pasimesh të sakta [dhe] e sheh futbollin me një qartësi të jashtëzakonshme."[13]

Sezoni 2003–04 u karakterizua me ulje-ngritje për Alonson dhe Real Sociedadin. Ai pati mundësi të debutonte në Ligën e Kampionëve, duke u aktivizuar në të gjashtë ndeshjet e fazës së grupeve, me ekipin që u kualifikua në fazën me eliminim direkt. Ekipi vuajti presionin e kohës shtesë dhe u eliminua nga Lyoni në raundin e 16-tave; ata gjithashtu e mbyllën kampionatin në vendin e 15të.[11] Performancat pozitive të Alonsos përgjatë sezonit nisën zërat për një largim të tijin nga San Sebastián. Pavarësisht interesimit konkret të Real Madridit, Alonso vazhdoi të ishte i angazhuar me Sociedadin. Klubi kryeqytetas nuk ofroi shumën 13 milion £ të vendosur nga presidenti i klubit José Luis Astiazarán, duke bërë që tratativa të dështonte.[11][13]

Merkatoja e verës pa mbërritjen e shokut të fëmijërisë së Alonsos, Mikel Arteta, te Sociedadi.[14] Arteta ishte i motivuar për të luajtur me Alonson në mesfushë por gëzimi i tij zgjati pak.[15] Alonso nuk u përfshi në ekip për ndeshjet miqësore para-sezonale pasi klubi po merrte në konsideratë ofertën e Liverpoolit.[14] Më 20 gusht 2004, tratativa u krye me sukses dhe Sociedadi njoftoi se klubet kishin arritur një marrëveshje për transferimin e Alonsos në Angli për shumën 10.7 milion £.[4][16]

Liverpool

[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

2004–2005: Triumfi në Ligën e Kampionëve

[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

Më 20 gusht 2004, Alonso u transferua te Liverpooli sëbashku me spanjollin tjetër Luis García, duke shënuar një epokë të re në Anfield.[17] Ata ishin blerjet e para të trajnerit të ri Rafael Benítez, i cili kërkonte t'i impononte ekipit taktikat dhe stilin e tij të lojës, duke zgjedhur Alonson dhe Garcían si lojtarët e duhur për këtë ndryshim.[18] Alonso bëri debutimin e tij në Premier Ligë në ndeshjen kundër Bolton Wanderers më 29 gusht. Paraqitja e tij u lavdërua pavarësisht se Liverpooli u mposht 1–0.[19] Më 17 tetor, ai u aktivizua si zëvëndësues në pjesën e dytë të ndeshjes kundër Fulhamit dhe ndihmoi ekipin të fitonte 4–2 me përmbysje, duke shënuar golin e parë në Angli me një goditje dënimi.[20][21]

Alonso vazhdoi të ishte protagonist në ekip, duke shënuar disa gola të rëndësishëm,[22] përfshirë një gol në fitoren 2–1 kundër Arsenalit; ky ishte goli i tij i parë në Anfield.[23] Kjo ndeshje gjithashtu shënoi rikthimin e kapitenit Steven Gerrard nga dëmtimi. Partneriteti i tyre i shumëpritur në mesfushë u ndal në ditën e parë të vitit 2005 ku Alonso theu kyçin e këmbës pas një ndërhyrje të rëndë nga Frank Lampard në humbjen 1–0 kundër Çelsit;[24] ai qëndroi jashtë fushave për tre muaj.[25]

Alonso u rikthye nga dëmtimi në ndeshjen e parë çerek-finale të Ligës së Kampionëve kundër Juventusit. Pavarësisht se nuk ishte në formë të mirë fizike, ai luajti 90 minuta të plota, kjo edhe për shkak të mungesës së Gerrard për shkak dëmtimi. Ndeshja u mbyll në barazim pa gola[26] por Liverpooli u kualifikua në gjysëm-finale pasi fitoi në ndeshjen e kthimit. Paraqitja e tij në Itali u lavdërua nga media angleze.[27] Në ndeshjen e parë gjysëm-finale kundër Çelsit, Alonso u ndëshkua me karton të verdhë, duke humbur ndeshjen e kthimit.[28] Ai e protestoi fuqimisht gjyqtarin në momentin kur mori kartonin e verdhë.[29][30] Liverpooli fitoi minimalisht në ndeshjen e kthimit falë golit të Garcías, duke u kualifikuar në finalen e madhe ndaj Milanit.[31]

Në finalen e luajtur në Stamboll, Liverpooli e mbylli pjesën e parë në disavantazhin e tre golave, por arriti një përmbysje historike në pjesën e dytë.[32] Ekipi fitoi një penallti në momentin që rezultati ishte 3–2 në favor të Milanit. Alonso mori përsipër gjuajtjen e penalltisë, e cila u prit nga portieri Dida por spanjolli shënoi pas kthimit të topit.[33] Liverpooli fitoi trofeun me rezultatin 3–2 pas gjuajtjeve të penalltive.[34] Pas përfundimit të ndeshjes, ndikimi i Alonsos në përmbysjen e rezultatit u lavdërua nga media si dhe nga trajneri Benítez.[35][36][37] Alonso e konsideroi këtë sukses si "momentin e tij më të mirë si futbollist profesionist"[38] kurse ndeshja u etiketua me emrin "Mrekullia e Stambollit".[39]

2005–2006: Suksesi në FA Cup

[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

Alonso luajti 53 ndeshje në të gjitha kompeticionet në sezonin e tij e dytë në Anfield, duke shmangur dëmtimet që kishin kushtëzuar sezonin e tij të parë. Vendi i tij në formacionin titullar fillimisht u kërcënua nga mbërritja e Mohamed Sissokos,[40] megjithatë, dëmtimet e vazhdueshme të Gerrard si dhe formacioni 4–5–1 i preferuar nga Benítez bënë që Alonso të vazhdonte të ishte titullar.[41] Në Ligën e Kampionëve, Liverpooli u eliminua nga ekipi portugez Benfica në raundin e 16-tave.[42]

Më 7 janar 2006, në ndeshjen e raundit të tretë të FA Cup, Alonso shenoi dy gola nga distanca në fitoren 5–3 me përmbysje kundër Luton Town; goli i tij i dytë u shënua nga 60 metra distancë.[43][44] Ky gol i fitoi një tifozi 25,000 £, i cili kishte vënë një bast me 200 £ se Alonso do të shënonte nga gjysma e tij e fushës.[45] Alonso u dëmtua në fitoren 3–1 në gjysëm-finalen kundër Portsmouth, duke e vendosur prezencën e tij në finale në pikëpyetje.[46] Megjithatë, ai u rikuperua në kohë dhe e nisi finalen kundër West Ham United si titullar; në minutën e 54të, me Liverpoolin në disavantazh të një goli, Alonso dërgoi një krosim në zonë që u finalizua nga Gerrard, duke barazuar rezultatin. Ai më pas u zëvëndësua në minutën e 67të dhe Liverpooli fitoi me penallti, duke fituar një tjetër trofe.[47]

2006–2009: Rinovimi i kontratës dhe sezonet e fundit në Anfield

[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

Më 20 shtator 2006, Alonso shënoi një gol nga gjysma e tij e fushës në suksesin 2–0 kundër Newcastle në kampionat.[48] Goli u lavdërua gjerësisht nga media angleze; BBC e quajti golin "të jashtëzakonshëm" kurse gazatari Andy Hunter i The Independent e quajti "si një nga golat më të çmëndur të historisë së pasur 115-vjeçare të Anfield".[49] I pyetur për golin e shënuar nga rreth 70 metra distancë, Alonso deklaroi se ishte gol me fat si dhe shtoi se ai praktikonte gjuajtjet nga distanca si pjesë e stërvitjes së tij.[50] Ky ishte goli i tij i parë me klubin që nga goli i shënuar kundër Luton sezonin e kaluar, po nga gjysëm fusha, duke e bërë Alonson lojtarin e parë në histori që shënonte dy gola rresht nga gjysma e fushës së tij.[51][48]

Më 8 qershor 2007, Alonso firmosi një kontratë të re pesë-vjeçare me klubin, duke deklaruar: "E dija që kishte interes nga klube të tjera por kam qënë gjithmonë me idenë për të qëndruar këtu. Jam këtu prej tre sezonsh dhe kam ndjenja të veçanta për klubin dhe tifozët. E kuptoj se çfarë do të thotë Liverpooli për këto tifozë. Është një klub shumë i veçante dhe nuk doja të largohesha."[52] Ai pati një nisje pozitive të sezonit 2007–08, duke luajtur në një rol më të avancuar për shkak të mungesës së Gerrard; ai shënoi dygolëshin e parë në Premier Ligë më 2 shtator në fitoren 6–0 kundër ekipit të sapongjitur Derby County.[53][54] Megjithatë, Alonso pësoi një dëmtim në ndeshjen nga Portsmouthit e cila u përkeqësua në një seancë stërvitore, duke bërë që koha e rikuperimit të tij të ishte gjashtë javë.[55][56]

Alonso u rikthye nga dëmtimi në dhjetor 2007 dhe me vazhdimin e sezonit u përball me konkurencën e Javier Mascheranos and Lucas për një vend titullari në mesfushë.[57][58] Megjithatë, vendi i tij në mesfushën me pesë të trajnerit Benítez ishte i sigurtë; Benítez vetë e etiketoi Alonson si "një lojtar i klasit botëror",[59] duke shtuar se ai kishte aftësinë për të ndryshuar lojën dhe të thyente mbrojtjen kundërshtare.[60] Më 12 janar 2008, Alonso luajti ndeshjen e tij të 100të në Premier Ligë kundër Middlesbrough.[61]

Merkatoja e verës së vitit 2008 solli zërat për një largim të Alonsos nga Liverpooli, të cilat u shtuan me nisjen e negociatave nga klubi me mesfushorin anglez Gareth Barry.[62] Pavarësisht negociatave të gjata, as Barry dhe as Alonso nuk kishin ndryshuar ekip, me spanjollin i cili nuk ishte më i sigurt për rolin e tij në ekip.[63][64]

Alonso e nisi sezonin 2008–09 në formë pozitive, duke u vlerësuar nga media për ndikimin e tij në nisjen pozitive të ekipit në kampionat.[65] Ai shënoi golin e parë të sezonit më 26 tetor 2008 në fitoren minimale 1–0 në transfertë kundër Çelsit; kjo ishte fitorja e parë e Liverpoolit në Stamford Bridge pas 10 vitesh.[66] Më 25 prill 2009, ai shënoi golin e fundit si lojtar i Liverpoolit në fitoren 3–1 kundër Hull Cityt.[67]

Real Madrid

[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

Më 5 gusht 2009, Alonso u transferua te Real Madridi për rreth 30 milion £.[68] Media angleze raportoi se ai nuk kishte dëshirë të largohej nga Anfield dhe se ndarja erdhi pas mosmarrëveshjeve me trajnerin Benítez.[69][70][71] Disa kohë më pas, kapiteni Gerrard deklaroi se ishte "i shkatërruar" nga largimi i Alonsos si dhe shtoi se largimi i tij ishte një nga faktorët e nisjes së keqe të sezonit 2009–10 nga Liverpooli.[72]

Alonso mori fanellën me numrin 22 dhe u vendos në rolin e mesfushorit-mbrojtës nën urdhërat e trajnerit Manuel Pellegrini, duke u aktivizuar si titullar sa herë që ishte i disponueshëm në ndeshjet e kampionatit dhe të Ligës së Kampionëve.[73] Ai shënoi golin e parë me klubin me penallti në fitoren 6–2 kundër Villarrealit më 21 shkurt 2010.[74] Alonso e mbylli sezonin 2009–10 të La Ligës me 34 ndeshje dhe 3 gola, duke ndihmuar Realin të grumbullonte 96 pikë.[75] Pavarësisht se nuk e fituan kampionatin, klubi vendosi një rekord të ri për numrin e pikëve të mbledhura në një sezon;[76] kjo ishte hera e tretë në karrierën e Alonsos ku ai kishte ndihmuar ekipet e tij të vendosinin rekord të ri pikësh duke përfunduar të dytët (Real Sociedad në sezonin 2003–04 dhe Liverpooli në sezonin 2008–09).[77]

Në përfundim të sezonit, Alonso u zgjodh në Ekipin e Vitit të La Ligës nga lexuesit e gazetës Marca dhe ESPN FC.[78][79] Ai ishte gjithashtu i nominuar për çmimin "Mesfushori i Sezonit" të dhënë nga Liga de Fútbol Profesional.[80] Gjatë këtij sezoni, Alonso fitoi pseudonimin "La Barba Roja" (Mjekrra e Kuqe) nga media spanjolle dhe tifozët e Realit.[81]

Sezoni i dytë i Alonsos në Madrid nisi me mbërritjen e trajnerit të ri José Mourinho.[82] Ai mori fanellën me numrin 14 për këtë sezon pas largimit të veteranit Guti.[83] Më 10 nëntor 2010, Alonso shënoi golin e parë dhe të vetëm të sezonit në fitoren 5–1 kundër Real Murcias në ndeshjen e dytë të raundit të 32-tave të Kupës së Mbretit.[84] Reali shkoi deri në finale, duke mposhtur Barcelonën 1–0, në një ndeshje ku Alonso luajti 120 minuta të plota, duke fituar trofeun e tij të parë me Los Blancos.[85]

Më 14 gusht 2011, Alonso shënoi në barazimin 2–2 kundër Barcelonës në ndeshjen e parë të Superkupës Spanjolle 2011.[86] Në ndeshjen e kthimit në Camp Nou, Reali u mposht 3–2.[87] Më 21 shtator 2011, ai luajti ndeshjen e 100të zyrtare në të gjitha kompeticionet me klubin në barazimin pa gola kundër Racing de Santander në kampionat.[88] Alonso luajti 36 ndeshje në La Liga, të cilën Reali e fitoi me një rekord pikësh, duke mbledhur 100 pikë; ky ishte kampionati i parë në karrierën e tij.[89]

Më 4 janar 2014, Alonso firmosi një kontratë të re me klubin deri në vitin 2016.[90] Më 29 prill, ai luajti si titullar në fitoren 4–0 kundër Bayern München në ndeshjen e dytë të gjysëm-finales së Ligës së Kampionëve. Reali u kualifikua në finalen me rezultatin e përgjithshëm 5–0;[91] Alonso u ndëshkua me karton të verdhë në pjesën e parë për një ndërhyrje të gabuar ndaj Bastian Schweinsteiger, duke bërë që të mungonte në finale.[92][93] Në finalen e luajtur në Lisbonë, Reali fitoi 4–1 kundër Atlético Madridit, duke kompletuar La Décima (titulli i 10të në këtë kompeticion);[94] kjo ishte hera e dytë që Alonso e fitonte këtë trofe.[95]

Bayern München

[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

Më 29 gusht 2014, Alonso u transferua në Gjermani te Bayern München për një shifër të pazbuluar, duke firmosur një kontratë dy-vjeçare.[96][97] Ai debutoi një ditë më pas në barazimin 1–1 kundër Schalke 04 në kampionat.[98] Më 27 shtator, në ndeshjen kundër 1. FC Köln, Alonso vendosi një rekord të ri për numrin e pasimeve në një ndeshje të Bundesligës, me 196 pasime.[99] Goli i tij i parë me klubin erdhi me një goditje dënimi në fitoren 6–0 kundër Werder Bremen më 18 tetor.[100]

Alonso luajti ndeshjen e tij të 100të në UEFA Ligën e Kampionëve më 17 shkurt 2015 në barazimin pa gola kundër Shakhtar Donetsk, duke u përjashtuar me karton të kuq pas dy të verdhëve në pjesën e dytë.[101] Më 28 prill, ai ishte një katër lojtarët e ekipit, të gjithë fitues të Kupës së Botës, që humbën penalltinë në ndeshjen gjysëm-finale të kupës kundër Borussia Dortmundit; Bayerni u mposht 2–0.[102] Disa muaj më pas, ai ishte i vetmi që gaboi në gjuajtjet e penalltive në ndeshjen e Superkupës Gjermane kundër VfL Wolfsburg më 1 gusht; penalltia e tij u prit nga Koen Casteels.[103]

Më 18 dhjetor 2015, Alonso firmosi një marrëveshje të re me klubin deri në vitin 2017.[104] Më 9 mars 2017, Alonso njoftoi se do të tërhiqej nga futbolli në përfundim të sezonit 2016–17.[105][106] Ai dhe kapiteni Philipp Lahm luajtën ndeshjen e tyre të fundit si profesionist më 20 maj në fitoren 4–1 kundër Freiburgut; ai asistoi golin e parë të takimit të shënuar nga Arjen Robben dhe u zëvëndësua në minutën e 82të nga Franck Ribéry.[107]

Karriera ndërkombëtare

[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

Alonso u thirr për herë të parë në kombëtaren spanjolle nga trajneri Iñaki Sáez për ndeshjen miqësore kundër Ekuadorit më 30 prill 2003.[108] Ai luajti si titullar në fitoren 4–0 në Stadiumin Vicente Calderón.[109]

Një vit më pas, Alonso u përfshi në listën e 23 lojtarëve që do të luanin në UEFA Euro 2004.[110] Ai u aktivizua si zëvëndësues në fitoren minimale 1–0 kundër Rusisë si dhe luajti si titullar në humbjen kundër Portugalisë; Spanja u eliminua në fazën e grupeve.[111][112]

Alonso u aktivizua në gjashtë ndeshje në fushatën e suksesshme kualifikuese të FIFA Kupës së Botës 2006. Ai u zgjodh në listën me 23 lojtarë të trajnerit Luis Aragonés. Ai shënoi golin e parë me ekipin kombëtar më 14 qershor 2006 në fitoren 4–0 kundër Ukrainës në fazën e grupeve.[113] Spanja u eliminua në raundin e 16-tave nga Franca me rezultatin 3–1.[114]

Alonso e humbi vendin e tij si titullar gjatë fushatës kualifikuese të Euro 2008, duke u përballur me konkurencën e lojtarëve si David Silva, Cesc Fàbregas dhe Marcos Senna, kurse lojtarë si Xavi dhe Andrés Iniesta ishin shtylla e mesfushës.[115] Ai vazhdoi të ishte zëvëndësues edhe në turnament. Në ndeshjen e tretë të grupit kundër Greqisë, Alonso luajti si titullar dhe kapiten, kjo falë mungesës së disa lojtarëve titullar pasi Spanja e kishte siguruar kualifikimin, duke u shpallur lojtari i ndeshjes.[116] Spanja arriti të fitonte turnamentin për herë të dytë në histori, duke mposhtur Gjermaninë në finale; Alonso u aktivizua në katër nga gjashtë ndeshjet e ekipit.[117] I pyetur për suksesin e arritur në Euro 2008, Alonso deklaroi se kjo ishte "një arritje e jashtëzakonshme dhe një ëndërr".[118]

Më 20 gusht 2008, Alonso shënoi dygolëshin e parë me ekipin kombëtar në fitoren 3–0 në ndeshjen miqësore kundër Danimarkës.[119] Në verën e vitit 2009, ai mori pjesë në FIFA Kupën e Konfederatave në Afrikën e Jugut. Spanja u eliminua në gjysëm-finale nga Shtetet e Bashkuara. Në ndeshjen për vendin e tretë kundër Afrikës së Jugut, Alonso shënoi një gol ne goditje dënimi në minutën e 107të për t'i dhënë ekipit fitoren 3–2 pasi koha e rregullt ishte mbyllur në barazim 2–2.[120]

Në FIFA Kupën e Botës 2010, Alonso luajti si titullar në të gjitha ndeshjet e Spanjës në turnament, duke u aktivizuar krah Sergio Busquets dhe Xavit në mesfushë. Spanja fitoi trofeun për herë të parë në histori.[121] Në minutën e 28të të ndeshjes finale kundër Holandës, Alonso u godit në gjoks nga mesfushori kundërshtar Nigel de Jong, i cili për këtë faull u ndëshkua vetëm me karton të verdhë nga gjyqtari Howard Webb, një vendim që shkaktoi polemika të shumta. Pavarësisht se kishte dhimbje,[122] ai vazhdoi të luante edhe për një orë para se të zëvendësohej nga Fàbregas.

Alonso u aktivizua në gjashtë nga tetë ndeshjet e Grupit I në kualifikueset e UEFA Euro 2012, duke shënuar një gol në suksesin 2–0 kundër Republikës Çeke në Pragë. Spanja e mbylli grupin me pikë të plota, duke i fituar të gjitha ndeshjet. Në turnamentin e zhvilluar në Poloni dhe Ukrainë, Alonso shënoi një dygolësh në fitoren 2–0 kundër Francës në çerek-finale në ndeshjen e tij të 100të me ekipin kombëtar.[123][124] Në gjysëm-finalen kundër Portugalisë, koha e rregullt dhe shtesa u mbyllën në barazim pa gola; në gjuajtjet e penalltive, tentativa e Alonsos u prit nga Rui Patrício, por Spanja arriti të fitonte 4–2, duke u kualifikuar në finale.[125] Në finalen e luajtur më 10 korrik, Spanja fitoi lehtësisht 4–0 kundër Italisë, duke fituar edicionin e dytë rresht të Kampionatit Evropian; ky ishte trofeu i tretë madhor i Alonsos me ekipin kombëtar.[126]

Më 13 qershor 2014, Alonso shënoi me penallti në minutën e 27të në ndeshjen hapëse të grupit B të Kupës së Botës 2014 kundër Holandës. Megjithatë, Spanja u mposht me rezultatin 5–1. Në ndeshjen e dytë kundër Kilit, Alonso e nisi si titullar dhe u zëvëndësua në pjesën e dytë, pa mundur të shmangë humbjen 2–0 dhe eliminimin e parakohshëm nga kompeticioni. Ai luajti 83 minuta si titullar në fitoren 3–0 kundër Australisë në ndeshjen e tretë dhe të fundit në grup. Alonso njoftoi tërheqjen nga ekipi kombëtar më 27 gusht 2014.[127]

Profili i lojtarit

[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

Alonso ishte një mesfushor puntor dhe me vazhdimësi, i cili dallohej për kontributin e tij në mbrojtje dhe krijimin e aksioneve sulmuese, duke bërë që të konsiderohej gjerësisht si një nga mesfushorët më të mirë të gjeneratës së tij.[128] Alonso zotëronte teknikë të mirë, vizion të shkëlqyer si dhe pasime të sakta, duke qënë i aftë të mbulonte disa pozicione në mesfushë. Ai luante kryesisht si mesfushor qëndror si dhe mesfushor i tërhequr, aty ku ai shfrytëzonte topat e gjatë për të krijuar raste shënimi për shokët e ekipit.[129]

Përveç aftësive në ndërtimin e lojës dhe në mbrojtje, Alonso gjithashtu shquhej për gjuajtjet nga distanca, penalltitë dhe goditjet e dënimit.[130] Falë gjatësisë së tij, fizikut dhe pozicionimit, Alonso ishte një lojtar efikas në luftën në ajër, duke shënuar disa gola me kokë në karrierën e tij.[128][131][132]

Në rolin e tij si mesfushor-mbrojtës, Alonso u dallua për fizikun e tij, forcën, shkathtësinë, inteligjën teknike, ndërhyrjet e forta si dhe aftësinë për të lexuar lojën e kundërshtarëve.[133][134] Megjithatë, në disa raste ai është kritikuar për humbjen e përqëndrimit dhe ndërhyrjet e ashpra, duke bërë që merrte kartona të verdhë të panevojshëm dhe të humbte zotërimin e topit.[135]

Lidhur me stilin e lojës së Alonsos, Jonathan Wilson vuri në dukje në një artikull të vitit 2013 për The Guardian se ai ishte një shembull i një interpretuesi më krijues të rolit të mesfushës mbrojtës, i cili, "edhe pse i aftë të bënte ndërhyrje, përqendrohej në mbajtjen e topit në lëvizje, duke dhënë herë pas here pasime të gjata në krahë për të ndryshuar këndin e sulmit si një regjizor i stilit të vjetër".[136] Roli i tij është krahasuar gjithashtu me atë të një metodisti ("qendër-mesfushor", në zhargonin italian të futbollit), për shkak të aftësisë së tij për të diktuar lojën në mesfushë, si dhe për të ndihmuar ekipin e tij në mbrojtje.[137]

Që kur u tërhoq nga futbolli, Steven Gerrard ka thënë se beson që Alonso ishte mesfushori më i mirë me të cilin ka luajtur ndonjëherë.[138] Në mars 2017, ish-trajneri i tij te Bayern München, Pep Guardiola, me të cilin është krahasuar herë pas here për shkak të rolit dhe stilit të tyre të ngjashëm të lojës, e përshkroi Alonson si një nga mesfushorët më të mirë që kishte parë ndonjëherë në jetën e tij.[139][140]

Karriera si trajner

[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

Real Madrid U14

[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

Në vitin 2018, ndërsa po përfundonte kursin e tij të trajnerit UEFA Elite së bashku me ish-shokët e ekipit kombëtar Raúl, Xavi, Víctor Valdés dhe Joan Capdevila, Alonso u kthye te Real Madridi ku mori një rol si trajner i ekipit nën-14 të akademisë.[141]

Real Sociedad B

[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

Më 1 qershor 2019, Alonso u emërua trajner i Real Sociedad B në Segunda División B dhe e nisi punën më 9 korrik.[142][143] Ai debutoi në barazimin 1–1 kundër Burgos më 24 gusht.[144]

Në sezonin e dytë të Alonsos në pankinë, Sociedadi B u ngjit në Segunda División, duke fituar ndeshjen play-off kundër Algeciras më 22 maj 2021. Kjo fitore shënoi një rikthim të ekipit B në Segunda División për herë të parë që nga sezoni 1961–62.[145] Pavarësisht se gjatë sezonit u lidh me një kalim të mundshëm në Gjermani te Borussia Mönchengladbach,[146] Alonso firmosi një kontratë të re një-vjeçare me klubin.[147]

Në ndeshjen e tij të parë në Segunda División më 14 gusht 2021, Alonso fitoi 1–0 kundër Leganés falë golit të Jon Karrikaburut.[148] Më 25 maj 2022, Real Sociedad njoftoi se Alonso do të largohej nga ekipi B në përfundim të sezonit, e cila e pa ekipin të binte nga kategoria.[149]

Bayer Leverkusen

[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

Më 5 tetor 2022, Alonso u emërua trajneri i ri i Bayer Leverkusen në një kontratë deri në qershor 2024, duke zëvëndësuar Gerardo Seoane. Në momentin e mbërritjes së tij, ekipi renditej në vendin e parafundit në Bundesligë me tetë ndeshje të luajtura, duke pasur nisjen më të keqe të sezonit që nga viti 1979.[150] Alonso debutoi tre ditë më vonë në fitoren 4–0 në shtëpi kundër Schalke 04.[151] Në gjysëm-finalen e parë evropiane të klubit pas 21 vitesh, ekipi u eliminua nga Roma e ish trajnerit të tij José Mourinho me rezultatin e përgjithshëm 1–0.[152] Në përfundim të sezonit, Leverkusen u rendit në vendin e 6të në kampionat duke siguruar pjesëmarrjen në Ligën e Evropës për sezonin e ardhshëm. Në maj 2023, Alonso konfirmoi se do vazhdonte të ishte pjesë e ekipit për sezonin e ardhshëm, pavarësisht interesimit të Tottenham Hotspur.[153]

Më 4 gusht 2023, Alonso firmosi një kontratë të re tre-vjeçare.[154][155] Gjatë merkatos verore, Alonso solli në ekip lojtarë të dalluar si Granit Xhaka, Jonas Hofmann, Alejandro Grimaldo dhe Matěj Kovář. Ai gjithashtu vendosi të përdorte formacionin 3–4–3 e cila do të bazohej në qarkullimin e topit dhe kundër-sulme; ekipi pësoi vetëm 5 gola në 11 ndeshjet e para.[156][157] Në fazën e grupeve të Ligës së Evropës, ekipi i fitoi të gjashtë ndeshjet me 19 gola të shënuar.[158] Në shkurt 2024, Leverkusen regjistroi ndeshjen e 33të pa humbje në kampionat, duke thyer rekordin e Bayern München.[159][160]

Gjatë këtij sezoni, Alonso u lidh me një kalim të mundshëm te ish klubet e tij Bayern Müncheni, Liverpooli dhe Real Madridi. Megjithatë, më 29 mars 2024, ai konfirmoi angazhimin e tij me klubin gjerman.[161] Më 14 prill, Alonso udhëhoqi ekipin drejtë një fitoreje 5–0 kundër Werder Bremenit në shtëpi, duke fituar titullin e parë kampion në Gjermani pesë javë nga fundi.[162] Më 9 maj, pas barazimit 2–2 kundër Romës në gjysëm-finalen e dytë të Ligës së Evropës, Leverkuseni vendosi një rekord të ri me 49 ndeshje pa humbje, duke thyer rekordin e Benficës me 48 ndeshje në vitin 1965.[163] Ekipi fitoi edhe dy ndeshjet e mbetura të Bundesligës dhe e mbylli atë pa humbje, duke e zgjeruar rekordin në 51 ndeshje pa humbje. Rekordi u ndal më 22 maj në finalen e Ligës së Evropës ku Leverkusen u mposht 3–0 nga Atalanta.[164][165] Klubi vendosi disa rekorde në Bundesligë gjatë këtij sezoni, përfshirë numrin e fitoreve në një sezon (28), numrin e pikëve (90), numrin e golave të shënuar (89) dhe të pësuar (24), fitoret rresht (10) dhe ndeshjet pa pësuar gol (16).[166] Ata gjithashtu fituan 40 pikë më shumë sezoni i kaluar, duke barazuar rekordin e Stuttgartit. Më 25 maj, ekipi fitoi edhe Kupën e Gjermanisë pasi mposhti në finale Kaiserslauternin me rezultatin 1–0.[167]

Alonso e nisi sezonin e tretë me Leverkusenin duke fituar Superkupën e Gjermanisë kundër Stuttgartit 4–3 me penallti.[168][169] Mbrojtja e titullit nisi keq për ekipin që pësoi një humbje që në javën e dytë (3–2 kundër RB Leipzig), duke i dhënë fund rekordit me 51 ndeshje pa humbje në Bundesligë. Pas kësaj, ekipi mori 1 fitore dhe 5 barazime në gjashtë ndeshjet e rradhës, gjë që e la 9 pikë larg Bayernit kryesues pas 10 ndeshjesh. Në Ligën e Kampionëve, ekipi u kualifikua në fazën me eliminim direkt pasi u rendit në vendin e 6të në fazën e ligës në edicionin e parë të formatit të ri. Megjithatë, ekipi u eliminua në raundin e 16-tave nga Bayerni kurse në kupë u eliminua në gjysëm-finale nga ekipi i kategorisë së tretë Arminia Bielefeld.

Më 4 maj 2022, Leverkuseni barazoi 2–2 kundër Freiburgut, duke shpallur Bayernin kampion matematikisht dy javë nga fundi.[170] Pesë ditë më vonë, Alonso njoftoi se do të largohej nga klubi në përfundim të sezonit.[171]

Real Madrid

[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

Më 25 maj 2025, Alonso u emërua trajneri i ri i Real Madridit në një marrëveshje tre-vjeçare.[172] Ai zëvëndësoi Carlo Ancelottin, i cili ishte trajneri i tij te Real Madridi dhe Bayerni.[173]

Profili i trajnerit

[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

Alonso njihet për stilin e tij të zhdërvjellët të lojës si trajner, duke përdorur një sistem shumë të organizuar dhe rigoroz të bazuar në lojën pozicionale. Ai fillimisht preferonte rreshtimet 4–3–3 ose 4–2–3–1 kur ishte te Sociedadi B, por filloi të luante me rreshtimin 3–4–3 dhe 3–4–2–1 pas transferimit te Leverkuseni.[174][175] Ai njihet për taktikat e tij të cilat përfshijnë presionin për rikuperimin e topit në qëndrën e fushës.[176] Në zotërim të topit, ekipet e tij qarkollojnë topin për një periudhë të gjatë dhe ndërtojnë aksione sulmuese nga prapavija;[177] kontribut në këtë lojë ka organizatori i tërhequr, si Granit Xhaka, i cili organizon lojën përpara me pasime qëndrore ose në të dyja krahët.[178] Taktikat e tij janë frymëzuar nga trajnerë të shquar si Pep Guardiola, Carlo Ancelotti, José Mourinho, Rafael Benítez, dhe Vicente del Bosque.[179] Ata gjithashtu është komplimentuar për menaxhimin e lojtarëve dhe të ekipit.[180]

Jeta personale

[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

Alonso është i martuar me Nagore Aranburun dhe çifti ka tre fëmijë sëbashku: një djal (i lindur në vitin 2008) dhe dy vajza (të lindura në vitet 2010 dhe 2013).[181][182] Në mars 2008, ai humbi një ndeshje të rëndësishme kundër Interit në Ligën e Kampionëve me qëllim për të qëndruar pranë gruas së tij gjatë lindjes së fëmijës së tyre të parë.[183] Vendimi i tij për t'i dhënë përparësi familjes para Liverpoolit shkaktoi një fërkim me trajnerin e Liverpoolit Benítez.[184][185] Alonso dhe Mikel Arteta ishin komshinjë në të njëjtën rrugë gjatë kohës që u rritën në San Sebastián si dhe më pas jetonin afër njëri-tjetrit kur Alonso luante për Liverpoolin dhe Arteta për Evertonin.[186] Alonso e bindi Artetën për t'u transferuar te Liverpooli pasi i tregoi se sa i lumtur ishte me jetën në qytetin e Liverpoolit.[187][188] Alonso gjithashtu ndihmoi ish shokun e ekipit te Real Sociedadi Juan Ugarte për të kaluar te Wrexham.[189]

Vëllai i tij, Mikel Alonso, ishte gjithashtu futbollist profesionist i cili luajti me disa klube në Spanjë dhe Angli. Ata kanë qënë shok ekipi te Real Sociedadi kurse në sezonin 2007–08 të dy luajtën në Premier Ligë, edhe pse Mikel nuk ka gjurmë.[190] Alonso ka një tjetër vlla të përfshirë në futboll, Jon, i cili është gjyqtar.[191]

Alonso është tifoz i futbollit galik.[192] Interesi i tij për sportin irlandez buron që nga mosha 15 vjeç, kur ai qëndroi me një familje në qytetin irlandez të Kells, në Qarkun Meath për të mësuar anglisht dhe e luante këtë sport në kohën e tij të lirë.[193] Ai është gjithashtu tifoz i Liverpoolit, të cilën e ka deklaruar publikisht edhe kur luante për Real Madridin.[194] Në një intervistë për The Times Online në vitin 2011, Alonso deklaroi: "Jam ende tifoz i Liverpoolit dhe do të jem gjithmon" si dhe shtoi se do ta rriste djalin e tij si tifoz të klubit.[195]

Statistikat e karrierës

[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

Klube

[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

Burimi: [196][197][198]

Ndeshjet dhe golat sipas klubit, sezonit dhe kompeticionit
Klubi Sezoni Liga Kupa Kombëtare Kupa e Ligës Evropa Tjetër Gjithsej
DivizioniNdshGolaNdshGolaNdshGolaNdshGolaNdshGolaNdshGola
Real Sociedad 1999–2000 La Liga 0010–––10
2000–01 18000–––180
2001–02 29300–––293
2002–03 33310–––343
2003–04 34300–81–424
Gjithsej 114920–81–12410
Eibar (huazim) 2000–01 Segunda División 14000–––140
Liverpool 2004–05 Premier League 242000081–323
2005–06 35352001102[a]0535
2006–07 32410201501[b]0514
2007–08 192301040–272
2008–09 3343010101–475
Gjithsej 14315122404823021019
Real Madrid 2009–10 La Liga 34300–70–413
2010–11 34071–110–521
2011–12 36140–1002[c]1522
2012–13 28070–1002[c]0470
2013–14 26070–9000420
2014–15 0000–002[c]020
Gjithsej 1584251–470612366
Bayern München 2014–15 Bundesliga 26240–10200404
2015–16 26041–811[d]0392
2016–17 27330–701[d]0383
Gjithsej 795111–253201179
Gjithsej karriera 5083350440128611170144
  1. ↑ Një ndeshje në UEFA Super Kupë, një ndeshje në FIFA Kupën e Botës për Klube
  2. ↑ Ndeshje në FA Community Shield
  3. 1 2 3 Të gjitha ndeshjet në Supercopa de España
  4. 1 2 Ndeshje në DFL-Supercup

Kombëtarja

[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

Burimi: [199]

Ndeshjet dhe golat sipas ekipit kombëtar dhe vitit
Ekipi kombëtarVitiNdshGola
Spanja
200350
2004110
200560
2006111
200760
2008142
2009124
2010162
2011113
2012143
201330
201451
Gjithsej11416

Trofe

[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

Kombëtarja

[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

Referime

[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]
  1. ↑ "FIFA World Cup South Africa 2010: List of Players" (PDF) (në anglisht). FIFA. 4 qershor 2010. fq. 29. Arkivuar nga origjinali (PDF) më 17 maj 2020. Marrë më 13 shtator 2013.
  2. ↑ "Official Real Madrid profile" (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 8 prill 2012. Marrë më 1 maj 2011.
  3. 1 2 3 4 Gabim citimi: Etiketë <ref> e pavlefshme; asnjë tekst nuk u dha për refs e quajtura GB0
  4. 1 2 "Xabi Alonso Profile" (në anglisht). Liverpool F.C. Arkivuar nga origjinali më 4 gusht 2008. Marrë më 11 gusht 2008.
  5. ↑ Juan Pedro Andrados (10 nëntor 2001). "Primera División 2000/01" (në anglisht). RSSSF. Marrë më 11 nëntor 2016.
  6. ↑ Paul Abbandonato (3 korrik 2008). "It's the Real deal for Toshack" (në anglisht). Wales Online (Western Mail). Marrë më 12 gusht 2008.
  7. ↑ Sid Lowe (4 nëntor 2002). "Sociedad enjoy ride of their lives". The Guardian (në anglisht). Marrë më 11 gusht 2008.
  8. ↑ "Real seal Spanish title" (në anglisht). BBC Sport. 22 qershor 2003. Marrë më 23 qershor 2012.
  9. ↑ Rob Hughes (2 tetor 2003). "Champions League Soccer : Juventus and Real Sociedad show mettle" (në anglisht). The New York Times. Marrë më 23 qershor 2012.
  10. ↑ Emilio Pla Diaz (28 janar 2004). "Spain – Footballer of the Year" (në anglisht). RSSSF. Marrë më 12 gusht 2008.
  11. 1 2 3 John Sinnott (21 gusht 2004). "Alonso the pass master" (në anglisht). BBC Sport. Marrë më 12 gusht 2008.
  12. ↑ "Xabi Alonso Profile" (në anglisht). Football Database. Arkivuar nga origjinali më 15 dhjetor 2010. Marrë më 12 gusht 2008.
  13. 1 2 Gabim citimi: Etiketë <ref> e pavlefshme; asnjë tekst nuk u dha për refs e quajtura GB1
  14. 1 2 "Real Sociedad drop Alonso" (në anglisht). BBC Sport. 11 gusht 2004. Marrë më 12 gusht 2008.
  15. ↑ Gabim citimi: Etiketë <ref> e pavlefshme; asnjë tekst nuk u dha për refs e quajtura FieldBB
  16. ↑ "Alonso makes Anfield move" (në anglisht). BBC Sport. 20 gusht 2004. Marrë më 12 gusht 2008.
  17. ↑ Enrique Ortego (3 nëntor 2008). "La 'Rafalution' entra en la historia del Liverpool". Diario AS (në spanjisht). Marrë më 18 nëntor 2008.
  18. ↑ "Liverpool grab Garcia" (në anglisht). BBC Sport. 20 gusht 2004. Marrë më 14 gusht 2008.
  19. ↑ "Bolton 1–0 Liverpool". BBC Sport (në anglisht). 29 gusht 2004. Marrë më 14 gusht 2008.
  20. ↑ Gerry Cox (17 tetor 2004). "Alonso inspires a change of fortune". The Observer (në anglisht). Marrë më 14 gusht 2008.
  21. ↑ "Fulham 2–4 Liverpool" (në anglisht). BBC Sport. 16 tetor 2004. Marrë më 14 gusht 2008.
  22. ↑ "Alonso happy to be at Anfield" (në anglisht). BBC Sport. 3 dhjetor 2004. Marrë më 15 gusht 2008.
  23. ↑ "Liverpool 2–1 Arsenal" (në anglisht). BBC Sport. 28 nëntor 2004. Marrë më 15 gusht 2008.
  24. ↑ "Liverpool 0–1 Chelsea" (në anglisht). BBC Sport. 1 janar 2005. Marrë më 15 gusht 2008.
  25. ↑ "Alonso sidelined for three months" (në anglisht). BBC Sport. 5 janar 2005. Marrë më 15 gusht 2008.
  26. ↑ "Juventus 0–0 Liverpool" (në anglisht). BBC Sport. 13 prill 2005. Marrë më 15 gusht 2008.
  27. ↑ Kevin McCarra (14 prill 2005). "Liverpool set up Chelsea clash". The Guardian (në anglisht). Marrë më 15 gusht 2008.
  28. ↑ Kevin McCarra (28 prill 2005). "Red resistance tips the balance". The Guardian (në anglisht). Marrë më 15 gusht 2008.
  29. ↑ Phil Shaw (25 maj 2005). "Alonso adds touch of the sublime to Anfield armada" (në anglisht). The Independent. Arkivuar nga origjinali më 3 shtator 2014. Marrë më 1 dhjetor 2011.
  30. ↑ "Alonso tells of Reds heartbreak" (në anglisht). BBC Sport. 28 prill 2005. Marrë më 16 gusht 2008.
  31. ↑ Henry Winter (4 maj 2005). "Glorious Liverpool a big noise again". The Daily Telegraph (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 11 janar 2022. Marrë më 15 gusht 2008.
  32. ↑ Frank Keogh (25 maj 2005). "Why it was the greatest cup final" (në anglisht). BBC Sport. Marrë më 16 gusht 2008.
  33. ↑ Kevin McCarra (26 maj 2005). "Grit, spirit and the ultimate glory". The Guardian (në anglisht). Marrë më 16 gusht 2008.
  34. ↑ "AC Milan 3–3 Liverpool (aet)" (në anglisht). BBC Sport. 25 maj 2005. Marrë më 16 gusht 2008.
  35. ↑ Dominic Fifield (26 maj 2005). "Gerrard inspires Liverpool by sheer willpower". The Guardian (në anglisht). Marrë më 16 gusht 2008.
  36. ↑ "Benítez's brave change of tack leaves Milan in reverse gear". The Guardian (në anglisht). 26 maj 2005. Marrë më 16 gusht 2008.
  37. ↑ "Benítez demands trophy defence for Reds". The Guardian (në anglisht). 26 maj 2005. Marrë më 16 gusht 2008.
  38. ↑ "Benítez stunned by epic comeback" (në anglisht). BBC Sport. 26 maj 2006. Marrë më 22 gusht 2008.
  39. ↑ "The miracle of Istanbul". The Guardian (në anglisht). 29 maj 2005. ISSN 0261-3077. Marrë më 9 mars 2019.
  40. ↑ "Sissoko completes Liverpool move" (në anglisht). BBC Sport. 13 korrik 2005. Marrë më 11 dhjetor 2014.
  41. ↑ "Crouch defends Liverpool tactics" (në anglisht). BBC Sport. 19 shtator 2005. Marrë më 22 gusht 2008.
  42. ↑ "Liverpool 0-2 Benfica (agg 0-3)" (në anglisht). BBC Sport. 8 mars 2006. Marrë më 23 korrik 2025.
  43. ↑ Jamie Bradbury (7 janar 2006). "Reds edge classic" (në anglisht). Federata Angleze e Futbollit. Arkivuar nga origjinali më 23 nëntor 2008. Marrë më 12 nëntor 2008.
  44. ↑ Kevin McCarra (9 janar 2006). "Echoes of another epic as Liverpool forced to treat Luton like Milan". The Guardian (në anglisht). Marrë më 12 nëntor 2008.
  45. ↑ "Fan makes £25,000 on dream goal" (në anglisht). BBC Sport. 10 janar 2006. Marrë më 14 gusht 2008.
  46. ↑ "Portsmouth 1–3 Liverpool" (në anglisht). BBC Sport. 8 maj 2006. Marrë më 1 shkurt 2011.
  47. ↑ "Liverpool 3–3 West Ham (aet)" (në anglisht). BBC Sport. 13 maj 2006. Marrë më 22 gusht 2008.
  48. 1 2 Ian Hughes (20 shtator 2006). "Liverpool 2–0 Newcastle" (në anglisht). BBC Sport. Marrë më 14 gusht 2008.
  49. ↑ Andy Hunter (21 shtator 2006). "Liverpool 2 Newcastle United 0: Alonso hits 70-yard wonder goal to thrill Reds". The Independent (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 7 maj 2022. Marrë më 11 nëntor 2008.
  50. ↑ Ian Winrow (22 shtator 2006). "Alonso denies his long shots are a gamble". The Daily Telegraph (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 11 janar 2022. Marrë më 16 gusht 2008.
  51. ↑ "Newcastle goal my best". The Daily Star (në anglisht). 22 shtator 2006. Marrë më 16 gusht 2008.
  52. ↑ "Alonso commits to five more years at Liverpool" (në anglisht). The Guardian. 8 qershor 2007. Marrë më 1 dhjetor 2011.
  53. ↑ Jamie Jackson (2 shtator 2007). "Benítez has Liverpool dreaming of a new tilt at the title". The Guardian (në anglisht). Marrë më 15 tetor 2008.
  54. ↑ Ronald Atkin (2 shtator 2007). "Liverpool 6 Derby County 0: Torres and Alonso lead Rams to the slaughter". The Independent (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 7 maj 2022. Marrë më 1 dhjetor 2011.
  55. ↑ "Bad breaks put Xabi Alonso and Daniel Agger out for six weeks" (në anglisht). Liverpool Daily Post. 20 shtator 2007. Arkivuar nga origjinali më 6 gusht 2012. Marrë më 15 tetor 2008.
  56. ↑ "Xabi Alonso speaks of his Liverpool injury hell" (në anglisht). Liverpool Daily Post. 19 dhjetor 2007. Arkivuar nga origjinali më 6 gusht 2012. Marrë më 15 tetor 2008.
  57. ↑ Tony Barrett (18 dhjetor 2007). "Steven Gerrard out of cup clash as Xabi Alonso returns". Liverpool Echo (në anglisht). Marrë më 13 nëntor 2008.
  58. ↑ Henry Winter (12 mars 2008). "Torres ensures Liverpool place in Fab Four". The Daily Telegraph (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 11 janar 2022. Marrë më 13 nëntor 2008.
  59. ↑ Phil McNulty (14 gusht 2008). "Liverpool may fall short in title tilt" (në anglisht). BBC Sport. Marrë më 13 nëntor 2008.
  60. ↑ "Rafa Benítez: "Xabi Alonso es un jugador de clase superior"". Marca (në spanjisht). 27 tetor 2007. Marrë më 13 nëntor 2008.
  61. ↑ Paul Hassall (12 janar 2008). "Xabi's sweeper dream" (në anglisht). Liverpool F.C. Arkivuar nga origjinali më 30 prill 2008. Marrë më 15 dhjetor 2008.
  62. ↑ "Liverpool still want Gareth Barry" (në anglisht). Liverpool Daily Post. 29 korrik 2008. Arkivuar nga origjinali më 6 gusht 2012. Marrë më 6 tetor 2008.
  63. ↑ Chris Barrett (16 korrik 2008). "Juventus end pursuit of Alonso". The Guardian (në anglisht). Marrë më 6 tetor 2008.
  64. ↑ "Alonso admits summer sorrow" (në anglisht). Sky Sports. 4 tetor 2008. Marrë më 6 tetor 2008.
  65. ↑ "Gerrard tribute to Xabi Alonso" (në anglisht). Liverpool F.C. 15 shtator 2008. Arkivuar nga origjinali më 4 gusht 2012. Marrë më 1 dhjetor 2011.
  66. ↑ "Alonso Fires Reds Clear at the Top" (në anglisht). Liverpool F.C. 26 tetor 2008. Arkivuar nga origjinali më 30 tetor 2008. Marrë më 4 nëntor 2008.
  67. ↑ Mandeep Sanghera (25 prill 2009). "Hull 1–3 Liverpool" (në anglisht). BBC Sport. Marrë më 29 gusht 2014.
  68. ↑ "Alonso completes £30m Real move" (në anglisht). BBC Sport. 5 gusht 2009. Marrë më 25 prill 2011.
  69. ↑ James Pearce. "Liverpool's Xabi Alonso hands in transfer request". Liverpool Echo (në anglisht). Marrë më 30 korrik 2009.
  70. ↑ Paul Eaton. "Liverpool agree Alonso Deal" (në anglisht). Liverpool F.C. Arkivuar nga origjinali më 17 korrik 2010. Marrë më 1 dhjetor 2011.
  71. ↑ "Alonso completes £30m Real move" (në anglisht). BBC Sport. 5 gusht 2009. Marrë më 5 gusht 2009.
  72. ↑ "Gerrard 'devastated' by Alonso exit" (në anglisht). ESPN FC. Arkivuar nga origjinali më 9 nëntor 2009. Marrë më 4 mars 2009.
  73. ↑ "Xabi Alonso statistics" (në anglisht). ESPN FC. Arkivuar nga origjinali më 17 korrik 2012. Marrë më 19 maj 2010.
  74. ↑ "Real Madrid 6–2 Villarreal" (në anglisht). ESPN FC. 21 shkurt 2010. Marrë më 29 korrik 2014.
  75. ↑ "Spanish Primera División Table 2009-2010" (në anglisht). ESPN FC. Arkivuar nga origjinali më 21 tetor 2012. Marrë më 19 maj 2010.
  76. ↑ "92 Points Not Good Enough for Real Madrid to Win La Liga" (në anglisht). Bleacher Report. Arkivuar nga origjinali më 19 korrik 2022. Marrë më 11 qershor 2024.
  77. ↑ Phil Ball (17 maj 2010). "At the end of the day..." (në anglisht). ESPN FC. Arkivuar nga origjinali më 22 maj 2010. Marrë më 19 maj 2010.
  78. ↑ "Seis azulgranas, en el once ideal de la Liga". Marca (në anglisht). Marrë më 19 maj 2010.
  79. ↑ Eduardo Alvarez (17 maj 2010). "La Liga Team of the Season" (në anglisht). ESPN FC. Arkivuar nga origjinali më 20 maj 2010. Marrë më 19 maj 2010.
  80. ↑ "Finalistas Premios LPF" (në anglisht). Liga de Fútbol Profesional. Arkivuar nga origjinali më 3 qershor 2012. Marrë më 15 korrik 2010.
  81. ↑ Diego Torres (23 shkurt 2010). "Capitán sin brazalete". El Pais (në anglisht). Marrë më 19 maj 2010.
  82. ↑ Gordon Tynan (28 maj 2010). "Mourinho to be unveiled at Madrid on Monday after £7m compensation deal" (në anglisht). Londër: The Independent. Arkivuar nga origjinali më 7 prill 2019. Marrë më 31 maj 2010.
  83. ↑ Ollie Irish. "Cristiano Ronaldo Takes Raul's No.7 Shirt at Real Madrid, Benzema Moves To No.9, Xabi Alonso Takes No.14" (në anglisht). Whoateallthepies.tv. Arkivuar nga origjinali më 6 gusht 2010. Marrë më 1 dhjetor 2011.{{cite web}}: Mirëmbajtja CS1: Adresë e papërshtatshme (lidhja)
  84. ↑ "Real Madrid 5–1 Real Murcia" (në anglisht). ESPN FC. 10 nëntor 2010. Marrë më 29 korrik 2025.
  85. ↑ "Ronaldo's late goal gives Real Madrid win over Barcelona in Copa del Rey" (në anglisht). The Guardian. 21 prill 2011. Arkivuar nga origjinali më 22 prill 2011. Marrë më 23 prill 2011.
  86. ↑ Abel Romera (14 gusht 2011). "El Real Madrid deja escapar vivo al Barcelona" (në spanjisht). AS. Marrë më 18 gusht 2011.
  87. ↑ "Messi shines again as Barcelona claim Super Cup" (në anglisht). UEFA. 17 gusht 2011. Marrë më 29 korrik 2025.
  88. ↑ "Real Madrid draws 0-0 at Racing Santander" (në anglisht). San Diego Union Tribune. 21 shtator 2011. Marrë më 29 korrik 2025.
  89. ↑ "Jose Mourinho, Real Madrid earn vindication after La Liga conquest" (në anglisht). Fox Sports. 13 maj 2012. Marrë më 19 gusht 2012.
  90. ↑ "Xabi Alonso Signs 2-Year Contract with Real Madrid" (në anglisht). Bleacher Report. 8 janar 2014. Marrë më 11 janar 2014.
  91. ↑ "Bayern Munich vs. Real Madrid: Final score 0–4 (0–5 aggregate), Blancos overwhelm Bayern, advance to the final" (në anglisht). SB Nation. 29 prill 2014. Marrë më 30 prill 2014.
  92. ↑ "Bayern Munich 0 Real Madrid 4" (në anglisht). BBC Sport. 29 prill 2014. Marrë më 30 prill 2014.
  93. ↑ "Real Madrid's Xabi Alonso And The 21 Other Players To Miss The Champions League Final Via Suspension" (në anglisht). Caught Offside. 1 maj 2014.
  94. ↑ "Madrid finally fulfil Décima dream" (në anglisht). UEFA. 24 maj 2014. Marrë më 24 maj 2014.
  95. ↑ "Real Madrid 4 Atlético Madrid 1". BBC Sport (në anglisht). Marrë më 25 maj 2014.
  96. ↑ "Official announcement: Xabi Alonso". realmadrid.com (në anglisht). Real Madrid C.F. 29 gusht 2014.
  97. ↑ "Xabi Alonso: Bayern Munich sign Real Madrid player" (në anglisht). BBC Sport. 29 gusht 2014. Marrë më 29 gusht 2014.
  98. ↑ Tom Coleman (30 gusht 2014). "Schalke 1–1 Bayern Munich: Howedes seals controversial point for hosts" (në anglisht). Goal.com. Marrë më 31 gusht 2014.
  99. ↑ Garry Reilly (1 tetor 2014). "5 Incredible Stats That Show How Important Xabi Alonso Is For Bayern Munich". Balls.ie (në anglisht). Marrë më 2 tetor 2014.
  100. ↑ "Bayern Mun 6–0 SV Werder Bremen" (në anglisht). BBC Sport. 18 tetor 2014. Marrë më 19 tetor 2014.
  101. ↑ Luke Reddy (17 shkurt 2015). "Shakhtar Donetsk v Bayern Munich" (në anglisht). BBC Sport. Marrë më 17 shkurt 2015.
  102. ↑ "Bayern Munich 1–1 Borussia Dortmund" (në anglisht). BBC Sport. 29 prill 2015.
  103. ↑ Leander Schaerlaeckens (1 gusht 2015). "Nicklas Bendtner emerges as Wolfsburg's unlikely hero in DFL-Supercup" (në anglisht). Yahoo. Marrë më 2 gusht 2015.
  104. ↑ "Der FC Bayern verlängert mit vier Superstars". Die Welt (në gjermanisht). 18 dhjetor 2015. Marrë më 21 dhjetor 2015.
  105. ↑ "Xabi Alonso on Twitter" (në anglisht). Twitter. 9 mars 2017. Marrë më 9 mars 2017.
  106. ↑ "Xabi Alonso to retire at end of season" (në anglisht). SkySports. 9 mars 2017. Marrë më 9 mars 2017.
  107. ↑ Matthias Arnhold (28 qershor 2017). "Xabi Alonso Olano – Matches and Goals in Bundesliga" (në anglisht). RSSSF. Marrë më 5 korrik 2017.
  108. ↑ "Xabi Alonso: "Espero aprovechar esta oportunidad"" (në spanjisht). Diario AS. 24 prill 2003. Marrë më 16 dhjetor 2023.
  109. ↑ "Xabi Alonso, la elegancia de la selección" (në spanjisht). RTVE. 27 gusht 2014. Marrë më 16 dhjetor 2023.
  110. ↑ "Spain on the defensive for finals" (në anglisht). CNN. 20 maj 2004. Arkivuar nga origjinali më 16 dhjetor 2023. Marrë më 16 dhjetor 2023.
  111. ↑ "Spain 1–0 Russia" (në anglisht). BBC Sport. 12 qershor 2004. Marrë më 16 dhjetor 2023.
  112. ↑ "Spain 0–1 Portugal" (në anglisht). BBC Sport. 20 qershor 2004. Marrë më 16 dhjetor 2023.
  113. ↑ Erica Bulman (14 qershor 2006). "David Villa scores twice as Spain reigns over Ukraine 4–0". USA Today (në anglisht). Marrë më 22 gusht 2008.
  114. ↑ "Spain 1–3 France" (në anglisht). BBC Sport. 26 korrik 2007. Marrë më 22 gusht 2008.
  115. ↑ Daniel Taylor (19 qershor 2008). "Second-string Alonso displays class of Spanish squad". The Guardian (në anglisht). Marrë më 15 dhjetor 2008.
  116. ↑ Simon Baskett (18 qershor 2008). "Second string Spain too good for Greece" (në anglisht). Reuters. Arkivuar nga origjinali më 10 janar 2009. Marrë më 15 dhjetor 2008.
  117. ↑ "Xabi Alonso Player Profile Euro 2008" (në anglisht). Sky Sports. Arkivuar nga origjinali më 2 prill 2010. Marrë më 13 nëntor 2008.
  118. ↑ Guillem Balagué (30 qershor 2008). "Exclusive Interview: Xabi Alonso" (në anglisht). Guillem Balagué. Arkivuar nga origjinali më 23 shkurt 2012. Marrë më 4 nëntor 2008.
  119. ↑ Kim McLaughlin (20 gusht 2008). "UPDATE 1-Soccer-Alonso double helps Spain ease past Denmark" (në anglisht). Reuters. Arkivuar nga origjinali më 11 janar 2009. Marrë më 22 gusht 2008.
  120. ↑ "Spain see off South Africa in extra-time to finish third in Confederations Cup" (në anglisht). The Guardian. 28 qershor 2009. Marrë më 16 dhjetor 2023.
  121. ↑ "FIFA player Statistics: XABI ALONSO" (në anglisht). FIFA. Arkivuar nga origjinali më 12 qershor 2008.
  122. ↑ Paul Joyce. "Xabi Alonso in broken rib fear" (në anglisht). The Daily Express. Marrë më 15 korrik 2010.
  123. ↑ "Xabi Alonso fires Spain to Euro 2012 semifinals" (në anglisht). Times of India. 24 qershor 2012. Arkivuar nga origjinali më 25 qershor 2012.
  124. ↑ Mandeep Sanghera (23 qershor 2012). "Spain 2–0 France" (në anglisht). BBC Sport. Marrë më 26 janar 2017.
  125. ↑ "Euro 2012: Defending champion Spain advances to another final after beating Portugal 4–2 on penalties" (në anglisht). Nju Jork: Daily News. 27 qershor 2012. Marrë më 28 qershor 2012.
  126. ↑ Phil McNulty (1 korrik 2012). "Spain 4–0 Italy" (në anglisht). BBC Sport. Marrë më 4 maj 2015.
  127. ↑ "Xabi Alonso: Real Madrid midfielder retires from Spain duty" (në anglisht). BBC Sport. 27 gusht 2014. Marrë më 27 gusht 2014.
  128. 1 2 "Xabi Alonso: FC Bayern's indisputable Ballmagnet" (në anglisht). Bundesliga. 28 shtator 2014. Arkivuar nga origjinali më 3 tetor 2014. Marrë më 3 dhjetor 2014.
  129. ↑ Raphael Honigstein (22 tetor 2014). "Xabi Alonso provides the tempo that makes Bayern's jazz flow" (në anglisht). ESPN FC. Marrë më 3 dhjetor 2014.
  130. ↑ Stefano D'Alessio (16 prill 2012). "Campioni ai Raggi X: Xabi Alonso e l'arte del passaggio" (në italisht). calciomercato.it. Arkivuar nga origjinali më 3 shkurt 2015. Marrë më 3 dhjetor 2014.
  131. ↑ Alfredo Pedullà (17 nëntor 2013). "Pirlo e Xabi Alonso: vietato fare confusione. Inter-Milan e la potenziale nuova mappa dei direttori, Sabatini in testa. Lodi, uno da Toro. Leonardi da applausi. La tessera del tifoso: qualcuno paghi" (në italisht). tuttomercatoweb.com. Marrë më 3 dhjetor 2014.
  132. ↑ "Spagna, ci pensa Xabi Alonso Francia spenta ed eliminata". La Gazzetta dello Sport (në italisht). 23 qershor 2012. Marrë më 3 dhjetor 2014.
  133. ↑ "Roma-Bayern Monaco, stasera" (në italisht). ilpost.it. 21 tetor 2014. Marrë më 3 dhjetor 2014.
  134. ↑ "La Spagna gioca da sola contro la Francia e si merita la semifinale" (në italisht). Il Foglio. 24 qershor 2012. Arkivuar nga origjinali më 3 shkurt 2015. Marrë më 3 dhjetor 2014.
  135. ↑ Tim Keeney (29 prill 2014). "Xabi Alonso Slams UEFA Rule After Earning Suspension for Champions League Final" (në anglisht). Bleacher Report. Marrë më 3 dhjetor 2014.
  136. ↑ Jonathan Wilson (18 dhjetor 2013). "The Question: what does the changing role of holding midfielders tell us?" (në anglisht). The Guardian. Marrë më 31 tetor 2014.
  137. ↑ "Jorginho è l'Oro di Napoli: celebrato anche da La Gazzetta dello Sport". 90min.com (në italisht). 22 maj 2017. Marrë më 13 prill 2022.
  138. ↑ Gabim citimi: Etiketë <ref> e pavlefshme; asnjë tekst nuk u dha për refs e quajtura hitc.com
  139. ↑ Jonathan Smith (10 mars 2017). "Bayern Munich's Xabi Alonso will make a good manager – Pep Guardiola" (në anglisht). ESPN FC. Marrë më 28 mars 2019.
  140. ↑ Gabim citimi: Etiketë <ref> e pavlefshme; asnjë tekst nuk u dha për refs e quajtura Sportreview
  141. ↑ Jose Felix Diaz; Chris Winterburn (31 maj 2018). "Xabi Alonso will coach a Real Madrid youth team". Marca (në anglisht). Marrë më 6 shtator 2018.
  142. ↑ "Xabi Alonso leaves Real Madrid to coach Real Sociedad's B team". Marca (në anglisht). Madrid. 1 korrik 2019. Marrë më 7 korrik 2019.
  143. ↑ "Xabi Alonso: Ex-Liverpool midfielder begins role as Real Sociedad B coach" (në anglisht). BBC Sport. 9 korrik 2019. Marrë më 10 korrik 2019.
  144. ↑ Lizasoain, Imanol (24 gusht 2019). "El Sanse de Alonso se estrena con un punto" (në spanjisht). El Diario Vasco. Marrë më 20 maj 2023.
  145. ↑ "Ex-Liverpool, Real Madrid midfielder Xabi Alonso makes history at Real Sociedad B" (në anglisht). ESPN FC. 23 maj 2021. Marrë më 29 maj 2021.
  146. ↑ "Xabi Alonso: Former Liverpool midfielder to become head coach of Borussia Monchengladbach" (në anglisht). Sky Sports. 22 mars 2021. Marrë më 26 mars 2021.
  147. ↑ "Xabi Alonso: Former Liverpool midfielder extends deal as Real Sociedad B head coach until 2022" (në anglisht). Sky Sports. 26 mars 2021. Marrë më 26 mars 2021.
  148. ↑ Paula Soroeta (14 gusht 2021). "Xabi Alonso: "Hemos jugado un partido muy serio, lo hemos madurado bien"" (në spanjisht). El Diario Vasco. Marrë më 20 maj 2023.
  149. ↑ "Hasta pronto, Xabi" (në spanjisht). Real Sociedad. 25 maj 2022. Marrë më 1 qershor 2022.
  150. ↑ "Xabi Alonso handed Bayer Leverkusen manager role after Seoane sacking" (në anglisht). The Guardian. 5 tetor 2022. Marrë më 20 maj 2023.
  151. ↑ "Leverkusen crush Schalke 4–0 in winning debut for coach Xabi Alonso" (në anglisht). The Times of India. 8 tetor 2022. Marrë më 20 maj 2023.
  152. ↑ "Europa League: Roma and Sevilla advance to the final" (në anglisht). Le Monde. 19 maj 2023. Marrë më 20 maj 2023.
  153. ↑ Jonathan Gorrie (17 maj 2023). "Tottenham manager news: Xabi Alonso confirms Bayer Leverkusen latest" (në anglisht). Evening Standard. Marrë më 20 maj 2023.
  154. ↑ "Xabi Alonso extends deal at Leverkusen to 2026". The Daily Star (në anglisht). Dhaka. 4 gusht 2023.
  155. ↑ "Bayer 04 agree new deal with Xabi Alonso" (në anglisht). Bayer 04 Leverkusen. 4 gusht 2023.
  156. ↑ "From 'Neverkusen' to Bundesliga title contenders: Inside Xabi Alonso's success at Bayer Leverkusen" (në anglisht). ESPN FC. 1 dhjetor 2023. Arkivuar nga origjinali më 29 janar 2024. Marrë më 29 janar 2024.
  157. ↑ Emma Smith (23 nëntor 2023). "Bayer Leverkusen: How Xabi Alonso's 'Neverkusen' are challenging Harry Kane's Bayern Munich" (në anglisht). BBC Sport. Marrë më 16 dhjetor 2023.
  158. ↑ "Perfect Leverkusen sails into last 16" (në anglisht). BeIN Sports. 14 dhjetor 2023. Marrë më 16 dhjetor 2023.
  159. ↑ "Leverkusen extend Bundesliga lead and set 33-game unbeaten record" (në anglisht). The Guardian. Reuters. 23 shkurt 2024. Marrë më 25 shkurt 2024.
  160. ↑ "Xabi Alonso From "Leverkusen" to "Neverlosing"". soccersat.com (në anglisht). Marrë më 26 mars 2024.
  161. ↑ AFP (29 mars 2024). "Liverpool target Xabi Alonso says staying as Leverkusen coach" (në anglisht). FRANCE24. Marrë më 29 mars 2024.
  162. ↑ "Bayer Leverkusen beat Werder Bremen to win the Bundesliga!" (në anglisht). Bundesliga. 14 prill 2024. Marrë më 14 prill 2024.
  163. ↑ "Bayer 04 Leverkusen 2–2 Roma" (në anglisht). BBC Sport. 9 maj 2024.
  164. ↑ "Atalanta-Leverkusen / UEFA Europa League Final" (në anglisht). UEFA. 22 maj 2024.
  165. ↑ Jonathan Wilson (22 mars 2024). "Atalanta win Europa League as Lookman hat-trick ends Leverkusen's unbeaten run" (në anglisht). The Guardian.
  166. ↑ "Fußball: Leverkusen feiert historische Saison". sport.ORF.at (në gjermanisht). 19 maj 2024. Marrë më 20 maj 2024.
  167. ↑ "Bayer Leverkusen beats Kaiserslautern in German Cup final" (në anglisht). DW. 25 maj 2024. Marrë më 28 maj 2024.
  168. ↑ "Bayer Leverkusen battle back to beat VfB Stuttgart on penalties in Supercup" (në anglisht). Bundesliga. 17 gusht 2024. Marrë më 17 gusht 2024.
  169. ↑ "Bayer Leverkusen 2 Stuttgart 2 (4-3 on pens)" (në anglisht). BBC Sport. 17 gusht 2024. Marrë më 21 gusht 2024.
  170. ↑ "Freiburg 2–2 Bayer Leverkusen" (në anglisht). BBC Sport. 4 maj 2025.
  171. ↑ "Xabi Alonso to leave Bayer 04 at the end of the season" (në anglisht). Bayer 04 Leverkusen. 9 maj 2025.
  172. ↑ "Official Announcement: Xabi Alonso". realmadrid.com (në anglisht). Real Madrid C.F. 25 maj 2025. Arkivuar nga origjinali më 28 maj 2025. Marrë më 25 maj 2025.
  173. ↑ "Xabi Alonso named new Real Madrid coach". realmadrid.com (në anglisht). Real Madrid C.F. 25 maj 2025. Arkivuar nga origjinali më 27 maj 2025. Marrë më 25 maj 2025.
  174. ↑ Mark Carey; Tom Harris (10 maj 2025). "Xabi Alonso worked wonders at Bayer Leverkusen. Would his tactics and style suit Real Madrid?" (në anglisht). The New York Times. Marrë më 10 qershor 2025.
  175. ↑ "Xabi Alonso's coaching career analysed" (në anglisht). Coaches' Voice. 26 janar 2024. Marrë më 10 qershor 2025.
  176. ↑ "From Midfield Maestro to Bundesliga Mastermind: Xabi Alonso's Leverkusen Legacy - Breaking The Lines" (në anglisht). Breaking the Lines. 19 maj 2025. Marrë më 10 qershor 2025.
  177. ↑ "Xhaka reveals what makes Xabi Alonso a 'new generation' of manager" (në anglisht). All Football App. 5 janar 2025. Marrë më 4 shtator 2025.
  178. ↑ "How Xabi Alonso has improved Bayer Leverkusen 2022/23: five tactical observations" (në anglisht). Coaches' Voice. 18 prill 2023. Marrë më 10 qershor 2025.
  179. ↑ Henry Flynn (12 janar 2024). "Bayer Leverkusen's Xabi Alonso Could Have A Pep Guardiola-Like Effect" (në anglisht). Forbes. Marrë më 10 qershor 2025.
  180. ↑ "Years of learning from best to help Alonso at Real Madrid" (në anglisht). theScore.com. 25 maj 2025. Marrë më 10 qershor 2025.
  181. ↑ "Pitter Patter: Xabi And Nagore Alonso Welcome Baby Ane" (në anglisht). Kickette. 31 mars 2010. Arkivuar nga origjinali më 13 korrik 2011. Marrë më 30 gusht 2014.
  182. ↑ Raoul Higuera (2 dhjetor 2013). "Xabi Alonso y Nagore Aranburu ya tienen la familia numerosa con el nacimiento de Emma" (në spanjisht). Vanitatis. Arkivuar nga origjinali më 8 dhjetor 2013. Marrë më 30 gusht 2014.
  183. ↑ "Xabi Alonso: "Fue un poco frustrante no jugar, pero tenía que estar con mi familia"". El Mundo (në spanjisht). 13 mars 2008. Marrë më 4 nëntor 2008.
  184. ↑ Sam Wallace (11 mars 2008). "Alonso left at home after Benítez tires of baby talk". The Independent (në anglisht). Arkivuar nga origjinali më 7 maj 2022. Marrë më 4 nëntor 2008.
  185. ↑ Luis Martín (12 mars 2008). "La paternidad de Xabi Alonso provoca un lío en Anfield". El Pais (në spanjisht). Marrë më 4 nëntor 2008.
  186. ↑ James Ducker (25 mars 2006). "Arteta puts friendship on hold as Everton eye Europe". The Times (në anglisht). Londër. Marrë më 18 janar 2025.
  187. ↑ David Prentice (26 shtator 2008). "Mikel Arteta and Xabi Alonso's special bond put on hold in Everton-Liverpool derby". Liverpool Echo (në anglisht). Marrë më 4 nëntor 2008.
  188. ↑ Santi Cazorla (8 prill 2025). "69vn" (në anglisht). Marrë më 24 prill 2025.
  189. ↑ Jimmy Rice (18 janar 2007). "Xabi Alonso: The Big Interview" (në anglisht). Liverpool F.C. Arkivuar nga origjinali më 18 shtator 2007. Marrë më 15 gusht 2008.
  190. ↑ "Alonso joins Bolton from Sociedad" (në anglisht). BBC Sport. 10 korrik 2007. Marrë më 4 nëntor 2008.
  191. ↑ Manoj Daswani (28 janar 2009). "El Tenerife elige a Mikel Alonso" (në spanjisht). La Opinion de Tenerife. Marrë më 30 gusht 2014.
  192. ↑ "Meath Kop big fan in Alonso" (në anglisht). Sunday Mirror. 20 janar 2008. Marrë më 29 korrik 2014.
  193. ↑ "Reprint of aforementioned article on messageboard" (në anglisht). GAA Board. 3 janar 2008. Marrë më 29 korrik 2014.
  194. ↑ Cameron Winstanley (27 janar 2024). "Xabi Alonso raised Liverpool-born son as Reds fan – 15 years after Anfield exit" (në anglisht). Daily Star. Marrë më 28 janar 2024.
  195. ↑ "Alonso: My son's a Red" (në anglisht). Liverpool F.C. 4 prill 2011. Arkivuar nga origjinali më 6 prill 2011. Marrë më 5 prill 2011.
  196. ↑ Benjamin Strack-Zimmermann. "Xabi Alonso" (në anglisht). National Football Teams. Marrë më 6 dhjetor 2016.
  197. ↑ "Player profile – Xabi Alonso". LFC History (në anglisht). Marrë më 6 dhjetor 2016.
  198. ↑ "Xabi Alonso". kicker.de (në gjermanisht). Marrë më 13 maj 2017.
  199. ↑ "Xabi Alonso Olano – Century of International Appearances" (në anglisht). RSSSF. Marrë më 6 dhjetor 2016.

Lidhje të jashtme

[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]
Marrë nga "https://sq.wikipedia.org/w/index.php?title=Xabi_Alonso&oldid=2867550"